Hennie (28) sterft één dag voor ze haar grootste wens kan laten uitkomen: ‘We konden alleen maar huilen’.

17-05-2020 18:19


Auteur: Amy van den Berg - ad.nl/dordrecht.




Ricardo Legen met hun drie kinderen Jailey (1), Damon (3) en Lucas (7). In zijn handen een trouwfoto en de urn met de as van zijn overleden vrouw Hennie.

Ricardo Legen met hun drie kinderen Jailey (1), Damon (3) en Lucas (7). In zijn handen een trouwfoto en de urn met de as van zijn overleden vrouw Hennie.

Foto: Victor van Breukelen.





VAN WIEG TOT GRAF: Genadeloos sloop het Hennie's leven in: baarmoederhalskanker. Vlak na de geboorte van haar jongste kind. 'De laatste avond wilde ze me niet meer loslaten.'

,,Hier was het." Hennie's man Ricardo Legen zit op de bank en staart droef voor zich uit. ,,Hier stierf ze. We hadden een paar uur eerder nog een woordenwisseling. Geen ruzie, dat hadden we nooit. Zij zei dat ze het nooit zou redden tot de volgende dag, ik werd daar boos om. 'Doe normaal', zei ik. Achteraf was dat gewoon ontkenning natuurlijk. Ik wilde er niet aan. Ja, daar heb ik nu spijt van. Ik had naast haar willen kruipen, bij haar willen zijn."

Maar het was die zondag 8 december de zoveelste troosteloze dag aan het einde van het leven van Hennie. En Ricardo was die avond erg moe. De volgende dag moest hij weer fris en fruitig zijn voor hun drie kinderen: Jailey (1), Damon (3) en Lucas (7). Zeker ook omdat het hele gezin dan naar Disneyland Parijs zou vertrekken. Een langgekoesterde wens van Hennie: één met het hele gezin op vakantie. Dus ging Ricardo na de woordenwisseling naar bed.


'Ze wilde me niet loslaten'

De dagen ervoor ging het in rap tempo slechter met de Papendrechtse. ,,Vlak na de geboorte van Jailey werd de kanker bij Hennie ontdekt. Na een slopend behandeltraject was de ziekte vijf maanden weg. Bij een controle, in oktober vorig jaar, was er weer slecht nieuws."



Het artikel gaat verder onder de foto:



Hennie Legen.

Hennie Legen.

Privéfoto. 




De kanker was terug en dit keer liet de ziekte zich niet overmeesteren. ,,Het was afgelopen. Dat zei ze aan de telefoon. Ik heb de auto aan de kant gezet, want ik moest overgeven. Hennie reageerde nuchter. Ze was sterk." Deze ziekte zou haar er niet meteen onder krijgen. 'Alles eruit halen wat er nog in zit'. Dat was haar motto.


Maar hoezeer ze ook aan het leven hing, aan het gevreesde einde was geen ontkomen. De kanker woekerde ongenadig door haar lichaam. Met een bleek gezicht, mager lijf en morfine tegen de pijn bracht ze het grootste deel van haar dagen in bed door. Daar werd ze steeds vaker overmand door verdriet. ,,Dan pakte ze me stevig vast en wilde ze me niet meer loslaten." Soms bleven de tranen maar vloeien. Zeker als ze Ricardo zag spelen met de kinderen. Zij kon dat niet meer.


Maandagochtend:

De reis naar Disneyland - bekostigd door geld van een succesvolle crowdfundactie - werd in haar laatste week een steeds onwaarschijnlijker scenario.  Maar daar wilde Hennie tot aan de laatste dag niet aan, ook al zag ze er door haar zwakke toestand  inmiddels als een berg tegenop. ,,Ze moest en zou nog." 


En dus stond de rolstoel klaar in de gang, waren de koffers gepakt en was ondersteunend zorgpersoneel geregeld.  De pijn zou Hennie wel verbijten, die moeheid kon haar rug op. Mooie herinneringen maken was belangrijker. Voor de kinderen, voor haar man: de achterblijvers. 


