Kankerpatiënten zien laatste kans op vakantie verdampen, wachttijd loopt op tot vier maanden.

04-05-2020 10:20


Auteur: Marloes Nuijten - ad.nl/rotterdam.



Arna van de Windt van Eekelen had eind maart een midweek weg gepland staan, maar dit kon vanwege de coronacrisis niet doorgaan.

Arna van de Windt van Eekelen had eind maart een midweek weg gepland staan, maar dit kon vanwege de coronacrisis niet doorgaan.

Foto: Frank de Roo.




Mensen met kanker kunnen via Stichting Roparun een weekje weg in eigen land om nog een keer samen met hun dierbaren te genieten. Door corona is de wachttijd opgelopen tot vier maanden en zien mensen dat laatste samenzijn wegvallen.


Ze hebben de financiële middelen niet of ze zijn door hun ziekte niet in staat om een vakantie te regelen. Of ze hebben hele specifieke aanpassingen in een vakantiehuis nodig. Mensen die door hun behandelend arts worden aangemeld voor een kosteloos weekendje, midweek of week weg via Roparun, kunnen niet 'zomaar' verblijven in een huisje via Roparun.


Dat de animo groot is, weten ze bij de organisatie al lang, zo vertelt Francisca Olsthoorn, de medewerkster van Roparun die zich buigt over alle aanvragen die op het kantoor in Schiedam binnenkomen. ,,Normaal gesproken is er al een wachtlijst van een tot twee maanden. Nu staan er 250 mensen in de wacht voor een vakantie. Voor de mensen die hier gebruik van maken, is het heel waardevol. Even in een andere omgeving zijn, in gedachte niet ziek zijn en genieten van hun familie. Of alleen. Gewoon om even rust te hebben."


In plaats van vakanties in te plannen, is Olsthoorn nu vooral bezig om mensen af te bellen. ,,Aanvragen die al in december werden gedaan, moet ik nu annuleren." Tot voor kort had Roparun nog een aantal bungalows in eigen beheer, maar nu heeft ze een samenwerking met Center Parcs. En dat park is net als andere recreatieparken gesloten door de coronamaatregelen.



Twee jaar geleden werd bekend dat ik longkanker heb. Ik hoorde begin dit jaar dat ik uitbehan­deld ben.

Arna van de Windt van Eekelen.


Uitbehandeld:

Daardoor is het nog maar de vraag of mensen zoals Arna van de Windt van Eekelen nog een keer kunnen genieten van zo'n vakantie. Eind maart had ze een midweekje gepland staan. ,,Twee jaar geleden werd bekend dat ik longkanker heb. Ik hoorde begin dit jaar dat ik uitbehandeld ben."


Na dat heftige nieuws en een zware longontsteking was Van de Windt er aan toe om even weg te gaan. ,,Nog even een keer genieten met mijn man, het gezin van mijn zoon en het gezin van mijn dochter." De eerste avond in Limburg, de plek waar het geboekte huisje staat, zou een zware avond worden. Daarna kon er 'onbezorgd' genoten worden. ,,Nu we allemaal bij elkaar zouden zijn, wilde ik mijn crematie met hen bespreken. Daarna zouden we gaan genieten, lekker met elkaar zwemmen en herinneringen maken."


Van de Windt van Eekelen was dan ook verdrietig toen ze hoorde dat het verblijf niet door kon gaan. ,,Ik was erg teleurgesteld toen het werd gecanceld. Het gooit roet in het eten voor de mooie momenten die we nog met elkaar wilden beleven. Normaal ben ik heel positief. Dat heeft me ook de afgelopen twee jaar erdoorheen gesleept, maar nu vraag ik me af of ik zo'n vakantie ooit nog mee zal maken."


 

Normaal ben ik heel positief, maar nu vraag ik me af of ik zo'n vakantie ooit nog mee zal maken.

Arna van de Windt van Eekelen.



Toch laat de IJsselmondse haar hoofd niet hangen. Ze is druk aan het knutselen geslagen. Haar zoon en schoondochter hebben net een nieuw huis gekocht en zij heeft een aandeel in de inrichting. ,,Ze willen allerlei speciale gehaakte borden en manden aan de muur. Die maak ik. Als ik het resultaat dan zie, ben ik wel heel trots!"


