Linda opent in Ugchelen therapiecentrum voor kinderen van ouders met kanker.

16-12-2019 19:46


Auteur: Gep Leeflang - ad.nl/apeldoorn



Linda Vosbeek: 'Als jij kanker hebt draait alles om jou. Voor de kinderen is er amper aandacht.' 

Foto: Kevin Hagens.




,,Alle aandacht gaat naar degene die kanker heeft'', weet Linda Vosbeek uit ervaring, ,,terwijl hun kinderen óók een probleem hebben.'' Daarom opent ze in Ugchelen het Centrum kind, gezin & kanker. ,,De kinderen van ouders met kanker hebben ook hulp nodig.''

De kinder- en jeugdtherapeute ondervond het aan den lijve: ,,Kanker maakt helden. Je wordt krachtig en stoer gevonden. Terwijl je in werkelijkheid bang bent, kwetsbaar en verdrietig.'' Nu zij als ervaringsdeskundige door de Stentor over haar nieuwe praktijk wordt geïnterviewd is ze bang dat ze daarmee opnieuw zo'n 'heldenrol' krijgt, zegt ze. ,,Dat moet niet. Ik ben niet de held van dit verhaal. Dat zijn al die kinderen.''


Zusje:

,,Mijn zusje Therese kreeg kanker en overleed toen haar kinderen twee en vier jaar oud waren. Komende donderdag is dat acht jaar geleden. Voor zij stierf sprak ik veel met haar. Niet de dood zelf boezemde haar veel angst in, maar het loslaten van haar kinderen'', herinnert ze zich. ,,Drie jaar geleden kreeg ik zelf de diagnose. Op de dag dat mijn zusje stierf werd ik voor het eerst geopereerd. Mijn tweede operatie had ik op de dag dat zij werd begraven... Mijn kinderen, die veertien en vijftien waren, hadden de dood van mijn zus bewust meegemaakt. Ze wisten wat de diagnose kanker betekent.''


Overleven:

,,In eerste instantie werd er nog wel naar hen geïnformeerd, maar vervolgens ben je als gezin aan het overleven en vind je geen ruimte om te informeren hoe het wérkelijk met hen gaat. Toen ik me dat later realiseerde,'' zegt Vosbeek, ,,heb ik hier vragen over gesteld aan huisartsen, oncologen en verpleegkundigen. De kinderen van ouders met kanker zijn niet zichtbaar, werd mij beaamd. Ik wilde altijd al een eigen praktijk beginnen, maar had dat na de dood mijn zus nog uitgesteld. Nu vond ik de tijd rijp.''



Tekst gaat verder onder de Foto:



Linda Vosbeek in haar net ingerichte praktijk. Vooral niet te strak en klinisch...

Foto: Kevin Hagens.


 


Boksbal:

De inrichting van de praktijk aan de Bogaardslaan is net klaar. Vooral niet te strak en klinisch, legt ze de keuzes uit. Een boksbal nodigt uit om er tegenaan te slaan. ,,Je hoeft niet per se te praten als je niet wilt'', is de verklaring. ,,Ook zo'n boksbal kan helpen om met je boosheid om te gaan, net als tekenen bijvoorbeeld. Geef je gevoel op die tekening maar een kleur...''


Knobbeltje:

Van huisartsen en haar eigen oncoloog zegt ze enthousiaste reacties te hebben gekregen op de opening van haar praktijk. 'Eindelijk een plek om kinderen naar door te verwijzen...' Nu is het zaak om de aandacht voor het kind 'in het systeem'  te krijgen, zegt Vosbeek. ,,Zodra jij bij de huisarts komt met een knobbeltje, verwijst die je door naar de oncoloog en zie je hem niet meer. En van de oncologen weet ik dat ze heel druk zijn. Maar ergens moet de vraag worden gesteld of er ook kinderen zijn die ondersteuning nodig hebben.''


Angst niet wegnemen:

Niet voor ieder kind geldt dat, zegt Vosbeek. ,,Dat hangt van verschillende dingen af. Bijvoorbeeld hoe jij zelf als ouder met kanker reageert op al die stress en hoe je partner eronder is. Ook maakt de prognose veel verschil. Heb je kanker in een vergevorderd stadium of is er kans op genezing?'', legt ze uit. ,,Wanneer een kind wel vastloopt, kan ik de angst voor de dood van de ouder niet wegnemen. Ik kan het kind wel leren om ermee om te gaan.''


Baby:

Ze maakt een gebaar met haar arm alsof ze een baby vasthoudt. ,,Stel je voor dat jij als jonge moeder kanker blijkt te hebben. Wat denk je dat dat doet met je kindje? Dat voelt jouw spanning en de vraag is wat dit doet met jullie hechting. Daarom kan ik ook iets voor jou als moeder betekenen. Je voelt je zelf zo ziek, zo onveilig, hoe breng je die hechting dan toch op gang? Daar kunnen we over praten.''



Kinderen van ouders met kanker hebben meer kans op klachten

Als bij een van de ouders de diagnose kanker wordt gesteld, kan dat tot blijvende gevolgen bij de kinderen leiden, zegt  Linda Vosbeek. Zo is bij hen de kans op PTSS-gerelateerde klachten bijna dertig procent groter dan bij andere kinderen.

Vosbeek baseert zich daarbij op een promotieonderzoek van Gea Huizinga van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Die concludeerde al in 2006 dat kinderen van ouders met kanker professionele psychosociale hulp moeten krijgen.

Het onderzoek liet zien dat de meeste stressklachten voorkomen in de eerste vier maanden na de diagnose bij de ouder. Ook één tot vijf jaar na de diagnose had 28 procent van de onderzochte kinderen echter klinisch verhoogde PTSS. Volgens Huizinga gaven de kinderen aan niet alleen emotionele en gedragsproblemen te hebben. De problemen lijken zich in de de loop van de tijd steeds meer te vertalen in lichamelijke klachten.



Bron: www.ad.nl