2020 wordt voor Martin Stoelinga (76) kwestie van overleven: ‘Je weet dat je lijf een tikkende tijdbom is’.

05-01-2020 15:36


Auteur: Karl Flieger - ad.nl/delft



Martin Stoelinga viert met Jolanda Gaal een dikke zetelwinst voor Onafhankelijk Delft in 2010.

FOTOBURO FRED NIJS .





Vooruitblik 2020: Voor Martin Stoelinga (76) wordt 2020 een kwestie van overleven. Op het oog mankeert de Delftse politicus niets, van binnen woekert uitgezaaide prostaatkanker. De zenuwslopende bezoeken aan de oncoloog maken hem gek. ,,Rekken, dat is het enige..."


Delft kent Martin Stoelinga als een excentrieke politieke clown die zijn mening niet onder stoelen of banken steekt. Ooit maakte hij zijn entree op de rug van een olifant, hij sprak de gemeenteraad toe verkleed als Sinterklaas en in een discussie rond een naaktstrand rende hij door Delft, slechts 'gekleed' in een minuscule plastic varkenskop. Aan dat tijdperk lijkt op niet al te lange termijn een einde te komen. Stoelinga is ernstig ziek en is vaker te vinden in het Reinier de Graaf ziekenhuis dan in het gemeentehuis.


Dat wachten. Steeds weer die helse onzekerheid. Martin Stoelinga wordt er gek van. ,,De kuren die ik tot nu toe heb gehad waren geen pretje, maar ik kan daar wel mee omgaan. Maar als ik naar de dokter moet voor weer een uitslag, ben ik op van de zenuwen. Ik voel me best goed, maar je kan elk moment een verkeerde boodschap krijgen. Dat valt niet mee, hoor. Je weet dat je lijf een tikkende tijdbom is die zomaar af kan gaan. Daar zit ik af en toe heel erg over in de put. Ik wil nog zo graag..."



Artikel gaat verder onder foto:



Martin Stoelinga.

Foto: Fred Leeflang. 




Martin Stoelinga is een emotionele jongen. Altijd al geweest. Als CliniClown moest hij zich in het verleden soms inhouden om niet droeviger te worden dan de ouders van de patiëntjes die hij kwam opbeuren. Nu is hij zelf ernstig ziek. En de gedachte dat hij straks zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen moet achterlaten is onverdraaglijk. ,,Ik kan over mijn ziekte wel redelijk praten. Maar als ik dáár aan denk, dan lopen de tranen over mijn wangen. Dan zeg ik tegen mezelf: 'verdómme, waarom ben ik niet eerder getest op prostaatkanker, dan was het niet zo ver gekomen!' Maar ja, nu is het te laat."


Allergisch voor onrecht:


Artikel gaat verder onder foto:



Martin Stoelinga. 

FOTOBURO FRED NIJS. 




Het is even wennen, Martin Stoelinga die een gevecht aan het verliezen is. Als schoffie van de straat schopte hij het tot grootverdiener in de wereld van de speelautomaten. Hij was een graag geziene gast in het Delftse voetbal- en carnavalswereldje. En toen Pim Fortuyn begin van de eeuw zijn Leefbaar Rotterdam groot maakte, haakte Stoelinga in en gaf zijn bekende gezicht en beste krachten aan de Delftse variant. 


Die club leidt hij nog steeds, onder de naam Onafhankelijk Delft. Een groepje recalcitrante 'populisten', dat veel meer op heeft met de mensen van de straat dan met politici en ambtenaren. Die houding werd door een vaste groep bewonderaars beloond met de nodige zetels, maar bleef ook niet zonder negatieve gevolgen. Ooit leverde de in Delft beruchte 'Gondelaffaire' Stoelinga een jarenlang juridisch gevecht op met de door hem als 'corrupt' ontmaskerde wethouder Baljé en de bijna voltallige gemeenteraad. 



Ik ben een vechter en ben allergisch voor onrecht

Stoelinga.



