Russische top-oncoloog filmde tot aan zijn dood over eigen kanker.

05-01-2020 20:05



'Nu ben ik overleden'



            

Foto bij Andrejs afscheidsbericht.                        

Beeld: Facebook Andrej Pavlenko.





Andrej Pavlenko was één van de beste oncologen van Rusland. In zijn kliniek nam hij altijd de zwaarste operaties op zich, maar begin 2018 sloeg het noodlot toe: hij kreeg de ziekte zelf. Na de diagnose kon iedereen zijn strijd volgen, van heel dichtbij.          


Zijn doel was om Russen meer over kanker vertellen. "Vrienden, mijn levensweg komt ten einde," schreef Pavlenko afgelopen woensdag 1 jan 2020 nog. Het was zijn allerlaatste bericht op Facebook.


"Helaas blijkt mijn ziekte nu nog verraderlijker: de ontwikkeling van de ziekte tijdens de afgelopen twee maanden laat me geen enkele kans meer." Pavlenko moest de strijd tegen zijn agressieve maagkanker opgeven. Pavlenko overleed vandaag op 41-jarige leeftijd.


Kanker van dichtbij:

Die strijd die hij voerde, kon iedereen volgen. Via fotoreportages, podcasts en video's. "Zie het als een chronisch experiment", zegt Pavlenko in de eerste video tegen zijn kijkers. "Ik wil dat jullie zo veel mogelijk geïnformeerd zijn over de ziekte, over alle mogelijke complicaties. Ik wil zo open mogelijk vertellen hoe je ertegen kunt strijden." 


De eerste aflevering (met Engelse ondertiteling):





'De tweede chemokuur: gelijkspel'

Pavlenko, zelf oncoloog, vertelt ook openlijk over de gevoelens die hij als kankerpatiënt heeft: verwarring, angst, apathie. Pavlenko vindt dat zijn Russische collega's daar zelf schuldig aan zijn, omdat ze niet met hun patiënten praten over wat er allemaal bij kanker komt kijken.


Ook leiden ze nieuwe collega's slecht op, vindt hij. Daar wilde Pavlenko verbetering in brengen door te laten zien hoe hij het zelf doormaakt.


'Vijand in de ogen kijken'

De camera staat er dicht op. Zijn eerste injectie. Zijn voorlaatste verjaardag. Zijn vrouw, twee dochters en zoontje. Het afscheren van zijn haar. Hoe hij andere patiënten opereert terwijl hij zelf ziek is. Injecties, chemokuren, pijnstillers - en de laatste voorbereidingen voor een operatie.


Zelfs video's en foto's van de tumor komen voorbij. "We hebben de vijand in de ogen gekeken", zegt Pavlenko met een glimlach. "Vlak voor de beslissende ronde."


Na zijn laatste chemokuur ging Pavlenko voor het eerst in zes jaar met vakantie:


           

 


Toch mocht zelfs een maagverwijdering niet baten. Afgelopen week schreef Pavlenko zijn afscheidsbericht: "Maar ik wil één ding zeggen tegen iedereen die nog in het genezingsproces zit: geef niet op. De statistieken zijn duidelijk en zelfs als je dezelfde diagnose hebt als ik, heb je kans op genezing. Geloof daarin. Ik heb gewoon pech gehad."


Afscheidsvideo:

Een paar dagen later is het al gebeurd. "Als jullie deze video zien, ben ik overleden", zegt Pavlenko vandaag 5 jan 2020 in een afscheidsvideo. "Ze zeggen weleens dat een mens leeft zolang zijn naam wordt herinnerd en zijn zaak voortleeft."


Dat wil Pavlenko doen met een beurs voor mediaprojecten waarin Russen een eerlijk verhaal vertellen over de ziekte die hemzelf fataal werd.


Pavlenko liet zich fotograferen op zware momenten: