Peter bleef altijd positief, ook toen hij hoorde dat hij uitgezaaide kanker had: ‘Hij fleurde óns op’.

26-04-2020 20:47


Auteur: Roos van Bijnen - ad.nl/dordrecht



Vrouw Jeannette en dochter Evy Metsemaker met achter hen hun vrienden Josje en Klaas, die samen tot het eind bij hem hebben gewaakt.

Vrouw Jeannette en dochter Evy Metsemaker met achter hen hun vrienden Josje en Klaas, die samen tot het eind bij hem hebben gewaakt.

Foto: Rinie Boon.





VAN WIEG TOT GRAF: De 58-jarige Peter Metsemakers was een gezelligheidsmens ten top. Een Limburger die altijd positief bleef. Ook toen hij uitgezaaide kanker bleek te hebben.

Wie Peter Metsemakers kende, weet dat hij het allerliefst buiten de deur was. Als het even kon ook met een biertje in zijn ene hand en een bitterbal in de ander. Voor de geboren Limburger was dát het gevoel van gezelligheid: met zijn vrienden en geliefden in een café een drankje doen. 

,,En dan gewoon praten over alles en niets", zegt zijn vrouw Jeannette (55) lachend. ,,Peter kon ontzettend genieten van puur het samenzijn met andere mensen. Niet zo gek, want iedereen was gek van hem."



Peter was vastbera­den echt het maximale uit zijn leven te halen.

Josje.



Wat er ook met je aan de hand was, Peter wist er altijd voor je te zijn. Het leverde hem een vriendengroep op die haast zijn familie was te noemen. Hij was dan ook een echt maatje, stellen zijn vrienden Josje (53) en Klaas (51). ,,Peter was vastberaden echt het maximale uit zijn leven te halen", vertelt Josje. ,,Misschien kon hij daarom ook niet zo goed stilzitten. Alleen maar thuis zijn was niks voor hem; hij moest simpelweg in de benen blijven. Daar kreeg hij energie van."


De Dordtenaar, die door bekenden steevast 'Limbo' werd genoemd, was fysiek dan wel niet altijd thuis, maar geestelijk wel. Zo voelde zijn dochter Evy (18) dat in ieder geval. ,,Eigenlijk hebben hij en ik altijd een goede band gehad. Hij was een hele lieve vader en zorgde ervoor dat iedereen zich comfortabel voelde. Ik vond het heel mooi hoe hij - op welk moment dan ook - bereid was een ander te helpen."


Een echte 'positivo'

Peter was een echte 'positivo', had altijd vertrouwen dat iets goed zou komen. Zelfs toen in oktober 2018 een tumor in zijn bijnier werd ontdekt. Zelfs toen dat uitgezaaide longkanker bleek te zijn. ,,We kwamen het ziekenhuis uit met het nieuws dat zijn kanker al in stadium vier zat", vertelt Jeannette. ,,Dat betekende dat hij nog een paar maanden te leven had, als hij geluk had. Maar Peet bleef gewoon doorgaan. Die zei: 'Kom, we gaan niet met z'n allen lopen huilen; vérder gaan'. En dus volgden we hem, hoe moeilijk dat soms ook was. Het was haast ironisch: hij was degene wiens einde naderde, en hij fleurde óns op."


Het artikel gaat verder onder de foto:



Peter ten voeten uit: met een biertje en een puzzeltje.

Peter ten voeten uit: met een biertje en een puzzeltje.

Privéfoto.



 

'Peet' bleef na het vreselijke nieuws daarom op terrassen zitten met vrienden, voor een drankje en een kruiswoordpuzzeltje. En omdat hij zo handig was, bleef hij in de tussentijd ook bij anderen klussen. ,,Ik weet nog dat ik tegen hem zei: joh, laat dat keukenkastje bij die kennis maar zitten", vertelt Klaas. ,,Maar dat moest hij nu eenmaal doen; hij kon het niet laten iedereen te blijven helpen."


Een paar maanden zou Peter nog hebben, maar door zijn doorzettingsvermogen werd dat nog anderhalf jaar. Begin dit jaar ging het thuis alleen niet meer: hij verhuisde naar de palliatieve unit De Rozenhof in Dordrecht. Op het gezicht van Jeannette verschijnt plots een grote lach als ze terugdenkt aan die periode. ,,Het klinkt misschien gek, maar we hebben aan zijn laatste fase ook nog veel plezier beleefd. Alle verpleegsters in die unit waren verliefd op hem, fantastisch om te hebben gezien."



Voor het coronavi­rus uitbrak rolden we hem nog overal heen. Naar zijn lievelings­cafés, bijvoor­beeld

Evy.



In een rolstoel rolden Jeannette en Evy Peter nog de hele binnenstad van Dordrecht door. Ze zijn blij dat het coronavirus pas echt ging spelen op het moment dat Peter bijna te slecht was om naar buiten te gaan. ,,Daarvoor rolden we hem namelijk nog overal heen. Naar zijn lievelingscafés, bijvoorbeeld", zegt Evy.


De 'meisjes' van Peter hebben samen met zijn hartsvrienden tot zijn laatste momenten bij hem gewaakt. Een paar intens zware dagen waren het, maar wat zijn ze blij dat ze het hebben mogen doen. Hun lieve man, vader en vriend een laatste eer bewijzen door hem ook op zijn slechtste moment bij te staan. Op 4 april ging het voor Peter niet langer: de oneerlijke strijd tegen kanker kon hij niet winnen.


Erehaag:

Omdat Peter zoveel mensen kende, had Jeannette verwacht dat zijn afscheid enorm druk zou worden. Maar in tijden van corona konden er maar maximaal 30 personen uitgenodigd worden. Toch heeft iedereen die voor de laatste keer gedag tegen Peter wilde zeggen dat kunnen doen.


Het artikel gaat verder onder de foto:



Ondanks het coronavirus konden bekenden op deze manier toch nog afscheid van Peter nemen.

Ondanks het coronavirus konden bekenden op deze manier toch nog afscheid van Peter nemen.

Privéfoto.



 

Op de dag van zijn crematie stonden honderden mensen door de Dordtse binnenstad opgesteld; een erehaag van mensen waar steeds anderhalve meter tussen zat. ,,Hartverwarmend om dat te zien", zegt Jeannette. ,,Zo kon iedereen er toch een beetje bij zijn."


Ze gaan hem missen, die 'Limbo' met zijn vrolijke lach. ,,Hij was simpelweg een mens om van te houden", besluiten ze. En dat hebben zijn vrienden en familie dan ook vol overgave gedaan.

 


Bron: www.ad.nl