Het kostte hem vrachten energie en geld. En bijna zijn gezinsleven. Maar hij werd uiteindelijk door de hoogste rechter in het gelijk gesteld en zit nog in het Delftse stadhuis. ,,Ik ben een vechter en ben allergisch voor onrecht. Opgeven? Nooit! Als ik weet dat ik in mijn recht sta, blijf ik net zo lang bezig tot ik het krijg."


Dat recht heeft nu een totaal andere dimensie gekregen. En deze keer is er geen winnen aan. In 2017 klopte Stoelinga met de eerste prostaatklachten aan bij zijn huisarts. Die ontdekte niets vreemds, maar liet de zwaar besnorde Delftenaar voor de zekerheid een bloedproef doen. ,,En toen bleek dat het foute boel was", zegt Stoelinga. ,,De arts in het Reinier de Graaf ziekenhuis, dokter Van de Luijtgaarden, in wie ik veel vertrouwen heb, vertelde me dat het op mijn botten zat. Ik krijg nu een heel bijzondere radiumkuur om te proberen het proces te rekken. De dokter heeft het al niet eens meer over genezen. Dat is hard hoor."


Bevolkingsonderzoek:

De centrale vraag die Stoelinga vanaf die dag bezighoudt: was dit te voorkomen geweest? Wat als hij veel eerder in zijn leven was getest op prostaatkanker? En waarom bestaat die test niet in de vorm van een algemeen bevolkingsonderzoek, zoals dat naar darmkanker of borstkanker? Geheel in lijn met zijn vechtersmentaliteit verklaarde hij de oorlog aan de ziekte en sprong op de barricaden. Maar ook nu stoot hij geregeld zijn hoofd tegen muren en schreeuwt zijn gevoel voor rechtvaardigheid het soms uit van wanhoop en frustratie. 


,,Ze zeggen dat er aan een algemeen onderzoek een hoop nadelen zitten", heeft hij zich laten uitleggen. Tegenover de eventuele 'reddingen' staan nog te veel onnodige, pijnlijke behandelingen en panieksituaties die niet tot gewenste resultaten leiden. Een duivels dilemma: doen of niet doen? 



Iedere Nederlan­der die dankzij een preventief onderzoek kan overleven is er toch één?

Stoelinga.



Martin Stoelinga wordt bij die vraag weer even de straatvechter die, in dit geval zeker niet voor zichzelf, het onderste uit de kan wil. ,,Iedere Nederlander die dankzij een preventief onderzoek kan overleven is er toch één? Ik begrijp niet waarom de politiek niet veel meer haast maakt om dat onderzoek te regelen. Als er nadelen zijn, zorg dan dat je die oplost. Ik heb al een paar brieven gestuurd naar minister De Jonge van Volksgezondheid. Ik hoop dat er wat mee gebeurt en dat het niet gewoon een kwestie van geld is. Iedere man die doodgaat aan prostaatkanker omdat het te laat wordt ontdekt, is een schande voor ons land. Dat bevolkingsonderzoek moet in 2020 gewoon worden geregeld, wat het ook kost. Zo zie ik het."



Artikel gaat verder onder foto:



Martin Stoelinga die uit protest zelf de Oostpoort verlicht.

Foto: Fred Leeflang. 




Intussen tikt de klok voor hem genadeloos door. Hij heeft zijn eigen verzameling sierlijke uurwerken al stilgezet; hij kan die confrontatie met de voortrazende tijd nu niet hebben. Want tijd is voor hem meer dan ooit kostbaar. ,,Ik voel me sterk, ga zo veel mogelijk sporten en ik eet en drink gezond. Eigenlijk heb ik me in die twee jaar alleen ziek gevoeld door de chemokuren en hormoonbehandelingen. Het enige wat je aan me ziet, is dat mijn snor opeens 's morgens op mijn kussen lag. Als ik foto's van mij zie met snor en die van nu, dan herken ik mezelf haast niet. Mijn haar hebben ze gelukkig kunnen behouden met een ijskap tijdens de chemo's. Dat was een ellende, maar ik ben nu blij dat ik het heb gedaan."



