Esther Vergeer: ‘Die twee woorden, borstkanker en kwaadaardig, die komen wel binnen’.

15-04-2020 17:37


Auteur: Daniël Dwarswaard - ad.nl/andere-sporten



Esther Vergeer.

Esther Vergeer.

Foto: ANP.




Ze werd na een traject van zeven jaar moeder van Jinte. Vier maanden later kreeg Esther Vergeer (38) borstkanker. De chef de mission van de Nederlandse paralympische ploeg zit midden in haar behandelingen. Een monoloog. 'Tokio 2021 ga ik halen.'
 
,,December was het toen ik het knobbeltje voelde. Onder de douche viel het me op. Ik dacht nog: het zullen wel de hormonen zijn, of opgezette kliertjes ofzo, weet ik veel. Ik dacht niet direct aan het ergste. Gaat vast wel over, maar het knobbeltje bleef er zitten en werd harder. Toen heb ik het advies opgevolgd dat je zo vaak hoort: voel je iets geks, laat jezelf controleren. Dan onderneem je actie. De huisarts verwees me direct door.

,,Ze maakten een biopt en dan weet je: dat doen ze niet voor niets. Het bleek een kwaadaardig tumor te zijn in mijn borst. Die twee woorden, borstkanker en kwaadaardig. Dat komt wel binnen ja. Ik dacht: waarom moet míj dit nu overkomen. Het leven lachte ons door de geboorte van onze dochter juist zo toe. Die emotionele klap is wel een paar keer gekomen. Zo van: nee, ik wil dit irritante klotentraject niet.


Tekst gaat verder onder de Foto:



Esther Vergeer tijdens een interview met Studio Sport. Ze wordt behandeld voor borstkanker. 'Haaruitval, dat is confronterend voor de spiegel.' 
Esther Vergeer tijdens een interview met Studio Sport. Ze wordt behandeld voor borstkanker. 'Haaruitval, dat is confronterend voor de spiegel.'

Screenshot NPO.




,,Maar in mij zit altijd iets van: als het even niet lukt, ga ik op zoek naar oplossingen. Dat is mijn karakter, maar ook omdat ik dat met mijn handicap gewend ben in mijn leven. Ook in mijn tijd als rolstoeltennisster (Vergeer domineerde het rolstoeltennis jarenlang op een ongekende manier, red.) Als ik bij iedere tegenslag in mijn leven in een hoekje  zou zitten huilen, had niet zo'n mooi leven gehad als nu. Ik maakte wel snel de schakeling in mijn hoofd. Ok, borstkanker is goed te behandelen. Ik vertrouw heel erg op de artsen in het ziekenhuis in Bilthoven. Dus we gaan er voor.



Het is een feestje om moeder te zijn

Esther Vergeer.



,,Hup, meteen op de trein springen. Dat is ook wel prettig. Gelijk aanpakken en een plan maken. Doelen stellen, vergezichten zien. De eerste vier zware chemo's heb ik gehad. Na elke van die chemo's ben je vijf dagen van de kaart. Misselijk, moe, futloos, droge mond. Haaruitval ook. Ja, dat is confronterend voor de spiegel. Ik heb ook blaren op mijn handen, verdoofde vingertoppen. Maar de eerste uitslagen zijn positief. De chemo's hebben flink hun werk gedaan. Ik voelde zelf al dat het knobbeltje kleiner werd, maar dan is het wel fijn als je ook de bevestiging krijgt in het ziekenhuis.


,,Na die chemo's volgt een week waarin je je beter voelt. Toen ben ik in februari ook gaan werken bij het ABN Amro tennistoernooi in Rotterdam waar ik directeur van het rolstoeltennistoernooi ben. Dat voelde goed. Niet zozeer als afleiding, maar het zijn klussen waar ik voor leef. Net als mijn werk voor NOC*NSF als chef de mission van de paralympische ploeg. Soms ging ik in Rotterdam wat eerder naar het hotel, maar het was heerlijk om daar aan het werk te zijn.



Tekst gaat verder onder de Foto:



Esther Vergeer met de Fanny Blankers-Koen Carrièreprijs op het NOC*NSF Sportgala van 2016.

Esther Vergeer met de Fanny Blankers-Koen Carrièreprijs op het NOC*NSF Sportgala van 2016.

Foto: ANP. 



,,Ik begin nu langzaam op te krabbelen. Ben veel bezig met mijn paralympische ploeg. Met de atleten die voorbestemd waren om aankomende zomer naar Tokio te gaan. Door corona is alles anders en zijn ook de Paralympics een jaar uitgesteld. Ik ben bezig om alle sporters van onze beoogde ploeg, zo'n zeventig tot negentig atleten, te bellen. Dat levert fascinerende gesprekken op. Met de één zit je anderhalf uur aan de lijn, met de ander tien minuten. Iedereen gaat er met zijn eigen manier mee om. De één denkt: ik heb een jaar langer om me voor te bereiden, de ander heeft zorgen: heb ik dan nog wel sponsors?


