Chemo na chemo in plaats van stemmen werven, wethouder (54) in tranen na keiharde boodschap.

10-03-2022 19:38

 

Auteur: Jeroen van der Veer  - destentor.nl/amersfoort

 

 

Wethouder Kees Kraanen: ,,Natuurlijk is de boodschap keihard. Niemand wil horen dat hij kanker heeft.’ 

Foto: Ricardo Smit.

 
 

 

 

 

‘Kanker kan je niet overwinnen, je moet gewoon gruwelijk veel geluk hebben’. Woorden die Kees Kraanen (54) krachtig en zonder enige twijfel uitspreekt. In plaats van stemmen werven en met potentiële kiezers spreken, is hij dagelijks in het ziekenhuis voor bestralingen. Uitgezaaide darmkanker zorgt ervoor dat het hoofd van de Amersfoortse wethouder overuren maakt. ,,De stad houdt mij overeind.”

 

Herkennen doet hij zichzelf niet meer. Waar Kees Kraanen altijd 18 uur per dag ‘aanstond’, is hij nu simpelweg op. De chemo en de bestralingen doen veel meer met hem dan gedacht. Niet de buitenlucht, maar de bank in zijn woonkamer is nu zijn beste vriend.

 

Hierop kijkt de Amersfoortse wethouder televisie, maar belangrijker: hierop slaapt hij veel. ,,Ik heb mij dertig jaar het schompes gewerkt en ging ik maar door. Maar nu… nu word ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Mijn lot ligt in iemand anders handen en dat is écht lastig.”

 

 

Ongemakkelijk:


Al langer liep Kraanen met klachten rond. Wat buikpijn, maar om daar nou de dokter mee lastig te vallen? Nee, dat vond hij niet nodig. Toch belt hij in juli 2021 de huisarts en zij denkt aan een aambei. ,,Maar dat ís een partij ongemakkelijk”, zegt de vijftiger, vanaf zijn bank.

 

,,Dan wordt er gezegd dat je moet ontspannen, terwijl ze het onderzoeken… Nou, zie dat maar eens te doen. Er zijn mensen die dat kunnen, maar ik had daar best moeite mee.”

 

Toch moet hij drie weken later opnieuw letterlijk en figuurlijk met zijn billen bloot. Omdat Kraanen continu naar de wc moet en de klachten erger worden, gaat hij naar een speciale ‘aambeiendokter’, de proctoloog. ,,Deze ging nog dieper naar binnen”, probeert Kraanen uit te leggen. ,,Daar werden poliepen ontdekt en direct had ik de oorzaak van mijn buikkrampen en wc-bezoeken: mijn lichaam wilde die dingen eruit poepen.”

 

 

Doordat ik niet mocht kijken, wist ik genoeg: dit is foute boel. Vanaf dat moment is het circus gaan lopen en stond mijn wereld op z’n kop

Kees Kraanen, wethouder Amersfoort.

 
 
 
Op 12 januari zouden ze operatief verwijderd worden, maar die dag krijgt Kraanen de schrik van zijn leven. ‘Meneer, we zien een tumor en ga er maar vanuit dat het kwaadaardig is’, luidde de boodschap, terwijl de arts het scherm weg draaide. ,,Doordat ik niet mocht en/of kon kijken, wist ik genoeg: dit is foute boel. Vanaf dat moment is het circus in een sneltreinvaart gaan lopen en staat mijn wereld op z’n kop.”
 

De juiste woorden:


De wethouder krijgt flink wat onderzoeken en daaruit komt naar voren dat het gaat om een tumor van 10 centimeter. Met uitzaaiingen. ,,De artsen zeiden toen veel dingen, maar één ding is blijven hangen: ‘ik denk dat ik u beter kan maken’. De rest kon mij gestolen worden. Dat waren de enige woorden die ik wilde horen en gelukkig ook hoorde.”

 

,,Doordat er perspectief is, ben ik niet afgetreden als wethouder”, aldus Kraanen. ,,Tussen de behandeling door kan ik dit werk gewoon blijven doen. Weliswaar vrijwel alles digitaal, maar dat waren we door de coronacrisis toch al gewend. Partijleden helpen mij hier enorm bij. Dan worden ze weer boos als ik te veel wil doen, maar ik kan deze schitterende stad gewoon niet loslaten. Juist het gegeven dat ik nog betekenisvol kan zijn, houdt mij overeind.”

