Arjan en Erika verloren hun dochter (7) aan leukemie: ‘Ons wondermeisje is nu thuis’.

21-01-2020 20:50


Auteur: Jannelie Bras - ad.nl/dordrecht



Erika Theunisse met haar dochter Phéline in haar armen, een paar uur voordat het meisje haar laatste adem uitblaast.

Marijn Fidder (Fotoproject Stoute Cellen)





Van wieg tot grafEen wondermeisje. Zo zien Arjan en Erika Theunisse hun dochtertje Phéline nog steeds. Ook al bleef dat ene wonder, volledige genezing van leukemie, helaas uit.

Phélines heldere ogen kijken vanaf de schouw de woonkamer in. Op een tafeltje staat een glazen vaas waarin gekleurde kraaltjes herinneren aan het leven van het jonge Dordtse meisje. Een leven waarin ziekenhuisbezoeken meer gewoonte waren dan uitzondering. Een kraal voor iedere behandeling, iedere bloedtransfusie, iedere goede dag en iedere terugslag.

Op 4 januari 2011 worden Erika en Arjan voor het eerst ouders van een prachtig dochtertje. Hun geluk kan niet op, al bekruipt Erika meteen het gevoel dat ze dit meisje niet groot zal zien worden. ,,Ik dacht toen al aan leukemie. Waarom weet ik niet. Ik heb het gevoel ook weggeschoven en er met niemand over gepraat, maar ik droeg het wel altijd met me mee."



Het artikel gaat verder onder de foto:



Ruim 40 meter lang is de KanjerKetting van Phéline, bestaande uit 2899 kralen die allemaal herinneren aan een behandeling of goede dag in het leven van het jonge meisje.

Privéfoto. 





Als Phéline bijna twee jaar later buikgriep krijgt en daar maar niet van lijkt op te knappen, komt die onheilspellende gedachte weer naar boven. ,,Gewoon een virusje, niets om ons zorgen over te maken, was steeds weer het bericht van de huisarts. En logisch ook, want de symptomen van leukemie zijn ook heel alledaags.'' 



We waren nog maar net thuis uit het ziekenhuis of we werden opgebeld dat we direct terug moesten komen.



Maar wanneer Erika op 8 februari 2013 allemaal bloeduitstortinkjes op de beentjes van Phéline tegenkomt, is het voor haar duidelijk. ,,Dat was het enige symptoom van leukemie dat tot dan toe nog miste'', vertelt ze. Omdat Phéline verder niet heel ziek oogt, wil de huisarts het liever nog aankijken, maar om Erika gerust te stellen wordt er een bloedtest gedaan in het ziekenhuis. ,,We waren nog maar net thuis uit het ziekenhuis of we werden opgebeld dat we direct terug moesten komen.''


Meteen duidelijk:

9 februari 2013. Na een beenmergpunctie in het Sophia Kinderziekenhuis, waarnaar het gezin direct wordt doorgestuurd, is het duidelijk. Acute lymfatische leukemie. Bij vader Arjan slaan de woorden in als een bom. ,,Bij mij natuurlijk ook, maar ik was ook opgelucht dat ze nu in ieder geval gingen handelen.'' 


Na de diagnose wordt direct begonnen aan een behandeling tegen de bloedkanker. ,,Deze sloeg goed aan en na een paar weken was de leukemie niet meer in het bloed zichtbaar.'' Lang genieten van dit goede nieuws kunnen Arjan en Erika niet. Na een week blijkt uit een beenmergpunctie dat Phéline een schimmel in haar hersenen en in haar ruggenmerg heeft, als gevolg van haar lage weerstand door alle behandelingen. 


Medicatie tegen de schimmel slaat niet aan en de artsen kunnen niets meer voor hen betekenen.


Het gezin gaat op 13 juni verslagen naar huis. ,,Dit was zo'n heftige periode. Iedere ochtend wakker worden en direct naar Phéline willen gaan om iedere minuut met haar mee te maken, maar ook enorm bang zijn dat je haar levenloos in bed aantreft.''


'Wonderen'

Boven alle verwachtingen in knapt de 2-jarige Phéline beetje bij beetje op en blijkt een maand later uit een MRI-scan dat de schimmel niet is gegroeid. ,,De artsen waren helemaal verbaasd'', aldus Erika. En zo volgen er nog meer 'wonderen', maar ook een hoop tegenslagen. Erika houdt iedereen op de hoogte via de Facebookpagina Wondermeisje Phéline. 


,,Dit om te voorkomen dat er indianenverhalen zouden ontstaan. Voordat we dit deden hebben we weleens een condoleancebericht gekregen, terwijl we alleen maar een slechte diagnose hadden gekregen. Op Facebook konden we het juiste verhaal delen. Nog steeds krijg ik regelmatig de vraag hoe we Phéline een wondermeisje kunnen noemen met alles wat ze heeft meegemaakt. Maar wij zien ieder moment waarop de artsen weer verbaasd waren omdat er iets gebeurde wat medisch gezien helemaal niet kon, en dat was heel vaak, als een wonder van God.''



Er zijn mensen geweest die letterlijk hebben gezegd dat het egoïstisch van ons was dat we onze dochter door al die behandelin­gen hebben laten gaan.



Op 8 februari 2016 is de behandeling klaar en het gezin, dat inmiddels is uitgebreid met zusje Anne-Larena, geniet van een relatief rustige periode. ,,Ik heb altijd geweten dat de leukemie terug zou komen, maar tegelijkertijd bleef ik ook hopen."


Als zeven maanden later blijkt dat de ziekte inderdaad weer door haar bloed is verspreid, besluiten de ouders opnieuw iedere behandeling aan te gaan. ,,Er zijn mensen geweest die letterlijk hebben gezegd dat het egoïstisch en niet menselijk van ons was dat we onze dochter door al die behandelingen hebben laten gaan, maar wij zagen hoe hard Phéline trok aan het leven en er alles uit wilde halen. Die kans wilden we haar ook geven.''


Kanjerketting:


Het artikel gaat verder onder de foto:



Op het grafje van Phéline een tekening waarop ze uit haar rolstoel stapt. ,,Alsof ze met open armen naar God toegaat."

Privéfoto. 




Na een beenmergtransplantatie gaat het een jaar goed. Tot 28 mei 2018; opnieuw leukemie. Precies twee maanden later sterft de 7-jarige Phéline in de armen van haar moeder. ,,De ketting van Phéline telt 2899 kralen. Die herinnert aan de nare en mooie momenten samen en heeft een prominente plek in de woonkamer.'' 


,,We hopen dat geen ander kind dit meemaakt. We missen haar iedere dag en zijn verdrietig om dit gemis, maar we zijn niet verdrietig om Phéline. Zij heeft het nu zoveel beter. De ketting is afgesloten met een 'goede-dag-kraal', omdat we mogen geloven dat de dag dat God haar thuis haalde, de mooiste dag van haar leven was. Ons meisje is nu thuis en dat is het grootste wonder.''



Bron: www.ad.nl