Nu corona door de ziekenhuisgangen waart, zijn kankerpatiënten thuis vaak beter af.

30-03-2020 10:51


Auteur: Willem Feenstra - volkskrant.nl/nieuws-achtergrond.



BERICHT UIT AMPHIA ZIEKENHUIS.


De komende weken doet de Volkskrant regelmatig verslag vanuit ziekenhuis Amphia in Breda, waar verslaggever Willem Feenstra meeluistert met slechtnieuwsgesprekken, die noodgedwongen door de telefoon gevoerd worden.



Bij de entree van het Amphia ziekenhuis ontsmetten bezoekers hun handen.

Beeld Hollandse Hoogte / John van Hamond.




Normaal gesproken zou oncoloog Hans Westgeest (39) nu in deze ruimte tegenover zijn patiënt zitten, hem goed aankijken, en zeggen:


'Een opname op de intensive care bij corona adviseer ik u niet meer te doen. Schrikt u daarvan?'

Nu spreekt hij dezelfde woorden uit in de hoorn van zijn telefoon, geklemd tussen schouder en oor, gevolgd door een toelichting.


Stil in de kamer. Aan de andere kant van de lijn een zachte woordenbrij. Onverstaanbaar vanaf de plek waar eigenlijk de patiënt had moeten zitten.


Westgeest: 'Vindt u het goed dat ik dat zo documenteer in uw dossier.'


Stil weer.


'En vindt uw vrouw dat ook goed?'


Het coronavirus eist in het ziekenhuis bijna alle aandacht op. Niet noodzakelijke operaties zijn geannuleerd, afdelingen compleet gesloten, patiënten naar huis gestuurd. Overal waar het enigszins kan, is personeel vrijgemaakt voor de stroom aan coronapatiënten. Maar de afdeling oncologie, waar mensen met kanker worden behandeld, kan niet zomaar stoppen. Die draait ondanks alles door. 


Met een zucht legt Westgeest de hoorn neer. De man met wie hij belde - 'redelijk jong, onder omstandigheden in prima conditie' - heeft nog maximaal anderhalf jaar te leven. Prostaatkanker, niet te stoppen. Aan het begin van de ziekte, toen de man net onder behandeling was, had de oncoloog al met hem besproken wat er moest gebeuren in het geval van een calamiteit. Alles, had de man gezegd. Reanimeren, beademen, wat er maar nodig is.


Zojuist heeft Westgeest dat gesprek opnieuw gevoerd. Noodgedwongen door de telefoon.

Nu het coronavirus hier door de gangen waart, is het ziekenhuis voor menig patiënt met kanker niet langer een veilige plek. Veel mensen die hier onder behandeling zijn krijgen chemokuren of immunotherapie. In beide gevallen is hun immuunsysteem aangetast en zijn ze vatbaar voor corona. Een ziekte die ze er niet bij kunnen hebben.


Het stelt Westgeest voor duivelse dilemma's. Per patiënt weegt hij de voordelen van de behandeling af tegen de nadelen van een ziekenhuisbezoek. Over het algemeen: erop of eronder is doorgaan, een twijfelgeval uitstel.


Die verrekte telefoon. Negentig procent van de gesprekken gaat nu op die manier. Er zit al een nieuwe batterij in het ding en hij heeft spierpijn in zijn nek. Voorheen, zegt hij, waren belletjes snelle aangelegenheden. 'Nu verslik ik me er af en toe in.'


Eerder waren de rollen ook vaak omgedraaid. Dan wilde de patiënt uitstel van een behandeling en was hij degene die snel handelen aanraadde. Even geen vakantie. De kuur toch maar meteen inhalen na de kerst. Nu is zijn boodschap: we kunnen wel een keertje overslaan. Verwarrend dus.


Wat het volgens Westgeest niet makkelijker maakt is dat in Brabant alles moet worden uitgevonden. Omdat hier vanaf het begin al de meeste coronapatiënten zijn, moeten zij het hier bedenken: hoe gaan we om met de kuren? Wat kunnen we veilig uitstellen? Welke risico's heeft dat voor de patiënt? 


Hij kan er 's nachts van wakker liggen.


Twee weken geleden heeft hij samen met collega's van omliggende ziekenhuizen het een en ander op papier gezet. Een dag later was het landelijk beleid.


Wat hem dwarszit: het kan overkomen alsof de kankerzorg in Amphia op een laag pitje staat. Hij merkt het aan de nieuwe aanwas van patiënten. Minder dan anders. Mensen met vage klachten stellen hun ziekenhuisbezoek uit. Levensgevaarlijk, vindt hij. Als die mensen zich pas over zes weken melden, kan hun situatie zomaar kansloos zijn geworden. Het liefst zou hij bij de ingang een bordje hangen: 'Nieuwe patiënten welkom'.


Maar de grootste moeilijkheid zit hem in de mensen die al onder behandeling staan. Hun behandelplannen worden door het virus doorkruist. Vaak zijn ze begripvol, als hij ze telefonisch op de hoogte brengt. Prima dokter, we wachten een paar weken, als dat volgens u het beste is.




Bron: www.volkskrant.nl