Kees Dam wil na zijn wonderbaarlijke genezing van kanker vooral voor gezin zorgen.

15-03-2019 14:40



Auteur: Folkert van der Krol - ad.nl/hoeksche-waard.



Kees Dam uit Nieuw-Beijerland is kankervrij.

Foto: Arco van der Lee.




Zijn arts in Nederland vertelde Kees Dam in oktober dat hij nog drie tot vijf maanden had. Die periode is verstreken, maar de Nieuw-Beijerlander (50) leeft en hoe! Dankzij een geslaagde inzamelingsactie die een dure behandeling in Amerika mogelijk maakte, is Dam kankervrij. ,,De Heere heeft wegen geopend.''

De ziekte Waldenström, een vorm van lymfeklierkanker die later veranderde in een agressieve non-hodgkin, beroofde hem rond de jaarwisseling van 2017 op 2018 al bijna van het leven. Naasten  moesten afscheid van hem nemen, maar Dam knapte op en zou stamceltransplantatie krijgen. Tot in september de lymfeklieren in de oksel opnieuw opzetten en in Nederland geen behandeling meer mogelijk was.

   


Lees ook:


Zieke Kees Dam start met zijn speciale therapie in Amerika

Lees meer  


Het is gelukt! Zieke Kees Dam hoopt weer op genezing na inzameling 650.000 euro voor therapie

Lees meer  



Dit zijn de winnaars en verliezers van 2018 uit de Hoeksche Waard!

Lees meer  



Kostbare behandeling voor zieke Kees Dam in Amerika slaat aan

Lees meer  



De enige optie om te overleven was de nieuwe veelbelovende CAR-T-Cell therapie die nog niet in Nederland wordt uitgevoerd en die verzekeraars nog niet vergoeden. Cellen uit het lichaam worden zodanig veranderd dat ze na terugplaatsing de kankercellen doden. Kosten: 650.000 euro.


Oom Cees Dam besloot, gesteund door familie, vrienden en collega's, de stichting Medische hulp aan Kees op te richten. ,,Het is dat hij het voorstelde, want zelf had ik er niet aan durven beginnen'', zegt Kees Dam.


Gelovig:



Veel kwam via de kerk, bedrijven en bekenden, maar ook waren er acties in het dorp en doneerden wildvreem­den uit het midden van het land

Cees Dam.



Met zijn vrouw Nelleke heeft hij vijf kinderen. ,,We zijn gelovig en dachten 'als de Heere het wil, komt het geld er'. Mijn oom en anderen hebben er enorm veel werk in gestoken. Het leek wel een druk bedrijf. Zaterdags ging de website de lucht in en maandag was al duidelijk dat er veel geld vrij kwam. Mensen en bedrijven stonden garant voor het geld. Veel kwam via de kerk, bedrijven en bekenden, maar ook waren er acties in het dorp en doneerden wildvreemden uit het midden van het land. Dat geeft ook een raar gevoel. Soms zie je mensen die 30.000 euro nodig hebben en die dat geld niet bijeen krijgen. 'Waarom lukt het bij mij wel', vraag je je dan wel af.''


Cellen:

In het ziekenhuis in het Amerikaanse Rochester (staat Minnesota) namen de artsen in november cellen af, maar de eerste poging om die te behandelen mislukte. De cellen werden afgekeurd, waarna Dam een maand later opnieuw het vliegtuig moest nemen. ,,Het vermoeden is dat bij het bewerken van de cellen in het laboratorium, dat los staat van het ziekenhuis, fouten zijn gemaakt. Daardoor beleefden we een spannende kerst.''


Zakje cellen:



Ik kreeg heel hoge koorts, boven de 40 graden, maar ik mocht geen paraceta­mol, omdat die de werking van de cellen remmen

Kees Dam.



In januari 2019 kwam het goede bericht dat Dam nu wel de behandeling in Rochester kon ondergaan.


,,Die stelt op zich niets voor. Een zakje cellen gaat via een infuus in een halfuur je lichaam in.


Alleen weten ze niet hoe de reactie is'', vertelt hij. ,,Bij mij was die heftig. Ik had fullhouse, zei de dokter. Ik kreeg heel hoge koorts, boven de 40 graden, maar ik mocht geen paracetamol, omdat die de werking van de cellen remmen. Koelen moest met icepacks en een koeldeken. Ik voelde me ellendig. Daarna staken ook nog twee virussen de kop op waar ik voor moest worden behandeld en ik had een bloeding in mijn blaas. Ook had ik een tekort aan bloedplaatjes. Ik kon geen stap meer zetten.''


Pas na een paar weken knapte Dam op. Vanuit het ziekenhuis mocht hij naar hun huurhuisje om daar verder aan te sterken en de scan af te wachten. ,,Die kwam na vier weken. Ik hoopte dat de behandeling iets had gedaan, maar de uitslag was ongelooflijk goed. Alle kankercellen waren weg. Het was nauwelijks te bevatten, ook omdat ik mezelf nog zo ontzettend zwak voelde.''


Mondkapje:


Eind februari 2019 keerde Dam met zijn vrouw en hun oudste zoon Leon terug naar Nieuw-Beijerland.


,,In het vliegtuig moest ik een mondkapje ophouden om te voorkomen dat ik verkeerde stoffen inademde. Ik had al geen energie en door zo'n kapje voor je mond en neus raak je nog vermoeider. Nog steeds zijn mijn bloedwaarden niet helemaal goed. Het beenmerg dat is platgelegd, moet weer normaal zijn werk gaan doen.''


In april 2019 volgt een nieuwe scan in het Erasmus MC. Dan moet blijken of de kanker wegblijft. Dam wil vooral zijn oude leven weer leiden. ,,Ik hoop dat ik weer voor mijn gezin kan zorgen, dat ik weer mag autorijden en mijn baan bij ExxonMobil kan oppakken. Ik ben blij met kleine dingen, zoals een stukje fietsen door het dorp, wat ik vorige week weer voor het eerst heb gedaan. De Heere heeft wegen geopend. Daar ben ik dankbaar voor.''

 


Bron: www.ad.nl