“Hospice vrolijker dan ik had verwacht”.

26-12-2021 18:27



Auteur: Job Schepers, Hoofdredacteur Texelse Courant'



Foto: Gertha Wessels.






In de serie "Hospice, altijd nodig" besteden we de komende tijd aandacht aan verschillende facetten van het Hospice Texel. We doen dit door een serie interviews met betrokkenen. In de tweede aflevering vrijwilliger Francien Dijt (50) uit Den Burg, sinds drie jaar vrijwilligster. "Het is heel goed te combineren met een parttime baan", wil zij de mensen meegeven.


"Ik woon achter het hospice, maar tot drie jaar geleden was ik er nog nooit geweest. Toen was er een open dag en ben ik toch eens gaan kijken, ik had geen idee wat ik moest verwachten. Het was veel lichter en vrolijker dan ik had verwacht en bovendien van alle gemakken voorzien. Ik dacht dat het somberder en deprimerender zou zijn. Ik ben overgehaald door collega-vrijwilliger Sita Mijwaard. Daarvoor had ik nooit over dit soort vrijwilligerswerk nagedacht, ik had bij een hospice niet echt prettige associaties, zoals de dood en een sombere sfeer. Ik ben blij dat ik toch heb besloten het te proberen."



Werk als gastvrouw bij KLM heeft raakvlakken met vrijwilligerswerk bij Hospice Texel.




In het begin wist Francien niet goed hoe ze zou reageren, maar ze vond al snel haar draai binnen de muren van Hospice Texel. "Ik heb gezegd dat ik zou stoppen als ik er niet van kon slapen, maar dat ik het onder dat voorbehoud graag wilde proberen. Het is echt heel dankbaar werk en bovendien erg veelzijdig. Ik ben als stewardess al 29 jaar gastvrouw bij KLM en er zijn raakvlakken. Aan boord wil je het iedereen zo comfortabel mogelijk maken en dat is hier ook zo. Je zorgt ervoor dat het de gasten en naasten aan niets ontbreekt."


Francien praat met respect over haar vrijwilligerswerk, maar een vrolijke noot ontbreekt niet. "Soms koken vrijwilligers voor de gasten. Ik kan best aardig koken, maar toen wilde een meneer graag een entrecote. Dat vond ik heel spannend. Straks verpruts ik de laatste entrecote die hij eet, dacht ik", lacht ze. Op serieuzere toon gaat ze verder. "Regelmatig zeggen mensen dat ze het knap vinden dat ik dit doe, maar zo heb ik er nooit over nagedacht. Het geeft mij heel veel voldoening om de gasten te voorzien in wat zij willen, zeker in een fase dat dingen lastiger gaan en mensen pijn hebben. Als jij dan kunt helpen met het ontlasten in de dagelijkse gang van zaken, dan is dat toch iets moois?"


De dood hoort bij het leven:


Hoewel Francien begrijpt dat mensen het eng vinden, kan ze het belang van een hospice op Texel niet genoeg benadrukken. "De dood hoort ook bij het leven. Het mooie vanuit de vrijwilligers is dat ieder zijn eigen draai kan geven aan het werk binnen Hospice Texel. Ik ben zelf niet iemand die met de gasten hele diepe gesprekken over de zin van het leven of de dood gaat houden. Er zijn wel gasten die daar behoefte aan hebben. Gelukkig zijn er ook vrijwilligers wie dat soort gesprekken goed afgaat. Alle vrijwilligers hebben hun eigen aanpak." 


Eigen spullen mee:


"Als ik spreek met de gasten zijn ze blij dat het hospice er is, maar hadden ze er niet eerder aan gedacht. Het is misschien ook wel iets waar je pas aan denkt als het zover is. De term 'bijna thuis-huis', zoals het hospice ook wel wordt genoemd, omvat ook echt wat Hospice Texel is. Mensen nemen eigen spullen mee, zoals foto's. En de gasten zitten niet aan 'huis' gekluisterd. Er was hier een gast die graag nog eens een rondje over Texel wilde. We zijn in de auto gestapt, ik mocht niet harder dan zestig. We hebben drie keer een ander rondje over het eiland gereden, hij genoot. Daar doe je het voor."


Niet afwachten:


Als de Texelse één ding heeft geleerd van het vrijwilligerswerk is het wel dat je nooit af moet wachten wanneer je een goed idee hebt. "Ik had een gast uit het Hospice Texel die nog heel graag een keer samen muziek wilde maken. Toen had ik bedacht dat ik de volgende keer mijn gitaar mee zou nemen. Maar toen ik weer aan de beurt was voor mijn dienst, was deze gast al overleden. Ik had er spijt van dat ik niet gewoon die avond ben gegaan."


Hoewel de inwoonster van Den Burg een baan heeft, doet ze naast dit vrijwilligerswerk ook nog werk bij De Toegift. "Het werk bij het hospice is erg flexibel. Je kunt zelf je diensten inroosteren via de website en je mag zelf kiezen welke van de vier diensten per dag je wilt draaien. Je kunt jezelf een paar weken vooruit inplannen, of juist per week kijken welke diensten er nog open staan, net wat je zelf prettig vindt.  Er wordt wel gevraagd om minimaal één dienst van vier uur te draaien als je je beschikbaar stelt voor dit werk. Dat is voor mij geen probleem."


Hoewel het voor sommigen misschien vreemd klinkt, geniet Francien van het werk voor Hospice Texel en zij is niet de enige. "Je leert veel andere Texelaars kennen, het heeft ook een sociale functie voor de vrijwilligers zelf. Het is leuk om elkaar te leren kennen, al draait het daar natuurlijk niet om."


Vrijwilliger worden?


Coördinator Lonneke Legierse is te bereiken via 0222 728132 of info@hospicetexel.nl


Meer informatie over het Hospice op www.hospicetexel.nl



Bron: www.texelsecourant.nl