,,De telefoongesprekken kosten energie, maar geven me ook kracht om door te gaan. Ik heb een paar weken geleden wel moeten zeggen: misschien moet er toch een extra chef de mission bij komen als ondersteuning. Omdat ik zat te rekenen: wacht eens, misschien lig ik in augustus nog wel helemaal voor pampus. Dat Marianne Timmer het samen met mij ging doen, voelde goed. Vooral omdat er een stuk druk van mij afviel. Het gaf me rust, ik hoefde me niet schuldig te voelen als ik een paar dagen niet kon werken als ik me slecht voelde. Nu de Paralympische Spelen zijn uitgesteld, komt alles in een ander perspectief te staan. Ik heb nog een lange tijd om daar klaar voor te zijn.


,,Met onze dochter Jinte, ze is zeven maanden oud, gaat het heel goed. Kruipen, eten, tandjes. Het gaat allemaal heel erg hard. Het is een feestje om moeder te zijn. Prachtig om zo'n klein meisje in ons gezinnetje te hebben. In het begin was het wel lastig om ziek te zijn met zo'n kleintje in huis. Dan wil je je gewoon even ongeremd ellendig voelen. Mijn man Marijn doet heel veel, net als mijn ouders en mijn schoonouders, maar dat laatste kan nu vanwege corona niet.


,,Toen ik in 2013 stopte met tennis, was onze wens om vader en moeder te worden. Dat werd een heel complex traject van jaren. Uiteindelijk hebben we in Canada een draagmoeder gevonden omdat het voor mij te risicovol was om zelf zwanger te worden. Jerica heet de draagmoeder. Ze heeft ons leven ongekend verrijkt. We hebben nu heel veel contact via whatsapp en Facetime. We sturen filmpjes als Jinte weer iets nieuws kan.



Tekst gaat verder onder de Foto:



Chefs de mission Pieter van den Hoogenband en Esther Vergeer.

Chefs de mission Pieter van den Hoogenband en Esther Vergeer.

Foto: ANP.



 

,,Ik merk dat mijn lijf een optater heeft gehad. Als ik een stukje op pad ga met de handbike voel ik na de eerste bocht al verzuurde armen. Maar het is goed om bezig te zijn. Ik ben me heel bewust dat ik in deze tijden van corona bij de kwetsbare groep hoor. Dus ik kom geen winkel in en ik mijd heel bewust drukke plekken. Ik ga dus wel op pad met de handbike of voor een rondje in het park. Plekken waar ik andere mensen op een afstand al kan zien en dus ook de gepast afstand kan houden.



De paralympi­sche sport is fascine­rend om te zien en te volgen

Esther Vergeer.



,,Sinds vorige week is mij behandelplan bijgesteld. We stoppen de chemo's en eind van deze maand onderga ik een operatie. Ze gaan dan de tumor uit mijn borst weghalen en een beetje weefsel er om heen. Daarna volgen nog bestralingen. Het is een borstbesparende operatie. Fijn? Ja, maar als mijn borst geamputeerd had moet worden, dan moest het. Zo'n boezem heb ik trouwens ook weer niet (lachend). Gezondheid gaat sowieso voor alles. Confronterend? Dan ben ik heel praktisch ingesteld hoor: als het moet, dan moet het dus.


,,Ik ben wel benieuwd wat die operatie gaat brengen. Omdat ik in een rolstoel zit, doe ik heel veel met mijn armen. Bij alle simpele dingen: aankleden, naar het toilet gaan. Het is wel spannend wat dat met mijn mobiliteit gaat doen. Maar ik geloof in mijn herstel en in de artsen.


,,Dat de Paralympische Spelen zijn verplaatst is maf genoeg nog een soort gelukje voor mij. Ik heb perspectief dat ik daar bij kan zijn. Ik zie een enorme missie. Meer dan ooit leven we in een tijd waar de maatschappij schreeuwt om inclusiviteit, diversiteit en het samen doen. De Paralympische Spelen zijn daar een geweldig voorbeeld van. Dat moet heel Nederland dus zien en meekrijgen. De paralympische sport is fascinerend om te zien en te volgen. De sporters leven waanzinnige sportprestaties en hebben allemaal prachtige verhalen. Ik vind het nog steeds fantastisch om me daar hard voor te maken. Tokio 2021 is mijn horizon. Daar hoop ik met een mooi TeamNL te staan. Dat gaat me waarschijnlijk wel lukken. Dat ga ik halen.''


Bekijk hier Oud-schaatsster Marianne Timmer staat Esther Vergeer bij op weg naar Tokio.


Bekijk hier hoe Esther Vergeer haar gouden medaille in 2012 verdedigd.




Bron: www.ad.nl