Strijdbare Annie (84) verliest in de laatste lockdown gevecht met kanker: ‘Dit wordt mijn laatste kerst’.

23-12-2020 12:02



Auteur: Lilian ten Donkelaar - ad.nl/enschede



Annie van den Boom zag het vanuit haar appartement steeds drukker worden in het centrum.

Annie van den Boom zag het vanuit haar appartement steeds drukker worden in het centrum. 

Foto: Reinier van Willigen.







ENSCHEDE - Weggezet worden als tweederangsburgers, opgehokt als kippen. Annie van den Boom (84) nam het in mei op voor alle ouderen die voelden dat zij de schuld kregen van alles. Nu, zeven maanden later, is de tweede lockdown een feit. Voor Annie zijn de consequenties oneindig triest. "Ik heb kanker, ik ben uitbehandeld. En nu kan ik met kerst mijn familie niet zien."

Zelf aarzelt ze. Natuurlijk wil ze vertellen hoe het haar verging sinds ze in de krant stond en zelfs op tv kwam. Maar er is iets anders aan de hand, nu. Annie van den Boom heeft kanker en de artsen kunnen niets meer doen. "Ik weet niet of je daar iets mee kunt", zegt ze. "Het gaat slecht met mij, maar dat heeft niks met corona te maken." Ze wil niet te koop lopen met haar verdriet.


Tien keer erger:

Tegelijk realiseert ze zich heel goed dat er opnieuw iets te zeggen is. Want de lockdown waar we nu met zijn allen weer in zitten, maakt het haar onmogelijk om de tijd die haar rest in te vullen zoals ze het liefste zou willen. "Kanker en geen behandeling meer is heel erg, maar de coronatijd maakt het heel zwaar. Tien keer erger. Ik zou mijn kinderen en kleinkinderen zo graag zien met Kerstmis want dit is mijn laatste kerst. Maar het kan niet. Er zijn zoveel dingen die nu niet kunnen." 



Ik zou mijn kinderen en kleinkinde­ren zo graag zien met Kerstmis want dit is mijn laatste kerst. Maar het kan niet.



Hoop:

Een laatste mooie reis, samen uit eten, bij elkaar zijn met vrienden, familie en geliefden. Mooie dingen, nu onmogelijk. Voor Annie resteert de hoop dat de versoepelingen snel genoeg komen. "Dit is niet prettig, maar niemand kan er iets aan doen. Nou ja, dat had natuurlijk wel gekund. Want wat mensen toen dachten, dat wil ik nog wel toeschrijven aan gebrek aan kennis. Maar inmiddels is er toch voortschrijdend inzicht?"


Jort Kelder:

Afgelopen mei vertelde ze haar verhaal aan deze krant. Hoe zich weggezet voelde als een tweederangsburger, hoe de wereld leek te denken: laat die kwetsbare oudjes toch thuisblijven, dan kunnen wij jongeren weer lekker de bloemetjes buiten zetten. Want het waren immers alleen de ouderen die ziek werden? Woedend werd ze ervan. "Iedereen praat over zieke, oude, demente mensjes, die vanachter de ramen braaf staan te zwaaien naar een draaiorgel. Maar er is een hele grote groep vitale ouderen die gewoon op zichzelf woont en zijn eigen leven leidt. En daar praat niemand over." Opmerkingen van mensen met invloed, zoals Jort Kelder en Maurice de Hond, brachten haar bloed aan de kook. "Jort Kelder had het over dikke, oude, rokende mannen van 80-plus, die we moeten redden terwijl we de economie laten doodgaan." 


Annie for president:

Omroep MAX nodigde haar uit om op tv haar zegje te doen. Dat deed ze met verve. "Geweldig vond ik dat! Een mooie kans om te zeggen wat ik wilde." Aardige reacties kreeg ze ook. "Iemand twitterde Annie for president, hahaha."


Achteraf zegt ze: we wisten toen misschien niet beter. Maar nu wel, en dat maakt deze tweede lockdown onverteerbaar voor haar. "Ik heb me al die tijd aan de regels gehouden. De ouderen zijn massaal thuisgebleven, maar het heeft allemaal niets uitgehaald. En dat is wrang. Ik zou zo graag één weldenkend jong stel spreken dat mij kan uitleggen waarom ze nou zo nodig nog snel even naar het café moeten als de horeca 's avonds dicht moet? Dat gaat mijn verstand te boven."

 

 

Ik zou zo graag één weldenkend jong stel spreken dat mij kan uitleggen waarom ze nou zo nodig nog snel even naar het café moeten als de horeca 's avonds dicht moet?


Volle terrassen:

Want ook de beelden van de volle terrassen eind oktober stuitten haar tegen de borst. Het was de dag dat de horeca in de avond dicht moest - en de terrassen zaten vol tot de laatste seconde. Een ingezonden brief van haar hand werd afgedrukt in deze krant. Als ik dan in de krant lees dat gisterenavond voor tien uur de terrassen en cafés vol zaten, dan kan ik alleen maar cynisch denken: die hebben er toch werkelijk geen zak van begrepen! Nog meer de schouders eronder?


Hoe, als je al thuis blijft en nauwelijks bezoek ontvangt? Gelatenheid, die is er (nog) niet. Boosheid zeker wel. Niet om de maatregelen, maar om de mensen die ervoor gezorgd hebben dat het zover is gekomen.


Na mij de zondvloed:

Ze wil zeker niet iedereen over één kam scheren. "We zijn met zijn allen heel goed bezig, maar er is laten we zeggen 5 procent van de bevolking die denkt: na mij de zondvloed. En die ontnemen mij nu de kans om Kerstmis te vieren met mijn kinderen en kleinkinderen."




Bron: www.ad.nl