Carla en Ruud verloren dochter Nienke (19): ‘Je hebt een gat in je hart’.

27-12-2019 18:05



Auteur: René Cazander -  ad.nl/alphen



Voor Carla en Ruud van Tol maakt hun overleden dochter Nienke nog steeds deel uit van het gezin. Haar jas hangt nog altijd aan de kapstok.

Foto: Peter Franken.





Nederland geeft licht: Carla (52) en Ruud (53) van Tol uit Alphen verloren drieënhalf jaar geleden hun 19-jarige dochter Nienke aan kanker. ,,Je hebt een gat in je hart, maar dat dicht niet. Je verwerkt het verlies nooit. Het is leren omgaan met.''

Zondag branden in het kader van de landelijke actie 'Nederland geeft Licht' van KWF Kankerbestrijding duizenden lampionnen voor overleden dierbaren in het Olympisch Stadion.


Een van de lichtjes die zondag gaat branden is voor Nienke. Als eerbetoon. Om haar levend te houden. Carla: ,,Ik pak elk moment aan om Nienke in het licht te kunnen zetten. Ik ben heel trots op haar.''


Praten over hun dochter gaat het echtpaar Van Tol inmiddels wat makkelijker af. Hoewel ze drieënhalf jaar geleden ruw uit het leven is weggerukt, maakt de 19-jarige Nienke nog steeds deel uit van het gezin. Voor haar ouders en haar tweelingzusje Kirsten (22) en broer Thijs (25) is ze nog elke dag aanwezig.


Jas:

Nienkes naam staat nog op het naambordje bij de voordeur in de wijk Kerk en Zanen. Haar jas die de Alphense tot op het laatst droeg, hangt aan de kapstok. Ruud, resoluut: ,,En daar blijft hij ook hangen.''


 

Het is gebeurd. Nienke heeft hier 19 jaar mogen zijn. Je kunt niet stoppen met leven.

Ruud.



In de woonkamer is een hoekje voor haar ingericht. Wanneer het gezin op vakantie gaat, gaat de foto van Nienke steevast mee. Ruud: ,,Ik roep dan wel eens: is Nienke al ingepakt?'' Kwam jaren geleden bij Carla en Ruud niet aan met een tatoeage. Maar anderhalf jaar na het overlijden van hun dochter hadden ze er toch allebei een. De letter N met een hartje.


En wanneer Carla en Ruud wordt gevraagd hoeveel kinderen ze hebben, zeggen ze steevast: drie. Ruud: ,,Twee is uit den boze.''


Schuldig:

Het gezin heeft het zware verlies langzamerhand wel een plaats gegeven. Ruud: ,,Het is gebeurd. Daar moet je mee door. Nienke heeft hier 19 jaar mogen zijn. Je kunt niet stoppen met leven.''


En er zijn steeds vaker momenten waarop de gezinsleden niet aan Nienke denken. Carla: ,,In het begin voelde ik me daar schuldig over. Je wilt niet dat het gebeurt, maar natuurlijk moet je verder.''


Heftiger:

Nienke en Kirsten waren een eeneiige tweeling. De zusjes deden alles samen. Kirsten koos voor de opleiding tot bloemist. Nienke volgde de koksopleiding.


Januari 2014 sloeg het onheil toe. Ruud: ,,Ik zat hier thuis te werken. Opeens appte Nienke me dat ze geen gevoel in haar wang meer had. Ik liet haar weten dat ze maar even moest wachten en me over een uurtje maar terug moest appen. Dat deed ze. Toen heb ik haar geadviseerd naar huis te komen. Ik schrok omdat ik zelf MS had. We zijn naar de huisarts geweest. Hij stuurde ons door naar de neuroloog. Die kon niks vinden. Ook een scan wees niks uit.''


Vervolgens miste Nienke het gevoel op een deel van haar rug. Op een scan van haar hoofd was een beetje vocht te zien achter haar oren.


De betreffende kno-arts vertrouwde het niet en verwees haar door naar het Leids Universitair Medisch Centrum. Hier bleek dat ze een goedaardige tumor in haar hoofd had.


De maanden hierna werd de pijn alleen maar heftiger en kreeg de Alphense motorische problemen. Carla: ,,Ze slikte zeven zware pijnstillers per dag en droeg een zonnebril. Ze had veel hoofdpijn.''


Tennisballen:

Nader onderzoek in het LUMC wees uit dat ze twee kwaadaardige tumoren zo groot als tennisballen in haar hoofd had. Na een operatie van 13,5 uur lukte het een van de twee tumoren zo goed als weg te halen. Bij de operatie om de tweede tumor weg te halen, lukte dat niet. Een zware chemokuur sloeg niet aan.


Carla: ,,De enige hoop was een bestraling in het Duitse Heidelberg. Maar ook die bracht niet het gewenste resultaat.''


De dag voor kerst 2015 vertelde Nienke haar moeder dat ze ook aan de andere kant van haar hoofd uitval voelde. Tot twee weken voor haar overlijden hebben Carla, Ruud en de andere twee kinderen hun zieke dochter en zus zelf thuis verzorgd. Ruud: ,,Op een gegeven moment ging dat niet meer.''


Op 13 april 2016 overleed Nienke.


Carla: ,,We hebben ontzettend veel steun gehad. Ik wil expliciet onze huisarts en mijn zus Elly noemen. Ook van de kerk. In de kamer in Heidelberg waar ik met Nienke tijdens haar bestraling verbleef, hingen heel veel kaartjes. 95 procent was afkomstig van leden van de kerk. Nienke is tot een maand voor haar overlijden nog naar de kerk gegaan. Ze zei altijd: God bepaalt wanneer ik ga.''


Vrienden:

Vijf weken na het overlijden van hun dochter gingen Carla en Ruud met zijn tweeën op vakantie om na een zware en hectische periode een beetje op kracht te komen, Hier ontmoetten ze twee stellen met wie ze nu goed bevriend zijn. Carla: ,,Dit zijn nu fantastische vrienden. Een stel heeft me veel geleerd. Je gelooft in God of in toeval. Voor ons is het God.''


 

Je gelooft in God of in toeval. Voor ons is het God.

Carla.


Wie wil, kan nog een lampion doneren voor een dierbare op www.kwf.nl  

Zondag 29 december 2019 is de ontbranding live te zien op SBS6, om 18:30 uur.




Bron: www.ad.nl