Voormalig whizzkid promoveert cum laude aan Universiteit Twente en, o ja: hij is doof.

19-01-2020 17:32


Auteur: Michel Hasselerharm - ad.nl/enschede



Foto: Annabel Jeuring.




ENSCHEDE - Hij promoveerde cum laude aan de Universiteit Twente. Een knappe prestatie. Zijn aangeboren gehoorbeperking zat hem nooit in de weg. Vincent Groenhuis: "Ik wilde altijd al uitvinder worden. Dat lukt inmiddels aardig."


Een whizzkid? Ja, zo mag je hem wel noemen, vindt Vincent Groenhuis zelf ook. Programmeren deed hij al op de basisschool. "Dat leerde ik van mijn vader. Hij was wiskundeleraar", vertelt de nu 36-jarige Enschedeër. "Bij montesorrischool Het Zeggelt in Enschede hadden ze computers in de klas en daar ging ik min of meer zelfstandig verder met programmeren. Mijn zus is nu ook wiskundeleraar, dus dat technische zit wel in de familie."


Meer bewijs nodig? Als 16-jarige deed hij mee aan twee internationale olympiades (informatica en wiskunde) waarbij hij goed was voor een keer brons. Hij haalde twee propedeuses in een jaar aan de Universiteit Twente (informatica en technische natuurkunde) en promoveerde vorige week cum laude aan de UT op een onderzoek naar het gebruik van robotica in de strijd tegen borstkanker. Verder was hij al eens Overijssels kampioen schaken en strateeg van het Solar-raceteam van de UT.


Ondersteboven lezen:

Een bijzonder kind, dat was-ie. Op twee manieren. Al op jonge leeftijd merkten zijn ouders dat Vincent niet reageerde op geluiden achter zich. Zijn eerste hoortoestel volgde al snel. Net als logopedie. Dan moest hij woorden nazeggen. Ook daar leek hij een ster in. "Degene die de woordjes voorlas, vond het opvallend goed gaan. Maar het vreemde was dat als hij een woord van zijn lijstje oversloeg, ik vervolgens wel dat woord netjes opzei. Bleek dat ik de woordjes aan het voorlezen was, ondersteboven."


Groenhuis hoort wel geluiden, maar de klankkleur is beperkt. "De boventonen krijg ik niet mee. Telefoneren gaat niet. Maar in een-op-een-gesprekken red ik me redelijk goed. Groepsgesprekken zijn lastiger. Hoe meer mensen, hoe minder ik meekrijg." Zijn belangrijkste hulpmiddel? Lip-lezen. "Met gebarentaal heb ik niet zoveel. Ook omdat ik nauwelijks andere dove mensen ken. Liplezen gaat prima. Maar ik zou niet willen zeggen dat ik er heel goed in ben. Vooral in het Engels is erg lastig."



Tekst gaat verder onder de Foto:



Foto: Vincent Groenhuis.


 


Behulpzame docenten:

Toch heeft hij zijn gehoorprobleem nooit als een echte beperking bij het studeren ervaren. "De docenten zijn altijd heel behulpzaam geweest. Eentje typte zelfs elk hoorcollege tot in detail voor mij uit. Moet je nagaan hoeveel werk dat was. Maar vrijwel alle vakken hebben de lesstof op papier staan. De hoorcolleges zijn daar vooral een toelichting op. Tijdens mijn promotietraject heb ik wel vaak gebruik gemaakt van schrijftolken bij conferenties, presentaties en vergaderingen. Zo'n tolk typt dan de ondertiteling live uit."


Ook het studentenleven hoefde hij niet vanaf de zijlijn te beleven. Zo is hij nog steeds actief lid van jongleervereniging CatchUp. "Ook op sociaal vlak houden anderen prima rekening met mij, zodat ik me overal bij betrokken voel." Is het gehoorprobleem misschien ook een voordeel bij het studeren? "Dat zal niet zo'n groot verschil maken. Ik kan inderdaad mijn hoortoestellen uitzetten, maar andere mensen kunnen een rustig plekje opzoeken."


Robotica bij borstonderzoek:

Zijn promotie-onderzoek richtte zich op het gebruik van robotica bij het zo nauwkeurig mogelijk opsporen van borstkanker. Groenhuis ontwikkelde diverse prototypes van een robot voor het nemen van een biopsie. Elk een stuk nauwkeuriger dan een handgestuurde naald. Met een betere analyse van de ziekte en minder schade voor de patiënt als gevolg. "Iedere tiende millimeter telt", zegt Groenhuis. "Het is een mooie uitdaging om systemen te maken waarvan patiënten over tien jaar voordeel hebben."


De Enschedeër blijft voorlopig verbonden aan de UT. "Ik wilde altijd al uitvinder worden en dat lukt inmiddels aardig", zegt hij. "Er zijn nog allerlei interessante ideeën om verder uit te werken." Of hij stiekem wel eens droomt om iets uit te vinden waardoor hij weer alles kan horen? "Nee, hoor. Het cochleair implantaat (dat geluid omzet in elektrische pulsen die de gehoorzenuw direct stimuleren, red.) bestaat al.


Maar daar zitten ook nadelen aan. Ik ben blij met hoe ik nu ben en heb laten zien dat je ook met een gehoorprobleem kunt promoveren."




Bron: www.ad.nl