 

 

Mijn dochter dacht dat ik kwam te overlijden. Ikzelf heb daar nooit over nagedacht. De arts gaf aan dat ik beter word en dat is mijn stip aan de horizon

Kees Kraanen, wethouder Amersfoort.

 
 
 
 
Het blijft even stil. Waar Kraanen eerst alles zo uitsprak zoals alleen hij dat kan, staart hij nu even naar de keuken. Er staan daar bossen bloemen en kaartjes. Heel veel kaartjes. ,,Tja...’’, zegt hij met een zucht, terwijl in zijn linkeroog een traan ontstaat.

,,Ik heb zoveel lieve berichten ontvangen. Mensen maken zich oprecht zorgen over mij. Mijn dochter dacht bijvoorbeeld dat ik kwam te overlijden. Ikzelf heb daar nooit over nagedacht. De arts gaf aan dat ik beter word en dat is mijn stip aan de horizon.”

 

De Tekst gaat verder onder de Foto: 

 

Wethouder Kees Kraanen is het liefst onder de mensen, maar is nu noodgedwongen aan huis gekluisterd. 

Foto: Henry de Gooijer.

 

 

 

Stromende tranen:


Voor het eerst dit gesprek lijkt Kraanen te breken. De kwetsbaarheid van het leven is hem andermaal duidelijk geworden en de tranen stromen rijkelijk. ,,Natuurlijk is de boodschap keihard. Niemand wil horen dat hij kanker heeft. Toch blijf ik positief. Ja, ik slik elke dag chemo-pillen, já, ik word elke dag bestraald en já... ik slaap veertien uur op een dag... Maar ik heb vertrouwen. De woorden ‘we maken u beter’ spoken ieder kwartier wel door mijn hoofd.”

 

De tranen veegt hij weg en een lach verschijnt. Dat komt door zijn naasten, die hem door deze tijd heen slepen. ,,Mijn zoon rijdt mij bijvoorbeeld iedere dag naar het ziekenhuis voor bestralingen. Normaal zag ik hem één keer in de maand en nu dagelijks. We hebben nog nooit zoveel gepraat. Waarover? Dat is iets tussen ons. Deze gehele klotesituatie heeft minimaal één positief iets opgeleverd: de band met mijn drie kinderen is nog closer geworden.”

 

 

Vernietigen:


Inmiddels zit de wethouder al over de helft van zijn bestralingen én is er positief nieuws: de waarden in zijn bloed zijn allemaal goed, wat betekent dat Kraanen de chemobehandeling goed verdraagt. ,,Ik heb nu wel meer last’’, bekent de Amersfoorter.

 

,,Die bestraling probeert de tumor te vernietigen en mijn lichaam wil die troep eruit hebben. Daarom werk ik wel door, maar alleen vanuit huis. Ik moet continu naar de wc, naast het feit dat ik gewoon te moe ben om ergens naartoe te gaan.”

 

 

Sommigen zijn nu overal zichtbaar om stemmen te winnen. Ik geloof daar niet in. Volgens mij hebben mensen een prima beeld van mij.

Kees Kraanen, wethouder Amersfoort.

 
 
 
 
Dat is ook de reden waarom de VVD-man geen stemmen aan het werven is of publiekelijk bij activiteiten komt. Juist in de periode waarin hij zichtbaar moet zijn, zit Kraanen noodgedwongen aan huis gekluisterd. ,,Loslaten’’, is wat hij daarover zegt. ,,Sommigen zijn nu opeens overal zichtbaar om stemmen te winnen. Ik geloof daar niet zo in. Al jaren zet ik mij in voor de stad en volgens mij hebben de inwoners een prima beeld van mij.”

Hij hoopt in de volgende termijn ook nog wethouder in Amersfoort te zijn. Sterker nog: hij durft al verder dan dat te kijken: ,,Ik heb altijd gezegd 92 te worden, dus ik moet nog even. Na mijn pensioen ga ik als zeikend oud mannetje op de tribune van het gemeentehuis zitten. Beetje met alles bemoeien, haha. Alleen daarom móet ik al genezen van kanker...”

 

 

 

 

Bron: www.destentor.nl