JILDOU (22) OVERLEEFDE KINDERKANKER: 'ARTSEN TROFFEN EEN TUMOR VAN ÉÉN KILO AAN'.

28-01-2022 18:37



Auteur: MISHA MARGARITTHA - linda.nl/meiden



INTERVIEW.



Foto: Jildou de Boer.





Als Jildou de Boer 2,5 jaar oud is, wordt er een tumor van een kilo ontdekt die haar nier inkapselt. Nu, twintig jaar later, leeft ze met één nier en vertelt ze hoe de ziekte haar tot op de dag van vandaag beïnvloedt.


"Kinderkanker is nooit helemaal weg uit je leven."


JONG MET KANKER:


Je weet dat het bestaat, maar vaak sta je pas stil bij de verschrikkelijke gevolgen als het jou of je naasten overkomt. Jildou is pas 2,5 jaar oud als zij en haar ouders te horen krijgen dat ze kanker heeft. Pas bij de operatie komen doktoren erachter dat de tumor die haar nier inkapselt ongeveer een kilo zwaar is. Zowel de tumor als het orgaan worden verwijderd.


"Ik ben nu 22 en een survivor, zoals ze dat noemen," vertelt ze in een telefonisch interview. Maar dat betekent niet dat de ziekte geen nasleep heeft. "Ik ben vaak erg vermoeid. Daarnaast is er een kans dat de behandelingen ook effect hebben gehad op mijn vruchtbaarheid."


HERINNERINGEN:


Jildou is nog maar jong als ze ziek wordt. "Het was mijn vader die opmerkte dat ik op een gegeven moment wat dikker werd en steeds minder makkelijk kon bewegen. Toen we een keer gingen zwemmen, zagen mijn ouders bij mijn zij iets uitsteken. Van een bezoekje aan de huisarts werden ze helaas niet wijzer. Pas bij de operatie werd duidelijk dat ik een Wilms-tumor had; ik zat al in stadium 3. Het was uitgezaaid naar mijn lymfeklieren. Daardoor kreeg ik direct na mijn operatie chemotherapie en bestralingen."


Ze herinnert zich niets meer van die tijd, omdat ze ten tijde van de ziekte nog zo jong was. "Ik puzzel aan elkaar wat mijn ouders mij hebben verteld. Het feit dat ik het me niet meer herinner is enerzijds goed, want ik heb er geen trauma's aan overgehouden. Anderzijds vraag ik me af of het me juist had geholpen later in het leven als ik er meer van wist."


SCHAAMTE:


De behandelingen die Jildou op jonge leeftijd heeft ondergaan, hebben wel hun sporen achtergelaten op haar lichaam. "Ik heb littekens op mijn borst en buik. Toen ik net naar de middelbare school ging schaamde ik me er heel erg voor. Op het moment dat we moesten schoolzwemmen, smeekte ik mijn moeder om een briefje te schrijven zodat ik niet mee hoefde te doen. Het voelt op zo'n leeftijd heel beschamend dat je lichaam er anders uitziet dan dat van klasgenoten."


"Daarnaast had ik ook geen idee hoe ik het mijn leeftijdsgenootjes moest vertellen. Dat is het eerste moment dat ik het er echt moeilijk mee had. Wanneer het kon bedekte ik met mijn hand de littekens. Dat doe ik trouwens nog steeds. Gelukkig begin ik steeds zekerder van mezelf te worden. Mijn huidige vriend vind mijn littekens juist heel stoer. Hij heeft er nooit moeilijk over gedaan, dus bij hem voel ik me helemaal op mijn gemak."


GEVOLGEN:


Niet alleen haar littekens en chronische vermoeidheid herinneren haar aan de heftige periode. Ook moet Jildou nog regelmatig naar het ziekenhuis voor controle. "En dat terwijl ik al twintig jaar schoon ben en vijftien jaar genezen. Momenteel ga ik een traject in met een gynaecoloog. Zij gaat onderzoeken of de bestralingen mijn baarmoeder en eierstokken hebben beschadigd. We komen er dan achter of ik ooit zwanger zou kunnen worden, dus dat is wel spannend."


ALS TWINTIGJARIGE:


De angst dat de kanker terugkomt, zit er bij Jildou nog wel in. "Als ik een moedervlek zie kan ik wel in de stress schieten. Ik ben immers wel gevoeliger voor soortgelijke ziektes. Maar verder ben ik een hele normale twintiger. Ik zie mezelf dan ook niet anders dan mijn leeftijdsgenoten. Door de gebeurtenissen kan ik, denk ik, beter relativeren dan anderen. Maar ik sta over het algemeen heel positief in het leven. We zien vanzelf wel wat me in de toekomst te wachten staat."




Bron: www.linda.nl