Goed gesprek met de baas:



Artikel gaat verder onder foto:



Martin Stoelinga.

FOTOBURO FRED NIJS. 




Vechten. Altijd maar vechten. En proberen toch nog de leuke dingen uit het leven te halen. Een etentje met vrienden. Een wandeling met zijn vrouw Betty ('Zonder haar had ik het allemaal nooit kunnen volhouden'), achter de kinderwagen met zijn jongste kleinkind erin. Juist in 2020. Maar ook: voorbereidingen treffen voor die fatale dag, die volgens hemzelf niet heel ver meer is. ,,We zijn al een film aan het maken die op mijn uitvaart gedraaid wordt. Kan ik nog een keer vertellen over mijn leven en hoeveel ik van mijn familie en vrienden hou. Dat is aan de ene kant best leuk om te doen, maar ik word er ook verdrietig van. Het moment komt dat ik ze allemaal niet meer zie; daar moet ik echt niet aan denken."


Of hij na zijn dood in de hemel komt, proberen we voorzichtig. Stoelinga kan er gelukkig om lachen. ,,Ik denk wel dat ik daar kom, maar ik zal wel eerst een goed gesprek krijgen met de baas daar boven. Er zijn best wel wat dingetjes te bespreken, denk ik. Maar het is nog niet zo ver. Ik voel me nog steeds sterk en zolang ik actief blijf, gaat het nog wel redelijk. Dat is belangrijk, dingen blijven doen. In de politiek, voor mijn familie. Dat lukt nog best, al begin ik aan mijn lijf te merken dat er iets van binnen zit te klooien. Maar ik heb geen keus. Als ik ga liggen, is het afgelopen. Dan kunnen ze de kerk voor me afhuren. En daar ben ik voor mezelf nog lang niet aan toe."



Ik weet dat verreweg de meeste kiezers op mij hebben gestemd

Stoelinga.



Dat laatste zal de overige fractieleden van Onafhankelijk Delft als muziek in de oren klinken. Want een partij zonder Martin Stoelinga lijkt een kansloze missie. Weliswaar komt er een fusie met 'geloofsgenoot' Stadsbelangen Delft, maar de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 liggen te ver weg om ervan uit te gaan dat Stoelinga daar het boegbeeld van kan zijn. En een nieuw Delfts stemmenkanon? Wijs het maar aan. ,,Ik weet dat verreweg de meeste kiezers op mij hebben gestemd", analyseert Stoelinga zonder een zweem van arrogantie. ,,Ik hoop natuurlijk dat ik er tegen die tijd nog ben, maar als dat niet zo is, hebben ze wel een probleem, denk ik."


Nooit saai:

Tot dat moment zal het met Martin Stoelinga in huis nooit saai zijn, zo weet politiek Delft. Wat opvalt is de relatie die Stoelinga heeft met burgemeester Van Bijsterveldt. Zij spreekt hem in persoonlijke mails zelfs aan met 'lieve Martin', een titel die voorganger Bas Verkerk nooit uit zijn toetsenbord had gekregen. Stoelinga lacht: ,,Marja is een lief mens, ik kan prima met haar opschieten. Bas? Spijt dat ik die ooit binnen heb gehaald. Maar ik ben er nog. In 2020 ga ik vooral vechten tegen de armoede in Delft. Er zijn vijfduizend mensen in grote geldproblemen, een schande voor de stad! Zo lang ik kan, blijf ik me voor die mensen inzetten."



Martin Stoelinga: ,,Of ik in de hemel kom? Ik denk het wel, maar ik zal eerst een goed gesprek krijgen met de baas daar boven. Er zijn best wel wat dingetjes te bespreken, denk ik."

Foto: Fred Leeflang.




Bron: www.ad.nl