Voorstelling over overleden broer om geld op te halen voor kankerbestrijding.

09-05-2018 20:47


Auteur: Jan Belt - ad.nl/alphen



Maurice van Tol wordt herdacht met een theaterstuk dat zijn broer en diens zoon zelf schreven en opvoeren.

Martin Sharrott Fotografie.



Hoe haal je creatief geld op voor kankerbestrijding? Met theater over je aan teelbalkanker overleden broer, bedacht Marcel van Tol (47). Zoon Mels (14) doet 19 mei 2018 ook mee.

Zodra Marcel van Tol een pinguïn ziet, moet hij aan zijn in 2004 overleden broertje Maurice denken. De theatervoorstelling die hij binnenkort met zoon Mels opvoert in het Parktheater kreeg de wat mysterieuze titel K*t, ik ben een pinguïn.


Dat vraagt om uitleg. ,,Toen Maurice al een poos ziek was, had hij ook nog goede periodes en dan gingen we erop uit. Naar de dierentuin, bijvoorbeeld'', vertelt Marcel. Daar stonden hij en Maurice bij de pinguïns te kijken en kwamen tot de conclusie dat die beestjes het slecht naar hun zin moesten hebben. ,,Wat zullen ze denken, vroeg ik aan Maurice. Waarop hij antwoordde: Kut, ik ben een pinguïn.'' Een familielid hoorde die anekdote, maakte een neppinguïn en zette die bij Marcel en Mels in Alphen voor de deur. Mels heeft de 'mascotte' spontaan meegenomen naar het Parktheater voor het interview. Hij noemt het witte beest 'onze vriend'.


Maurice voelde zich bepaald geen pinguïn. De Aalsmeerder reed graag vrachtwagen, hield van muziek, met name van Queen. Hij had ook zijn eigen discotheekje. Maurice had humor, zegt Marcel, was vaak de gangmaker in een groepje. Maar op jonge leeftijd nam zijn leven geen vrolijke wending.


Klachten:

Het begon met rug- en liesklachten. Bij Maurice werd uiteindelijk teelbalkanker geconstateerd. ,,En wel in zodanig vergevorderd stadium dat al één of twee organen waren aangetast'', herinnert Marcel zich. Na twee jaar ziekte leek het beter te gaan en Maurice gaf zelfs een feest nadat hij 'schoon was verklaard'.


Maurice van Tol.

Foto: Jan Belt. 




De opluchting maakte zes maanden later plaats voor een doemscenario. De ziekte bleek terug en de doktoren konden er weinig aan doen. De beroemdste teelbalkankerpatiënt, profwielrenner Lance Armstrong, genas uiteindelijk. ,,Maar zo'n man wordt bij lichamelijke klachten veel eerder nagekeken. Dat is het voordeel van topsporter zijn. Maurice accepteerde zijn ziekte, kon met familie en vrienden tot kort voor zijn overlijden nog grapjes maken. Maar het blijft bizar om te zien hoe zo'n ziekte iemand binnen negen maanden kan slopen.''


Maurice werd niet ouder dan 23 jaar. Zijn geboortedag (14 december) en datum van overlijden (7 oktober) gedenkt de familie altijd. ,,Dan zijn we bij elkaar'', vertelt Marcel. ,,Net als in de laatste week dat Maurice leefde. Dat was heel intens. Ik voerde diepgaande gesprekken met hem. Na zijn dood had ik geen vraag meer over. Ik weet nog goed dat Maurice enkele dingen nog één keer wilde doen. Gewone dingen, zoals met zijn allen Chinees eten. Volgens mij kreeg hij geen hap door zijn keel, maar hij vond het wel beregezellig.''


Het was 'logisch' dat Marcel donateur werd van KWF (kankerbestrijding). Dat is ook het goede doel van de Samenloop voor Hoop, de 24 uur durende estafette die op 26 en 27 mei 2018 weer word gelopen in Park Rijnstroom. For Always In My Heart, het team van Marcel, doet dit jaar voor de vijfde keer mee en won al drie keer de originaliteitsprijs voor zijn activiteiten naast het wandelen. Gangmakers Mirjam Voskuilen en Nory Engelsman verzonnen al eens de levende fruitmachine en de après-ski-bingo. Dit jaar opent het team een beachclub.


Marcel wilde ook origineel uit de hoek komen. En hij wilde iets met het Parktheater, waar hij en zoon Mels improvisatietheater doen bij docente Aubrey Snell. Zij is ook de regisseuse van de anderhalf uur durende voorstelling die vader en zoon op 19 mei 2018 in 'hun' theater doen.


Oudjaar:

Ze stonden meermaals met Productiehuis Alphen in het Parktheater, maar nooit in dezelfde voorstelling. Toch zijn Marcel en Mels gewend samen op te treden. ,,We doen al vijf jaar een oudejaarsconference voor de vriendengroep waarmee we oud en nieuw vieren. Die duurt een half uur en speelt in op de actualiteit van de mensen die er zijn. Voor K*t ik ben een pinguïn repeteren we thuis. We hebben een klein podium gemaakt van pallets en gebruiken kleren als decor. We hebben ons eigen mini-theater'', lacht Mels.


Hij wilde tot het laatst in zijn leven actief blijven, er iets van maken. Dat is ook de boodschap die we in het Parkthea­ter willen meegeven

Marcel van Tol.


Hij heeft 20 procent van het script bedacht. Marcel vond het soms best confronterend over Maurice te schrijven. ,,Ik gebruikte een soort dagboekjes waarin iedereen van onze familie regelmatig schreef en dat bracht veel herinneringen boven. Maar ik heb ook vaak met een glimlach zitten schrijven en geprobeerd het een beetje lollig te houden.''


Dat klinkt raar als het over je overleden broer gaat, beseft Marcel. Maar het past wel bij het karakter van Maurice. ,,Hij wilde tot het laatst in zijn leven actief blijven, er iets van maken. Dat is ook de boodschap die we in het Parktheater willen meegeven. Geniet van het leven, want het kan zomaar heel anders lopen dan wat je in gedachten had.''


Nacht:

Van de 214 stoelen in het Parktheater is al meer dan 75 procent verkocht. Marcel: ,,Liefst hadden we opgetreden in hetzelfde weekeinde als de Samenloop. Maar dan is het Parktheater dicht en is het ook te druk in het park.''


Marcel doet voor de vijfde keer mee aan de Samenloop. ,,Ik loop het liefst 's nachts. Met die kaarsjes langs de route krijg je een heel bijzondere sfeer. Mensen zijn ook best emotioneel, want iedereen loopt daar wel met herinneringen aan een overledene die heel dierbaar was. Maar dan maakt iemand weer een grap of loop je slap te lullen over voetbal. Het is zoals het leven.''


Kaarten voor K*t, ik ben een pinguïn zijn te koop via de website van Parkvilla.




Bron: www.ad.nl