Goedele Liekens kreeg uitgezaaide huidkanker door een 'onschuldig' schoonheidsvlekje: 'Alarmbellen waren er al.
Auteur: Roel Janssen - linda.nl/gezondheid/interview
Goedele Liekens wist al een tijdje van een vlekje tussen haar decolleté, maar liet er nooit naar kijken. Toen ze dat uiteindelijk wel deed, was ze te laat. Aan LINDA. vertelt Goedele Liekens over haar uitgezaaide huidkanker.
“In eerste instantie wilde ik het geheimhouden voor de buitenwereld.”
De cijfers liegen er niet om: huidkanker is met ruim 81.000 nieuwe diagnoses per jaar de meest voorkomende kanker in Nederland. 1 op de 5 mensen krijgt huidkanker en elk jaar sterven zo’n 1000 mensen aan de ziekte. En deze cijfers blijven stijgen. Daarom komt LINDA. samen met Het Nationaal Huidfonds met een grootschalige bewustwordingscampagne Geniet, maar verbrand niet, om Nederland wakker te schudden over de risico’s van de zon.
Meer lees je hier.
Goedele Liekens had uitgezaaide huidkanker:
“Dat vlekje tussen mijn decolleté heb ik mijn hele leven al gehad. Ik noemde dat altijd mijn schoonheidsvlekje. Als ik nu foto’s bekijk, zie ik dat het gedurende de jaren groter werd, maar destijds had ik dat niet in de gaten. Pas toen écht opviel hoe groot het was geworden, gingen de alarmbellen af. Ook omdat het verkleurde.
Ik dacht dat ik geen huidkanker zou kunnen krijgen, dat ik daar het type huid niet voor had, omdat ik altijd snel bruin word. Het zat ook niet echt in mijn familie: alleen mijn vader kreeg het op zijn negentigste. Achteraf besef ik pas dat het vlekje drie keer zo groot was geworden.”
Chemotherapie:
“Toen ik me ervan bewust werd, ben ik naar een dermatoloog gegaan. Die zag mijn vlekje en aarzelde geen seconde. Het moest er direct uitgesneden worden en zo snel mogelijk naar het lab worden gestuurd. Het bleek een melanoom te zijn die was uitgezaaid naar mijn lymfeklieren.
Vrij snel daarna ben ik gestart met chemotherapie in de vorm van pillen. Dat is minder heftig dan de traditionele chemotherapie, omdat je de behandeling en daarmee ook de bijwerkingen over een langere periode verspreidt. Ik moest elke dag een pil slikken. Soms gaat het goed, maar soms lig je met hoge koorts in bed en ben je ontzettend misselijk.
In eerste instantie wilde ik het geheim houden voor de buitenwereld, maar omdat ik naast mijn televisiewerk ook in de Vlaamse politiek werk, viel het op dat ik er regelmatig niet was omdat ik ziek was. Toen heb ik het bekendgemaakt en vervolgens stond overal: ‘Goedele Liekens heeft een melanoom.’ Achteraf was dat goed, omdat je het niet in je eentje hoeft door te maken. Anderen kunnen je helpen. Toen het eenmaal out in the open was, heb ik ontzettend veel steun gekregen.”
Herkenning van melanoom:
“Veel mensen denken dat huidkanker alleen aan de buitenkant van je lichaam zit. Dat kan ook zo zijn als je er op tijd bij bent, maar als het uitzaait, kruipt het je lichaam ín, zoals bij mij. Dan is het foute boel. Inmiddels ben ik zo iemand die mensen erop wijst dat ze een vlekje moeten laten nakijken. Ik blijf mensen daarop attenderen, omdat ze het, net als ik destijds, soms gewoon niet doorhebben bij zichzelf.
Tegenwoordig smeer ik mijn lichaam heel trouw in met zonnebrand; dat was vroeger wel anders. Ik werkte veel voor de Verenigde Naties en ging bijvoorbeeld op missie naar Afrikaanse landen. Ik had wel iets beters te doen dan mijn gezicht insmeren met zonnebrand, terwijl ik de halve dag in de felle zon zat. Ook vergat ik het vaak als ik in het voorjaar op een terras zat, bijvoorbeeld. Nu neem ik altijd een fles zonnebrand mee. Er ligt er een in mijn auto, een in mijn tas en een thuis. Ook adviseer ik mensen altijd hun gezicht opnieuw in te smeren als ze lang in de zon zitten, want je zweet het er zo af.”
Bron: www.linda.nl