‘Let maar op, ik ga geschiedenis schrijven’.

15-08-2019 19:12


Auteur: Marjo Peppelaar - bndestem.nl/roosendaal



Moeder Jeanine Joosen en vriendin Danielle Uijtdehaag vertellen over de Joost Foundation.

Pix4Profs/Peter van Trijen.




ROOSENDAAL - Nadat Joost Joosen overleed, heeft zijn vriendin Danielle de Joost Foundation opgericht om mensen met kanker te steunen.


Joost Joosen overleed op 15 augustus 2014, nog maar 29 jaar oud. Twee maanden later zou hij gaan trouwen met Danielle Uijtdehaag, die hij leerde kennen in de Roosendaalse bakkerij van zijn ouders Pieter en Jeanine.


Joost was nog maar 19 toen hij voor de eerste keer de ziekte van Hodgkin (lymfklierkanker) kreeg. Een dag nadat hij hoorde dat hij beter was, overleed zijn vader Pieter totaal onverwacht, op 49-jarige leeftijd, aan een hartstilstand tijdens het hardlopen. Jeanine en de kinderen Jacqueline, Joost en Sjoerd bleven verslagen achter. Samen met Joost zette Jeanine de bakkerszaak in de Burgerhoutsestraat voort. Daar werkte ook Danielle al sinds haar vijftiende, als weekendhulp.


Toen Joost 21 was, kwam zijn ziekte terug. Opnieuw chemotherapie, maar dit keer ook bestraling en stamceltransplantatie. Ook nu weer werd hij beter.


,,Pieter had het al vaak gezegd: 'je zal maar zo'n leuke schoondochter als Danielle krijgen!''', weet Jeanine nog goed. Een vooruitziende blik, want in 2008 sloeg tussen de worstenbroodjes en de eierkoeken de vonk over. Joost en Danielle gingen samenwonen en het leven lachte het sympathieke koppel toe.



Joost Joosen en Danielle Uijtdehaag.

Privécollectie. 




Joost was een allemansvriend, zegt zijn moeder. Een vrolijke levensgenieter, met veel humor, dol op sport en PSV. ,,Hij was zo lief en zorgzaam. Joost deed niets liever dan mensen verrassen'', vult Danielle aan. Maar in 2013 sloeg het noodlot opnieuw toe. Wéér chemo, wéér bestraling, nu ook stamceltransplantatie met donorstamcellen. Joost bleef geloven in een goede afloop. ,,Let maar op, zei hij, ik ga geschiedenis schrijven'', vertelt Danielle. Maar Jeanine vertrouwde hij ook toe dat hij niet bang was om dood te gaan. ,,Want papa is daar toch?''


Joost kreeg na de transplantatie last van afstotingsverschijnselen, die met steeds hogere doseringen Prednison werden bestreden. ,,Ondanks alle ellende zijn we blijven lachen'', blikt Danielle terug. Jeanine: ,,Dan kwam ik in paniek aan, als hij mij huilend had opgebeld. En dan trof ik ze met zijn tweeën lachend op de bank."



Nou eens een verrassing voor Joost: Danielle regelde dat Joost 'man of the match' werd bij 'zijn' club PSV.

Privécollectie. 




De afstotingsverschijnselen werden Joost uiteindelijk fataal. ,,Aanvankelijk zeiden de artsen dat de openingsdans op onze bruiloft nog wel zou kunnen'', weet Danielle nog. Ze zag al voor zich hoe ze die dag zou stralen naast haar 'Shrekje', zoals ze Joost met zijn bolle Prednison-toet liefkozend noemde. Maar op de intensive care ging Joost hard achteruit en op 15 augustus overleed hij.


Na zijn dood richtte Danielle met vrienden de Joost Foundation op, om mensen met kanker te steunen en als ode aan de man die altijd aan anderen dacht. Daarmee heeft ze onder meer kunnen zorgen voor een Playstation in het Sophia Kinderziekenhuis en een bankje voor het Bravis.


,,Ik stuur iemand op je pad'', had Joost ooit tegen Danielle gezegd. En warempel, na jaren kwam haar jeugdliefde Sander opeens weer in haar leven. Joost hoort er gewoon bij in hun warme gezinnetje, met inmiddels ook dochters Fem en Meis. Sander viert elk jaar de verjaardag van Joost in juni mee, met frikandellen met mayo, appelmoes én een bacootje. Jeanine vindt het fijn hoe Joost nog een plek heeft in het leven en hart van Danielle. ,,Heel bijzonder dat Sander haar daarvoor alle ruimte geeft. Ze zal voor mij altijd mijn schoondochter blijven.''



Bron: www.bndestem.nl