Plots kreeg Wim Logger de diagnose kanker: ‘Nu ben ik mijn zaak kwijt én mijn man’.

12-03-2020 16:32


Auteur: Jacqueline van Ginneken - ad.nl/nijmegen.



Trudy Logger in haar lege tabakswarenwinkel Cigo aan de Houtstraat.

Trudy Logger in haar lege tabakswarenwinkel Cigo aan de Houtstraat.

Foto: Paul Rapp.





Na bijna 75 jaar is er een abrupt einde gekomen aan sigarenzaak Logger in de Houtstraat in hartje Nijmegen. Wim Logger (63) overleed vorige week woensdag 4 Maart 2020. Eergisteren was de uitvaart 10 Maart 2020.

'Lieve klanten, helaas sluiten wij op 5 maart 2020 onze tabaksspeciaalzaak om ernstige gezondheidsredenen van mijn man', stond op het briefje op de deur van de winkel. Een besluit dat nog maar amper drie weken geleden viel, vertelt Trudy Logger (61). ,,Wim voelde zich al een paar weken niet lekker, grieperig, longontsteking. Vier weken geleden ging ik met hem naar de spoedeisende hulp. Al snel bleek snel dat Wim niet te helpen was."


Kanker, luidde de diagnose.



Wim zei tegen me: Trudy, waar begin je aan? Ik word nog geen 50 jaar



Het besluit om snel te stoppen hebben ze samen genomen. Dat doet pijn, vreselijk veel pijn, want de sigarenzaak was 'zijn kindje', zegt Trudy. 



De zaak is een begrip in Nijmegen. Het begon in 1946 met de tabakszaak van haar schoonmoeder, mevrouw De Bruijn in de Biezenstraat. Zij leerde daar Harry Logger kennen, die later haar echtgenoot zou worden. Ze begonnen een tabakszaak aan de Voorstadslaan waar zoon Wim in de zomer van 1956 werd geboren en later hun tweede zoon Marcel. 


Begin jaren zestig verhuisde het gezin naar de Heidebloemstraat waar ze behalve een tabak- en sigarenzaak ook een platenzaak, slijterij en stomerij runden. Met de komst van de Miro-supermarkt op de St. Jacobslaan, op de plek waar nu AH XL zit, zijn 'alle winkels in de omgeving weggevaagd', zegt Trudy Logger. Oók de zaak van haar schoonouders. 



We waren belasting­ad­vi­seur, sociothera­peut, verpleeg­kun­di­ge - ik werkte hiervoor in de Thuiszorg



Zij verhuisden naar de Houtstraat, naar het bekende pandje op de hoek. Zoon Wim kwam daar in 1982 bij zijn vader Harry in de zaak. De zaak die hij later heeft overgenomen. Pa ging rentenieren, hij overleed vier jaar geleden, op 94-jarige leeftijd.


'Dit is mijn toko'

Hier, in deze kleine tabakswinkel, leerden Trudy en Wim elkaar twintig jaar geleden kennen. Dat kwam zo: Trudy's dochter Suzan zocht een bijbaantje en ging bij Wim Logger werken. Trudy wilde na een paar weken toch eens kijken hoe het ging met haar dochter. 'Hé Trudy Gerrits -wat doe jij hier?', zei Wim Logger toen ze de winkel binnenstapte. 'Dit is mijn dochter', antwoordde Trudy. 'Maar wat doe jij hier?'. Wim: 'Dit is mijn toko'. De twee kenden elkaar al uit hun jeugd, ze groeiden samen op in de wijk Hatertse Hei.


Tekst gaat verder onder de Foto:



Tabakspeciaalzaak Cigo Logger Houtstraat staat nu leeg.

Tabakspeciaalzaak Cigo Logger Houtstraat staat nu leeg.

Foto: Paul Rapp. 




Trudy is de winkel niet meer uitgegaan. Op 9-9-2009 zijn ze getrouwd. ,,Wim zei tegen me: Trudy, waar begin je aan? Ik word nog geen 50 jaar '. Wim was vanaf zijn 30ste hartpatiënt. Maar ik zei: 'Maakt niet uit, we trekken je er doorheen'". Wim is 63 jaar geworden, de afgelopen dertien jaar waren 'bonustijd', zegt Trudy.


Ze kwamen Trudy een hart onder de riem steken:

De afgelopen weken was het elke dag druk in de winkel, veel klanten wilden weten hoe het met Wim was en kwamen Trudy een hart onder de riem steken. Wim en Trudy waren meer dan verkopers van sigaretten en sigaren. De winkel had een sociale functie, mensen die een praatje kwamen maken of hun verhaal kwijt moesten.


 

We wilden op 1 augustus 2020 stoppen om samen te genieten, te gaan reizen



Hier, in dit piepkleine kantoortje achterin de winkel deelden ze leed en verdriet van hun klanten met een bakkie koffie en een luisterend oor. Trudy: ,,We waren belastingadviseur, sociotherapeut, verpleegkundige - ik werkte hiervoor in de Thuiszorg."


Wim was al te ziek:

Donderdag 12 Maart 2020 hadden de 'lieve klanten' afscheid kunnen nemen, zo was het gepland. Van Trudy, Wim zou er sowieso niet bij zijn hoe graag hij dat ook gewild zou hebben. Hij was al te ziek


Tekst gaat verder onder de Foto:



Trudy Logger in de zaak, oktober 2019.

Trudy Logger in de zaak, oktober 2019.

Foto: Paul Rapp 




Trudy wil graag het verhaal vertellen, over de tabakszaak en de historie, over hen samen. Dolgraag wil ze dat Wim het verhaal in de krant nog kan lezen. Maar drie uur na het interview krijgt ze die woensdag een telefoontje. Het is Wim: 'Trudy, ik ga dood'. In de ambulance naar het ziekenhuis zegt hij tegen Trudy: 'Het waren de meest fantastische twintig jaar die ik mocht beleven met jou. Ik hou van je. Je moet de kracht proberen te vinden om door te gaan'. Het zijn deze fantastische afscheidswoorden waar Trudy zich nu aan vastklampt.


Stoppen omdat het kón:

De winkel is nu definitief dicht, een droevig slot. ,,We wilden op 1 augustus 2020 stoppen om samen te genieten, te gaan reizen." Niet omdat het moest, niet omdat tabakszaken vanaf 1 juli 2020 geen tabak meer in de etalage mogen zetten en andere strenge regelgeving, Trudy en Wim wilden stoppen omdat het kón. ,,Nu ben ik mijn zaak kwijt én mijn man."




Bron: www.ad.nl