Feest:

Lekker barbecueën, een plons in het zwembad en met iedereen er één groot feest van maken om haar 34e levensjaar in te luiden. Wat had Lonneke van Haaren zich er op verheugd. Even weg uit de flat waar ze zich na iedere chemokuur op haar bank opkrulde. Waar ze zich de afgelopen tijd zó ziek had gevoeld. ,,Ik was mijn thuis gaan zien als een chemohuis. Zelf een vakantie regelen is lastig, want ziek zijn is duur."


Maar wat was ze eraan toe. Eind 2016 kreeg de jonge vrouw de diagnose borstkanker. Zes weken nadat ze haar huidige vriend leerde kennen, haar steun en toeverlaat tot op de dag van vandaag. Nog geen jaar later hoorde ook haar tante dat ze kanker had, het jaar daarop nóg een tante. En alsof het nog niet genoeg was; de artsen kwamen er in 2019 achter dat ook haar moeder een voorstadium van kanker had.


,,De band met mijn familie is heel sterk. Vooral mijn moeder en ik zijn twee handen op een buik. Ik werk ook samen met mijn moeder op hetzelfde kantoor als administratief medewerker." En ook bij haar vorige baan werkte Van Haaren samen met haar moeder.



De band met mijn familie is heel sterk. Vooral mijn moeder en ik zijn twee handen op een buik.

Lonneke van Haaren.


Samen genieten:

Het was ook de reden om bij Roparun om een zespersoonshuisje te vragen, zo kon haar moeder ook genieten van een vakantie. ,,Mijn moeder hoefde dan niet ook via haar behandeld arts een verzoek voor een huisje in te dienen. Niet de hele molen door."


Zelf hoorde Van Haaren over de huisjes via haar tante die in het Maasstad Ziekenhuis werd behandeld. Zij was zo enthousiast, dat Van Haaren het ook onder de aandacht bracht van haar maatschappelijk werkster. Die deed het verzoek op haar beurt bij Roparun. Dat werd ingewilligd, maar nu is het bericht gekomen dat de vakantie niet doorgaat. Inmiddels heeft Van Haaren haar flat aan een kleine verbouwing onderworpen. Zo heeft ze toch het gevoel  dat ze niet meer thuis in haar chemohuis zit.


Aanvragen:

Alle ziekenhuizen in Nederland hebben een stapel aanvraagformulieren liggen. Een arts of maatschappelijk werker moet deze ondertekenen en opsturen naar het Roparunkantoor. Vervolgens neemt Roparun-medewerkster Olsthoorn contact op met degene voor wie de aanvraag is gedaan en wordt er een datum afgesproken.


Alhoewel deze datum vaak de definitieve datum is, blijft het onder voorbehoud, vertelt Olsthoorn. ,,Niet iedereen is terminaal. Mensen die een hogere urgentie hebben, gaan soms voor." Ook zijn er momenten geweest dat een huisje juist eerder beschikbaar kwam omdat iemand na de eerste dag op de bestemming al verslechterde. Of er wordt vlak van tevoren gebeld door de partner van een patiënt dat deze is overleden.


Tekst gaat verder onder de foto:



Francisca Olsthoorn van Roparun.

Francisca Olsthoorn van Roparun.

Foto: Roel Dijkstra. 





Maar dat door zoiets als corona de huisjes nu staan te verstoffen, had niemand kunnen bedenken. Wat had ook Daniëlle Helmes (45) er graag met haar gezin in verbleven. Helmes 'vertelt' het per mail, want door het verwijderen van haar strottenhoofd en spraakorgaan kan ze niet meer praten. ,,Ik had een grote tumor op de tongbasis. Veel mensen kunnen na de operatie praten met een stemprothese, maar door de grootte van de operatie is dit niet gelukt." De vrouw kreeg een nieuwe tong en nu kunnen de trillingen niet meer bij de stemprothese komen, zo zegt ze. ,,Heel technisch, haha... Maar ik had dus pech."


