Marieke (35) uit Manderveen had borstkanker tijdens zwangerschap: ‘Het was een rollercoaster’.

18-12-2020 19:25


Auteur: Josien Kodde - tubantia.nl/tubbergen



Marieke Haarhuis en haar zoontje Stan.
Marieke Haarhuis en haar zoontje Stan.

Foto: Robin Hilberink.






MANDERVEEN - Een piepklein erwtje. Groter was het knobbeltje niet. Toch gingen de alarmbellen af bij Marieke Haarhuis. Zij aarzelde niet en bezocht de  huisarts. "Ik heb mijn les geleerd. Juist in coronatijd is aandacht voor borstkanker belangrijker dan ooit."

Het contrast is enorm. Het gesprek gaat over borstkanker, maar in de huiskamer zit een gelukkige jonge moeder. Ze beviel deze zomer van Stan. Het eerste kindje van de 35-jarige regiomanager bij de Harting-Bank en haar echtgenote Roy. De baby 'doet' het geweldig.




Op mijn verjaardag op 17 december 2020 kreeg ik de uitslag: borstkan­ker.

Marieke Haarhuis.




Stan is ondernemend en blij. Heel bijzonder, zegt Marieke. Ondanks het slechte gesternte waarvan sprake was in de eerste periode van de zwangerschap. De negen maanden werden gedeeltelijk overschaduwd door de borstkanker van Marieke. Zo donker als die maanden waren, zo opgewekt en levenslustig is Stan nu.


Uitslag op haar verjaardag:

In oktober 2019 begon het. De Manderveense Marieke was naar de sportschool geweest en stond onder de douche. "Tijdens het wassen voelde ik een kleine oneffenheid in een borst. Bijna niet te voelen, maar toch. Ik besprak het direct met Roy. Hij voelde ook en zei: 'We nemen het zekere voor het onzekere en laten dit niet voor wat het is'."

 


Tekst gaat verder onder de Foto:



Marieke, echtgenoot Roy en baby Stan.

Marieke, echtgenoot Roy en baby Stan.

Foto: Robin Hilberink 




Een goede keuze, bleek achteraf. De huisarts nam het serieus en verwees direct door. De arts probeerde Marieke ook gerust te stellen. Het zou vast niet ernstig zijn. Maar dat was het dus wel.


"Bij de eerste echo van begin november twijfelde de arts nog. Kom later maar terug, was het advies. Maar bij de tweede echo zat het er nog. Op mijn verjaardag op 17 december 2020 kreeg ik de uitslag: borstkanker."


Positief ingesteld:


Het was een déjà vu voor het echtpaar. De diagnose voerde hen in gedachten terug naar 2015.


Het jaar dat Marieke Haarhuis non-hodgkin had. "Het was net een beetje uit ons systeem verdwenen. Toen kwam dit. We zijn beide heel positief ingestelde mensen. Maar dit kwam wel even aan."



Tekst gaat verder onder de Foto:



Marieke Haarhuis.

Marieke Haarhuis.

Foto: Robin Hilberink. 




Intussen raakte Marieke ook zwanger. Om medische redenen kreeg ze daarom geen mri-scan, maar een echo. Deze stelde de grootte van de knobbel vast. Drie tot vijf centimeter. Het was lastig te voelen, omdat de verdikking in de kliertjes zat. Van uitzaaiingen naar de poortwachtersklier of elders was geen sprake.


'Chemo in de juiste periode'

"Dat was het goede nieuws. Maar wij vreesden natuurlijk de keerzijde van de medaille. Want zwanger zijn en een chemokuur ondergaan, dat gaat lang niet altijd samen", vertelt de Manderveense. Ze kreeg te horen dat bij haar type borstkanker chemo's wel mogelijk zijn. Het werden er achttien in totaal.


"Ze moesten plaats hebben na de twaalfde week van de zwangerschap en voor de 34e week. Vanaf de 34e week zou het te dicht tegen de bevalling aan zitten. Het chemomateriaal blijft tijdelijk in het lichaam. Bij een bloeding zou de baby ermee in contact kunnen komen. Ik had de mazzel dat de chemo in de juiste periode viel. Op 22 mei 2020 kreeg ik de laatste kuur. Op 22 juni 2020 ben ik bevallen."


Als een rollercoaster:

Marieke Haarhuis is geopereerd in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis. Daar kwam ze eerder ook voor de non-hodgkin. Omdat de ervaringen goed waren, kozen Marieke en Roy opnieuw voor Amsterdam. "De chemo uit 2015 bracht lichte schade toe aan mijn hart. Een nieuwe standaardchemo zou dat verergeren. De artsen voorkwamen dat door de kuur iets bij te stellen. Waarbij natuurlijk rekening werd gehouden met de zwangerschap.



Achteraf ben ik zo dankbaar dat ik alert reageerde. Ik had de borstafwij­king ook kunnen toeschrij­ven aan de zwanger­schap.

Marieke Haarhuis.



Al met al was de eerste helft van de negen maanden loodzwaar. "We hadden met elf artsen te maken, omdat we zowel in Amsterdam als bij het ZGT liepen. In Almelo kreeg ik de chemo's. We werden geleefd. Het was een rollercoaster. Het kantelpunt was de echo bij twintig weken. Die liet zien dat de chemo aansloeg. De tumor was flink geslonken. Ook het geavanceerd ultrageluid onderzoek bij de baby liet geen bijzonderheden zien. Toen kwam er toch nog iets van een roze wolk."


Borstprotheses:

Vier weken na de bevalling werd Marieke geopereerd. "Uit beide borsten is alle weefsel verwijderd. De huid bleef zitten. Tijdens dezelfde operatie zijn de protheses geplaatst, waarover mijn huid is vastgemaakt."


Borstvoeding geven was niet mogelijk. Marieke Haarhuis kreeg na de bevalling medicatie om stuwing van de borsten tegen te gaan. Ze vond het jammer, maar haar gezondheid en die van Stan was alles wat telde. "Achteraf ben ik zo dankbaar dat ik in oktober alert reageerde. Ik had de borstafwijking ook kunnen toeschrijven aan de zwangerschap.


Oproep aan alle vrouwen:

In coronatijd zijn de risico's op gemiste diagnoses aanzienlijk. Patiënten mijden de huisarts. Het reguliere bevolkingsonderzoek naar de vroege opsporing van borstkanker ontvangt minder deelnemers vanwege de coronamaatregelen. Ook lag met name tijdens de eerste golf een deel van de reguliere zorg stil. De les die ik leerde is dat je niet voorzichtig genoeg kunt zijn. Al lijkt het nog zo klein, ga bij een afwijking in de borst naar de dokter. Je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn."



Foto: Robin Hilberink.





Bron: www.tubantia.nl