Vrijwilligers zorgen al tien jaar voor alleenstaanden met kanker in Zorghuis. “Onze gasten zijn zo ontzettend dankbaar dat ze hier tot rust kunnen komen”.

11-03-2020 17:07


Auteur: Leen Belpaeme - hln.be/in-de-buurt/oostende.




Coördinator Hanne Stael, Willy Lefevere en Stefaan Leplae

Coördinator Hanne Stael, Willy Lefevere en Stefaan Leplae.

Foto: LBB.




Oostende: In maart 2010, nu tien jaar geleden, werden de eerste gasten opgevangen in het Zorghuis in Oostende. In een woning in de Pater Pirelaan kunnen maximum drie personen met kanker die er alleen voor staan dag en nacht verblijven, dit voor, na of tijdens hun behandeling. De werking wordt nog altijd gedragen door vrijwilligers. "Ik vind het fantastisch om iets te kunnen doen voor iemand anders."

Wie in het Zorghuis binnen wandelt voelt zich onmiddellijk thuis en dat is ook de bedoeling. In deze knusse woning worden telkens drie mensen ondersteund in hun strijd tegen kanker. Het gaat om mensen die er anders alleen voor staan en even tot rust willen komen. In dit huis moeten ze zich niets aantrekken van huishouden of eten maken en er staat altijd iemand klaar om een praatje te slaan of te helpen waar nodig. Dat gebeurt na tien jaar nog altijd door vrijwilligers. Het Zorghuis is ontstaan op initiatief van  Els Cappelle die zelf als alleenstaande gevochten heeft tegen kanker en die periode als onmenselijk had ervaren. Els overleed op 11 maart 2012, maar haar droom wordt nog altijd verdergezet met zo'n 35-tal vrijwilligers. Willy Lefevere (70) was erbij van in het begin. "Ik kende Els eerst als stagiair en later als collega. Ik heb altijd gewerkt als verpleegkundige. Ze vroeg me of ik niet wilde meehelpen met haar project. Ik ging toch op pensioen en het stond me wel aan. Ik wou het ook graag doen voor haar."


Tien jaar later komt Willy nog wekelijks langs voor een shift van 16.30 tot 20.30 uur op maandag en ook in het weekend springt hij vaak in. Er is immers dag en nacht een vrijwilliger aanwezig in het huis. Ze maken eten klaar en nemen enkele huishoudelijke taken op zich, maar vooral ze zijn een luisterend oor voor de gasten. Dat merkt ook Stefaan Leplae (61). Hij is sinds kort op pensioen en zocht vrijwilligerswerk. Hij kwam twee maanden geleden bij het Zorghuis terecht. "Het sprak me wel aan om mensen te helpen. Ik ben hier om de twee weken op zaterdagmorgen voor het ontbijt. Ik was kok in wzc Godtschalck en ik hou er wel van om iets speciaal klaar te maken. Het doet deugd als ik zie dat ze veel eten en er ook van kunnen genieten." 


Rust:

Beide vrijwilligers hebben al heel wat verhalen gehoord van de mensen die hier langskomen. "Ze vertellen graag eens hun levensverhaal en wat ze al allemaal meegemaakt hebben. Ze zijn het dan eens kwijt", merkt Stefaan. "De meeste mensen genieten hier zo hard van de rust. Er komen geen mensen aan de deur, er is geen lawaai, ze komen hier volledig tot rust. Ze moeten zich hier echt van niets aantrekken en dat is vaak een verademing." 's Avonds wordt er ook gezellig samen naar televisie gekeken. "We kijken bijvoorbeeld vaak naar Blokken of we zitten samen rond tafel en praten over allerlei onderwerpen. Je merkt dat die kleine dingen al een groot verschil maken want de gasten zijn zo ontzettend dankbaar voor wat we hier doen. Je kan echt rechtstreeks iemand helpen en dat is enorm boeiend", vertellen Willy en Stefaan.


Santiago de compostella:

In het najaar wordt ook officieel feest gevierd voor de tiende verjaardag van het Zorghuis, maar eerst trekt Willy nog eens naar Santiago de Compostella. Tien jaar geleden stapte hij nog 2400 kilometer en was hij 3,5 maanden onderweg. Hij kon zo 12.000 euro inzamelen voor het Zorghuis. Dit jaar doet hij het wel iets rustiger aan. "Op mijn leeftijd zou 2400 kilometer wat overdreven zijn. Ik vlieg eerst naar Lissabon en van daaruit leg ik 700 kilometer af in een maand tijd. Ik hoop zo opnieuw wat geld in te zamelen." Het Zorghuis is op tien jaar tijd veel geëvolueerd en ook al verhuisd naar de overkant van de straat. "Dat was een ferme verbetering. Nu heeft elke gast zijn eigen douche en toilet bijvoorbeeld. Ik weet zeker dat Els heel fier zou geweest zijn als ze kon zien dat het Zorghuis nog altijd zoveel mensen helpt", vertelt Willy.


Het Zorghuis kan wel nog wat vrijwilligers gebruiken. "We beschikken nu al over een fantastisch team van gedreven mensen, maar het blijft een puzzel om dag en nacht aanwezig te zijn. Als er mensen op verlof gaan of ziek zijn is altijd wat moeilijker om de gaten te vullen. Het zou dus zeker leuk zijn als er nog enkele mensen zich geroepen voelen om als vrijwilliger te helpen.", vertelt coördinator Hanne Stael.


Meer info via www.zorghuisoostende.be

 


Bron: www.hln.be