Vier jaar lang heeft Helmes niet normaal kunnen eten. Alleen vloeibaar dieetvoeding. ,,Nadat de artsen dachten dat ze alles hadden weggehaald, ontdekten ze een uitzaaiing in mijn borst. De tumor is verwijderd, maar al snel kwam het terug en moest mijn borst geamputeerd worden."


Uitzaaiingen:

Na een paar maanden rust, bleken er uitzaaiingen te zijn van de speekselklierkanker. ,,Ik kwam bij de arts en hij vertelde niks meer te kunnen doen voor mij. Maar ik ben een vechter, niet per se voor mezelf, maar meer voor mijn kinderen, mijn man, twee beste vriendinnen en mijn twee lieve mopshondjes."


 

Ik vind het zo bijzonder dat anderen dit voor je regelen. Het geeft je toch een soort kracht.

Daniëlle Helmes.

 

De moeder van twee kinderen zal nooit meer beter worden. Toch was de vakantie die haar werd aangeboden, een enorme opsteker.  ,,Ik vind het zo bijzonder dat anderen dit voor je regelen.


Het geeft je toch een soort kracht. Zij zien ook hoe graag ik wil blijven leven. Ze leven zó met mij mee. Hieraan zie je dat je geen nummer bent, of patiënt. Maar echt het mens Danielle."


Cadeautje:

Ze had er naartoe geleefd, deze sterke vrouw. Even geen ziekenhuis, huishouden of de rompslomp van alledag. ,,Genieten: ik word weer blij als ik eraan denk." Het had zo fijn geweest als ze weg kon gaan met haar geliefde gezin. ,,Elke dag is voor mij nu een cadeautje. Ik mag nog genieten van deze wereld en ik weet niet voor hoe lang dat nog is. Als de vakantie had kunnen doorgaan, had ik weer mooie momenten kunnen beleven met mijn gezin en herinneringen kunnen maken. Helaas is het nu niet anders en hoop ik dat het enge virus snel verdwijnt."


Kenmerkend voor alle drie de dames is dat ze er nog het beste van maken nu het nog kan.  Ieder op haar eigen manier. Van de Windt knutselt voor het huis van haar zoon en schoondochter en zoekt mooie, 'vrije' plekken op waar ze nog haar wandelingen kan maken. Van Haaren had laatst een vakantiegevoel door een dagje te gaan vissen. Ze had een stretcher meegenomen waar ze af en toe op bijkwam met een boekje en een kop koffie. En ook Helmes geniet van de kleine, maar juist zo waardevolle dingen in het leven. ,,Gewoon genieten dat ik er nog ben. Dat ik bij mijn kinderen kan zijn en ze nog lol zie hebben. Samen eten, mijn hondjes uitlaten, genieten van de natuur. Kijkend naar mooie bomen, planten en vogels. Met mijn man zijn en kletsen met mijn vriendinnen, oma, familie en vrienden. Op de app of op anderhalve meter afstand."



Ik ga gewoon genieten dat ik er nog ben. Dat ik bij mijn kinderen kan zijn en ze nog lol zie hebben.

Daniëlle Helmes.

 

Het aanmelden voor de huisjes van Roparun kan nog altijd, alleen zal de wachttijd langer zijn. Zodra de parken weer gasten kunnen ontvangen, zullen de aanmeldingen op volgorde van binnenkomst verwerkt worden. Behalve als er urgentie bij is.


Donaties:

Ondertussen gaat de stichting door met het ophalen van geld om de huisjes te kunnen bekostigen. Alhoewel aankomend Pinksterweekend de estafetteloop van Parijs naar Rotterdam en van Bremen naar Rotterdam noodgedwongen is afgelast, hoopt de organisatie volgend jaar haar dertigste jubileum te kunnen vieren. Voorgaande editie werd er ruim 5,5 miljoen euro opgehaald voor de ondersteunde zorg voor mensen met kanker. Meer dan 300 teams wisten dit bedrag bij elkaar te brengen door onder andere pannenkoeken te bakken, auto's te wassen en benefietavonden te organiseren.


Een deel van de toeristische accommodaties mag begin mei 2020 open. Vooralsnog mogen hier alleen mensen met een tweede woning gebruik van maken.




Bron: www.ad.nl