Maar iets in de 28-jarige Hennie gaf die zondagavond op. 'Ik haal morgen niet', waarschuwde ze Ricardo.  Ze kreeg gelijk.



Ik belde mijn moeder: 'Kom alsje­blieft hier'

Ricardo Legen.



Als Ricardo 's ochtends wakker wordt, schrikt hij zich wild. Daar, op het bed in de woonkamer, lag het roerloze lichaam van de vrouw van wie hij 11 jaar lang zielsveel had gehouden. ,,Natuurlijk hou je er rekening mee dat ze doodgaat, maar als het daadwerkelijk gebeurt, geloof je het niet." Ricardo's stem breekt. Hij slikt zijn tranen weg, herpakt zich dan: ,,Je wíl het niet geloven." Proberen kalm te blijven voor de kinderen. ,,Ik belde mijn moeder: 'Kom alsjeblieft hier'."


Liefdevol:

Een liefdevolle, zorgzame moeder voor haar kinderen. Steun en toeverlaat van velen, zo schetst Ricardo zijn vrouw. ,,Ze was altijd voor anderen in de weer, soms vergat ze zichzelf." Met een glimlach: ,,Maar let op: ze stond ook haar mannetje wel. Als iemand haar verraadde, nou..."


Ze was bloedfanatiek. Zeker met spelletjes. ,,De enigen van wie ze het niet erg vond om te verliezen, waren haar kinderen. Dan deed ze natuurlijk alsof ze verloor. Als ze met mij speelde was ze meedogenloos. De laatste tijd liet ik haar wel winnen. Ik geloof wel dat ze dat merkte en het ook niet leuk vond."



Ik hou me de hele dag groot. Als de kinderen 's avonds op bed liggen, breek ik

Ricardo Legen.



Wat hij het meeste mist: de gesprekken, over de kinderen, over de dag. Het leven delen. Haar blik, haar geur, haar lach. Samen series kijken. ,,Ik hou me de hele dag groot. Als de kinderen 's avonds op bed liggen, breek ik. Dan huil ik. Pak ik er foto's van haar bij. Het is heel, heel zwaar."


Hij wijst naar de urn. ,,De kinderen praten daar wel eens tegen. Dan vertellen ze wat ze die dag hebben gedaan. Of ze zeggen: 'Papa is stout geweest', als ik ze straf heb gegeven." Hij glimlacht. ,,Met die urn lijkt het net alsof ze er toch nog een beetje is."


Met vallen en opstaan:

De dagen vliegen nu voorbij, zegt Ricardo. ,,Ja, als je in je eentje voor drie kinderen moet zorgen, gaat de tijd snel. Ik heb weinig tijd om stil te staan. Dat is eigenlijk ook wel fijn. Als ik rust heb, doet het meer pijn." 



Mijn tijd komt nog wel, mijn kinderen hebben mij nu harder nodig.

Ricardo Legen.



Ricardo werkt momenteel niet, hij richt zich volledig op de zorg voor de kinderen. Ondertussen probeert hij met het grote verlies om te gaan. Dat gaat met vallen en opstaan. Ricardo pakt zijn jongste dochter uit de box in de hoek van de kamer. Ze werd huilend wakker uit haar middagslaapje. Hij streelt haar liefkozend. ,,Soms zeggen mensen wel eens: 'Je hebt tijd voor jezelf nodig'. Dan zeg ik: 'Mijn tijd komt nog wel, mijn kinderen hebben mij nu harder nodig. Zij gaan voor alles'."



Het gezin ten tijde van de crowdfundactie. Hennie was hier al erg ziek en veel afgevallen.

Het gezin ten tijde van de crowdfundactie. Hennie was hier al erg ziek en veel afgevallen. 

privéfoto.



 
Bron: www.ad.nl