Waar anderen wegkijken begint wondverpleegkundige Maarten te stralen.

17-01-2020 18:15


Auteur: Nicolette van der Werff - ad.nl/den-haag



Voor Maarten Ardewijn is een wond een uitdaging, niet iets om van weg te kijken.

Foto: Frank Jansen.




Vak Apart: Een ongeluk, een operatie, kanker, diabetes of vaatproblemen kunnen voor wonden zorgen die niet vanzelf meer dicht gaan. Voor wondverpleegkundige Maarten Ardewijn is het dicht krijgen van een open wond een 'fascinerende' roeping. Deze week gingen we bij hem langs voor de rubriek Vak Apart.

'Dit ziet er mooi uit'', zegt Maarten Ardewijn (35), als hij een foto van een afschuwelijke wond op een onderbeen laat zien. De aanblik van de gapende snee, waarin spieren en bindweefsel te zien zijn, is gruwelijk. Maar Ardewijn kijkt anders. ,,Kijk'', zegt hij, ,,dit is schoon. En je ziet hier (hij wijst naar de randen van de wond) dat herstel optreedt. Dit is een helende wond. Dit groeit dicht en dat is een prachtgezicht.''

Niet iedereen is koelbloedig genoeg om een goede wondverpleegkundige te zijn. Menig mens valt flauw bij het zien, of het ruiken, van een flinke wond. Maar Ardewijn wordt juist enthousiast. Een wond is een uitdaging, niet iets om van weg te kijken.

Een wondverpleegkundige is de enige verpleegkundige die, net als de chirurg, een scalpel mag hanteren. Snijden in een lichaam is een voorbehouden handeling die volgens de wet alleen door artsen mag worden verricht. Voor de wondverpleegkundige is echter een uitzondering gemaakt.

Het mes is een belangrijk instrument voor Ardewijn, die soms enige huiver bij zijn patiënten opmerkt als hij hun kamer binnenkomt in het Haagse revalidatiecentrum Basalt. ,,Soms duikt er iemand even onder z'n laken weg als-ie mij ziet binnenkomen. Maar het moet toch gebeuren. Dat begrijpen zij ook'', zegt hij vriendelijk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden is niet voor niets een spreekwoord.


Tekst gaat verder onder de Foto:



 

Ardewijn met zijn wondverzorgingskar.

Foto: Frank Jansen.



Omweg:

Hoe word je een wondverpleegkundige? ,,Ik nam een omweg'', zegt Ardewijn, die na de mavo aan het Christelijk Lyceum in Delft eerst een mbo-opleiding volgde in weg- en waterbouw en aan de grafische school. ,,Die opleidingen waren het niet voor mij. Pas toen ik bij Mondriaan de opleiding tot verpleegkundige ging volgen kwam ik op mijn plek. Tijdens mijn stage, hier op de amputatie-unit, ontdekte ik dat ik chirurgie het interessantste onderdeel vond en toen ook nog bleek dat ik een wond niet eng, maar juist fascinerend vond, ben ik mij verder in dit vak gaan specialiseren.''



Je hebt humor, een vaste hand en lef nodig. Want je moet niet twijfelen als er in een wond gesneden of geschrapt moet worden. Ook niet als het pijn doet

Maarten Ardewijn.



Ardewijn behoort tot de beste wondverpleegkundigen in onze regio. Lastige gevallen komen bij hem terecht. Volgens zijn collega's krijgt hij dicht wat niemand dicht krijgt. ,,Dit is mijn roeping'', beaamt Ardewijn, die de karaktereigenschappen weet op te sommen waar een goede wondverpleegkundige over beschikt: ,,Humor, een vaste hand en lef, want je moet niet twijfelen als er in een wond gesneden of geschrapt moet worden. Ook niet als het pijn doet.''


Wonden zijn zo oud als de mensheid. Zijn er wellicht nog oude methodes die nu nog steeds gangbaar zijn? ,,We gebruiken nog altijd honing'', antwoordt Ardewijn in zijn ruime moderne spreekkamer in de kelder van Basalt. ,,Die honing zit alleen niet meer in een kleverige pot maar is geïmpregneerd in steriel verband. Honing is antibacterieel en heel goed bij wonden met geel beslag.''


Kleuren:

Een wondverpleegkundige kan niet kleurenblind zijn. ,,Geel in een wond betekent dat het lichaam nog bezig is met opruimwerkzaamheden. Je haalt het weg en houdt het goed in de gaten. Zwart is foute boel. Necrose halen we ook weg, behalve als het lichaam onder een harde zwarte korst mooi heelt. Wat we graag zien is de kleur rood. De kleur van nieuw weefsel. De belangrijkste plekken van een wond zijn het wondbed en de wondranden. Dáár moet de genezing vandaan komen. En ook de jeuk. Die jeuk komt door de myofibrolasten. Die zorgen voor stevigheid in het nieuwe weefsel en trekken de wondranden naar elkaar toe. Dat kriebelt''.


Ardewijn kan boeiend vertellen over alle soorten wonden. ,,Ik heb een heerlijk vak'', zegt hij, terwijl hij zijn laptop met gruwelijk interessante plaatjes weer dichtklapt.

 

Bron: www.ad.nl