Een boek over Het Monster dat kanker heet: ‘Naar de hel en terug’.

12-12-2019 17:29


Auteur: Danielle Verweij - ad.nl/woerden



Linda Seij en haar man Henk. ,,Mijn dagboek liet mij razen, vloeken, tieren, janken, schreeuwen en gooien. Sorry nog daarvoor, lief kankerboek. Het schrijven heeft mij zo enorm geholpen.''

Foto: Danielle Verweij.




Endeldarmkanker. De diagnose kwam als donderslag bij heldere hemel. In een dagboek schreef Linda Seij haar angst, woede, ongeloof, verdriet en machte- loosheid van zich af. Vandaag overhandigt ze haar boek We gaan het zien aan haar artsen.

Tweeënhalf jaar geleden kwam Linda Seij (55) in de medische molen terecht. ,,Een rit naar de hel en terug'', kijkt ze terug.


Bij PreScan, waar ze samen met haar echtgenoot Henk (65) een gezondheidscheck onderging, werden onrustige cellen ontdekt. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek Linda Seij een kwaadaardige tumor in haar endeldarm te hebben. ,,We werden totaal overdonderd'', vertelt Seij.


,,Alles wat de arts zegt, komt niet meer binnen.''


Vanaf de eerste ziekenhuisbezoeken houdt Seij een dagboek bij. ,,Hoe moet je met zo'n vreselijke mededeling omgaan? Gillen, janken, weglopen, het heeft geen zin. Het Monster achtervolgt je toch.''


Lange weg:

Een lange weg volgt, een moeilijke en emotionele tijd voor Linda en Henk.



Van mij af schrijven heeft enorm geholpen. Ik had niet kunnen voorzien dat dit verhaal ooit als boek zou verschij­nen



,,Het van mij af schrijven heeft mij enorm geholpen. Ik had niet kunnen voorzien dat dit persoonlijke verhaal ooit als boek zou verschijnen.''


We gaan het zien is dan ook een emotioneel boek waarin de ongepolijste, rauwe werkelijkheid van haar ziekteproces wordt beschreven. Na de diagnose luidt het standaard behandelplan bestraling, chemo, operatie en een permanente stoma. ,,Natuurlijk moest ik behandeld worden, ik wilde blijven leven. Maar een stoma wilde ik absoluut niet.''


Een zoektocht leverde een nieuwe behandelingsmethode op: Wait and see. Seij: ,,Een behandeling met meer bestralingen maar géén stoma. Hier wilde ik voor gaan.''


Samen met echtgenoot Henk, die geen moment van haar zijde week, gaat ze het behandeltraject in. ,,Deze ziekte krijg je als patiënt, maar ook als partner. Eigenlijk wordt je hele omgeving meegetrokken in het ziekteproces.''


In haar nawoord schrijft Seij: ,,Mijn hoofd moest leeg. Delen ging het best op papier. Mijn dagboek was er gewoon. Dat zou niets terugzeggen. Geen goedbedoelde commentaren of adviezen. Het liet mij razen, vloeken, tieren, janken, schreeuwen en gooien. Sorry nog daarvoor, lief kankerboek. Het schrijven heeft mij zo enorm geholpen.''


Kwetsbaar:

We gaan het zien sluit af met een tweede nawoord, een jaar later geschreven. Want na alle zware behandelingen had de auteur nog een lange, slopende weg te gaan om haar te brengen waar ze nu is. Linda is nog steeds druk met herstel. ,,Maar ik kan alweer zo veel meer. En ik leef nog.''


Seij gaf het boek in eigen beheer uit en de lokale boekhandel wil het in de schappen opnemen.


,,Ik heb er wel wakker van gelegen. Ik vertel alles open en eerlijk, ook intieme dingen. Stel mij enorm kwetsbaar op, maar ik wil mijn verhaal vertellen. Voor patiënten, voor hun omgeving én voor medici. Ook om endeldarmkanker uit de taboesfeer te halen.''


Seij overhandigt haar boek vandaag 12 Dec 2019 aan haar behandelend artsen, prof. dr. Geerard Beets (Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis) en dr. Martijn Intven (radiotherapeut-oncoloog UMC).


De opbrengst van het boek, dat voor 15 euro te koop is bij The Read Shop in Oudewater, is voor KWF.



Bron: www.ad.nl