Nathalie (28) maakt zich hard voor lotgenoten: ‘Kanker ‘op je cv’ moet geen probleem zijn’.

07-02-2022 15:48


Auteur: Marloes van Wijnen (The Best Social) 



Nathalie Herder.

Nathalie Herder. 

Foto: Nathalie Herder.






28 jaar, borstkanker en een dubbele amputatie: het leven van Nathalie Herder stond de afgelopen zeven maanden op z'n kop. Voor velen logisch dat ze haar werk tijdelijk heeft neergelegd. Maar dat is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend, meent de twintiger. Om zich heen ziet ze lotgenoten die bang zijn om over hun ziekte te praten, vrezend voor de impact van het gat op hun cv. Voor die mensen - en zichzelf - trekt Nathalie op LinkedIn haar mond open. ,,Ik wil dit graag doorbreken."


Op 18 juni 2021 krijgt Nathalie te horen dat het goed mis is. Borstkanker, triple negatief, luidt haar diagnose. Een paar weken later start ze al met chemo. ,,Ik heb in totaal zestien keer chemotherapie ontvangen. Ook ben ik meteen een traject gestart om mijn eicellen in te kunnen vriezen. Mijn kans op onvruchtbaarheid is 50 procent." Zowel fysiek als mentaal een grote klap. En dan moeten ook haar beide borsten nog worden verwijderd.


,,Onwerkelijk", vertelt Nathalie, die nog niet zeker weet of ze er daarna vanaf is. ,,Als er nog kankercellen in mijn weefsel worden gevonden, volgt er nog een half jaar chemotherapie en moet ik worden bestraald. Maar ik probeer te focussen op het positieve. Door deze diagnose ben ik erachter gekomen dat ik drager ben van het BRCA1-gen. Een vrouw met dat gen heeft een risico van 60 tot 80 procent om in haar leven borstkanker te krijgen. Het was dus eerder de vraag wanneer ik het kreeg, dan of ik het kreeg. Ik ben er gelukkig vroeg bij geweest, mijn kansen zijn goed."


Open boek:


Het verhaal van Nathalie is er zo eentje waar je stil van wordt, maar niet Nathalie zelf. Op social media - met name Instagram - deelt ze álles over haar ziekte: van chemo tot operatie en van slecht tot goed nieuws. ,,Toen ik zelf net wist dat ik ziek was, kon ik weinig 'echte' informatie vinden. Ik vond blogs van oudere dames, of online folders van Pink Ribbon. Maar ik wilde weten hoe meiden van 28 jaar dit ervaren. En wat erbij komt kijken."


De openhartige persoon die zij miste, probeert Nathalie nu zelf te zijn. ,,Ik denk dat we een maatschappij hebben gecreëerd waarin we niet altijd open en eerlijk durven zijn over wat we meemaken. Over dingen die ons júíst mens maken, zoals ziek zijn. Ik hoop andere meiden nu te geven wat ik zelf nodig had: een luisterend oor, iemand aan wie je je kan spiegelen, een open boek."


Kanker 'op je cv'


Hoewel ze haar ervaringen vooral deelt op Instagram, wendde ze zich vorige week voor de verandering tot LinkedIn. Een geschikter platform voor het onderwerp dat ze nodig bespreekbaar wilde maken: de manier waarop er met ziek zijn wordt omgegaan op de arbeidsmarkt. Want Nathalie ziet veel jonge vrouwen om zich heen die hun ziekte proberen te verbergen, vrezend voor de impact van het gat op hun cv. ,,Ik zit in veel Facebookgroepen en heb met veel dames contact. Velen weten niet of ze eerlijk kunnen zijn tegen hun toekomstige werkgever. Ze zijn bang dat het hun kansen op een baan beïnvloedt."


Dat maakt Nathalie naar eigen zeggen woedend. ,,Het is toch van de zotte dat je op een plek, waar je zoveel tijd doorbrengt, het gevoel hebt dat je niet volledig jezelf kan zijn? Mogen we nog gebreken vertonen? Of kunnen we enkel perfect zijn?" Voor de twintiger zijn de antwoorden op die vragen zo klaar als een klontje. ,,Ziek zijn betekent niet dat je meteen moet worden afgeschreven. Ook als je ziek bent (geweest), ben je waardevol, met al je krachten én mankementen."






Menselijkheid:


Met haar post wil Nathalie aandacht vragen voor dit probleem. ,,Ik wil dit graag doorbreken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor alle anderen die worstelen met het idee dat ze zoiets groots van zichzelf moeten verbergen. Voor iedereen die een drempel ervaart om weer aan de slag te gaan, die het vertrouwen in zichzelf verliest en niet meer ziet wat hij of zij nog kan bijdragen: ook jij kan solliciteren met jouw 'gebreken'. Ook jij mag hier open en kwetsbaar over zijn. Als jouw (toekomstige) werkgever dit niet kan waarderen, dan is het niet de werkgever voor jou."


En hoewel ze het belangrijk vindt die boodschap met haar netwerk te delen, benadrukt Nathalie dat er vooral een verantwoordelijkheid bij werkgevers ligt. ,,Ik hoop dat zij verder kunnen kijken dan de periode waarin je niet hebt gewerkt. Ik heb op dit moment namelijk de belangrijkste en zwaarste baan van mijn leven: beter worden."


Dat haar LinkedIn-bericht zoveel heeft losgemaakt, stemt Nathalie somber en hoopvol tegelijk. ,,Dat betekent dat het nog een groter probleem is dan ik dacht." Het aantal privéberichten in haar inbox bevestigen dat bovendien. ,,Er zijn veel mensen die niet in het openbaar durven te reageren. Tegelijkertijd ben ik blij dat het onderwerp door mijn post zoveel aandacht krijgt. Het wordt tijd dat de menselijkheid op de arbeidsmarkt terugkeert."


Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met The Best Social Media.





Bron: www.ad.nl