Hoe is het nu met Pien ?

12-03-2020 20:59





Hoe is het nu met Pien?        

Foto: Pien. 


'Ik wil graag kinderverpleegkundige worden, want ik weet precies hoe het is om ziek te zijn'

Enthousiast vertelt Pien (14 jaar) hoe ze haar toekomst voor zich ziet: ze wil graag kinderverpleegkundige worden. Een toekomst die nog niet te voorspellen viel toen ze vijf was, leukemie kreeg en daar zo'n twee jaar lang voor werd behandeld. Haar meterslange kralenketting getuigt van de zware tijd die ze heeft gehad: elke kraal staat symbool voor één behandeling. Met dat wat ze heeft meegemaakt wil ze graag iets positiefs doen. Later, als kinderverpleegkundige, én nu, door haar indrukwekkende verhaal zo veel mogelijk te delen.



Een heel normaal leven:

"Ik heb het met mijn vriendinnen niet vaak over het feit dat ik ziek was, maar ik zeg wel dat ze er altijd naar mogen vragen. En dat doen ze soms ook, gelukkig vragen ze gewoon alles wat ze dan willen weten. En ik laat ook wel eens wat foto's zien. Zij kennen dat deel van mijn leven natuurlijk verder ook helemaal niet. En om eerlijk te zijn; ik zit in 3 HAVO, ik speel volleybal en heb eigenlijk gewoon een heel normaal leven."


Herinneringen:

"Nog één keer per jaar kom ik terug voor controle. Het is bijzonder hoe bepaalde geuren herinneringen oproepen; de geur van het ziekenhuis en de geur van bepaalde medicijnen. Ik was nog klein toen ik ziek werd; soms weet ik niet of ik dingen nog weet of dat ze me zijn naverteld of dat ik ze van een foto ken."


Effecten van de chemo?

"Ik vraag me wel eens af of ik bepaalde dingen heb overgehouden aan de chemo-behandelingen die ik als klein kind heb gehad. Zo ben ik superslecht in het stampen van woordjes voor Frans. Komt dat dan door de behandelingen? Of was ik daar sowieso al niet zo goed in? Dat vind ik lastig te bepalen."


Beschermend:

"Ik merk dat mijn moeder heel beschermend is. Ze trekt best wel snel aan de bel, bijvoorbeeld als ik koorts heb of niet helemaal lekker in mijn vel zit. Liever een keertje te snel naar de dokter, dan te laat. Maar misschien is mijn moeder ook gewoon zo. Want ze behandelt mijn broertje eigenlijk precies hetzelfde."


Werken met kinderen:

"Ook al was ik ziek, ik heb mede dankzij de verpleegkundigen een fijne tijd gehad in de ziekenhuis waar ik werd behandeld. Dat wil ik later ook doen. En omdat ik precies weet hoe het is, begrijp ik ook goed waar kinderen doorheen gaan. Ik wil helpen bij bijvoorbeeld het aanprikken van een infuus. Echt opereren, dat hoeft niet voor mij. Ik moet dit jaar mijn profiel kiezen op school, en ik kies voor Natuur en Gezondheid. Dat is een goede voorbereiding op de opleiding voor verpleegkundige."


Op de achtergrond:

"De periode dat ik ziek was zal altijd onderdeel van mijn leven zijn, maar wél op de achtergrond. Soms merk ik dat ik meer heb meegemaakt dan mijn leeftijdsgenootjes. Als mensen een groot probleem maken van iets kleins, dan denk ik, kom op, het had allemaal veel erger kunnen zijn! Alleen tijdens de jaarlijkse controle ben ik bezig met het feit dat ik ziek ben geweest. Verder ben ik gewoon een meisje van 14!"




Bron: www.kwf.nl/kanker/leven-met-kanker