Anne Marie (46) voorvechtster tegen tabakslobby overleden.

14-05-2019 19:34



Auteur: Daphne van Rossum - telegraaf.nl/vrouw




Vanmorgen 14 Mei 2019 kreeg ik het verdrietige bericht dat Anne Marie van Veen (46) was overleden. Anne Marie heb ik voor VROUW meerdere keren geïnterviewd. De gedreven moeder van vier voerde, terwijl ze longkanker had, strijd tegen de tabaksindustrie. Door haar werd Nederland het eerste land waar ooit een strafklacht tegen de tabaksindustrie is geformuleerd. Ga er maar aanstaan!







Anne Marie had niks meer te verliezen. Sinds 2014 was ze ziek. Ze had uitgezaaide longkanker. Elke keer als ik haar sprak besefte ik dat het de laatste keer kon zijn, al was ze zelf vaak positief.


Dan vertelde ze dat haar controles goed waren geweest, dat ze goed reageerde op de medicijnen, dat de kanker niet actief was en dat ze zich prima voelde.


Moedig:

Aan haar zijde stond steevast longarts Wanda de Kanter. De Kanter over de aanklacht van Anne Marie: "Het is geweldig dat Anne Marie van Veen deze grote stap heeft gezet. Moedig. Een strafzaak is in de hele wereld nog nooit geprobeerd. De tabaksindustrie als maffia, als een criminele organisatie neerzetten."


Anne Marie was dolblij om te merken dat het steeds meer leek of mensen haar strijd oppakten.


Dat men het moedig vond wat ze deed. Ze deed het allang niet meer voor zichzelf, vertelde ze: "Er is niks ergers voor een zorginstelling dan mensen die ziek worden gemaakt; artsen hebben immers een eed afgelegd om mensen te helpen."


"Het zou fantastisch zijn als de fabrikanten nu aangepakt worden in ons rechtssysteem, dat de productontwikkelaars worden gestraft."


"En dat het erop uit draait dat sigaretten niet meer bestaan, uit het straatbeeld verdwijnen of dat de schadelijke stoffen eruit worden gehaald zodat het niet meer lekker is. Ik voel me hierdoor gesterkt. Het begon voor mij om mijn kinderen te beschermen, zodat mijn kinderen als pubers niet zouden gaan roken."


Doodgaan:

"Ik vind het vooral erg dat fabrikanten er op uit zijn om jongeren juist verslaafd te maken, omdat zij de oude rokers die doodgaan -zoals ikzelf - moeten vervangen."


Anne Marie was gedreven, liet zich nooit uit het veld slaan, ook al had ze niet altijd even veel puf door haar ziekte. Ze vertelde dat haar zoon ook wel eens had gerookt, maar dat hij het gelukkig niet lekker vond en bovendien zonde van zijn geld. "Het doel is ook mijn andere drie kinderen van het roken te houden. Mocht je kind wel al roken, blijf dan het gesprek voeren en vertellen hoe slecht het is."


"Waarschijnlijk heeft het geen effect, ze zien ons toch als bejaard en zij zijn niet bezig met de gevaren. Maar als ik toen had geweten wat ik nu wist, was ik nooit met roken begonnen."


Glaasje sigaretten:

Zelf groeide de Zwolse op in een tijdperk waarin het normaal was om te roken, waarin bijna iedereen rookte. "Mijn vader stond ermee op en ging ermee naar bed. Ik kan hem zo uittekenen met een Caballero zonder filter. Wij hadden feestjes thuis, waarbij een glaasje sigaretten op tafel stond. Toen ik 6 was heb ik er wel eens eentje gepikt en opgerookt. Ik kan me herinneren dat ik het lekker vond. Op mijn vijftiende begon ik echt met roken en heb dat af en aan gedaan tot mijn 41."


Lachen:

Haar strijd tegen het roken ging zo ver dat als ze kinderen op straat zag roken ze erheen liep en zei: 'Kijk naar mij. Ik heb gerookt en ik ga dood. Ik heb ook nog kinderen.' Ze vervolgde: ''Dan gaan ze meestal een beetje lachen, maar ik weet natuurlijk niet of ze stoppen. Ik denk dat mijn boodschap moeilijk doordringt."


Hoestdemper:

"Ze bedenken elke keer wat nieuws: een smaakje, suiker of een hoestdemper erin. Als moeder moet ik mijn kinderen beschermen en dat is wat ik doe met deze strafzaak. Ik doe het niet voor mezelf, ik word er niet rijker van. Maar het liefst zou ik de grote bazen van de tabaksindustrie achter de tralies zien."


Doodsbedreiging:

Haar strijd kwam Anne Marie ook op veel kritiek te staan. Mensen noemden haar hypocriet en het kwam haar zelfs op doodsbedreigingen te staan. Het deerde haar niet. "Ironisch, want dood ga ik toch wel. Ik ga er dan ook mee door, ik wil dit nalaten. Ik ben er volgend jaar misschien niet meer, maar ik zie dit als mijn taak om door te vechten. Voor mijn kinderen. Voor alle kinderen."


Don Quichot:

Raar om te bedenken dat ze dit artikel niet meer in wil zien om de feitelijke onjuistheden te checken. daar was ze altijd heel precies in. Raar om te bedenken dat ik haar niet meer kan bellen om te horen hoe ze over bepaalde zaken in het nieuws dacht die rookgerelateerd zijn. Rust zacht lieve dappere Anne Marie. De wereld is weer een bijzonder mens en Don Quichot armer.




Bron: www.telegraaf.nl