"Het sloeg in als een bom": Sam Deroo praat voor het eerst openlijk over kankerdiagnose die jaar op zijn kop zette.
Sam Deroo vertelt open over zijn jaar, dat eindigde met bijzonder slecht nieuws.
Plots stond zijn leven letterlijk op pauze. Sam Deroo (33) kreeg in november de diagnose kanker te verwerken. De kapitein van de Red Dragons herviel na teelbalkanker, een diagnose waarvoor hij zich anno 2024 in alle stilte liet behandelen met een operatie. In onze eindejaarsreeks praat Deroo nu enorm openhartig over zijn situatie. "Er is geen vezel in mij die denkt dat het een eindpunt is van mijn carrière", blijft hij positief.
"Al bij al gaat het wel goed."
Sam Deroo ploft tijdens de kerstperiode neer in de zetel – en voor onze microfoon – met een kleine glimlach op zijn gezicht. Op zich is dát al straf.
Want de kapitein van de Red Dragons is er niet alleen om te vertellen over volleybalhoogtepunten die zijn 2025 kleur hebben gegeven. Neen, een kankerdiagnose houdt de topspeler zijn leven nu in een houdgreep.
"Ik zit nu aan het einde van mijn eerste cyclus van een week aan therapie. Zo zijn er 3 cycli die ik moet doorstaan. Nu zit ik in een recuperatiemoment en voel ik me vrij goed", gaat Deroo voort.
"Ik heb de feestdagen kunnen doorbrengen met familie. In goede omstandigheden. Zo heb ik weinig last van bijwerkingen. Wat dat betreft ben ik zeer tevreden."
Het mag duidelijk zijn: de ziekte heeft de positiviteit van de volleyballer niet aangetast.
Eerste schrikmoment in 2024:
Eind november kreeg Sam Deroo het slechte nieuws te horen. "Dat sloeg in als een bom", vertelt hij eerlijk, waarna hij een opvallende bekentenis doet.
"Het begon eigenlijk al een jaar eerder, in 2024. Toen zat ik in Rusland op een avond in de zetel en voelde ik een knobbeltje in mijn teelbal. De dokter zei toen dat het waarschijnlijk niets was, maar dat we het toch eens moesten nakijken. Daarna werd ik doorgestuurd naar het UZ Leuven, waar bleek dat ik teelbalkanker had."
Een donderslag bij heldere hemel. Toch was de situatie toen helemaal anders dan nu.
"We hadden het heel snel ontdekt, wat zeer positief was. Ik ben diezelfde dag nog geopereerd. Mijn testis werd verwijderd en enkele weken later bleek dat ik geen opvolgtherapie nodig had. Alles was weg", gaat Deroo voort.
"De daaropvolgende scans gaven steeds een goed resultaat, dus vanaf dan werd het een formaliteit om check-ups te doen. De kans was bijzonder laag dat ik nog zou hervallen."
De prognoses zijn supergoed. Meer dan 90% van de mensen geneest door de therapie.
Sam Deroo
Zo snel als de diagnose zijn leven op zijn kop zette, zo rap viel alles weer in de 'gewone' plooi.
"Ik heb het ook altijd behandeld als een blessure zoals een andere. Ik ging binnen voor een operatie, herstelde en 4 à 5 weken later stond ik weer op het terrein. Op die manier heb ik dat in mijn hoofd goed kunnen managen", knikt de topvolleyballer.
"Zo ook eind november, toen ik voor de scan "gewoon even in de machine moest gaan liggen", want ik voelde me supergoed. Maar enkele dagen later kreeg ik het telefoontje met slecht nieuws en het advies om zo snel mogelijk op consultatie te komen bij de professor."
De reden? Er bleken toch slechte cellen achtergebleven te zijn in de lymfeklieren. Die konden zich een periode voeden en hebben voor een uitzaaiing gezorgd.
Dit keer geen blessure-achtige situatie, dus. Wel 3 keer een stevige portie chemotherapie om de ziekte voorgoed weg te jagen.
Maar bij de pakken blijven zitten? Niet te vinden in het stappenplan-Deroo.
"De prognoses zijn supergoed. Meer dan 90% van de mensen geneest door de 3 keer 3 weken aan therapie. Daar trekken we ons aan op. We zijn heel positief en kijken echt al vooruit", zegt de 33-jarige topper.
"De professor zei ook dat ik na 2 maanden opnieuw fit kon zijn na het einde van de therapie. En als ik één ding heb, is het wel vastberadenheid en doorzettingsvermogen. Door al die jaren in het buitenland word je wel weerbaar."
De mentale strijd:
"Toch kwam het even binnen."
Want hoewel de kapitein van de Red Dragons in de kleedkamer de grote mentor is van de beste ploegen ter wereld, ervaring met zijn huidige situatie kon hij onmogelijk opdoen tijdens zijn sportieve carrière.
"Dus was het lastig de eerste dagen", laat Deroo in zijn hoofd kijken. "Zeker toen het gecommuniceerd werd door de club en de hele volleybalwereld erop sprong. Dat was heavy."
Ook de snelheid waarmee zijn leven er plots anders uitzag, overviel onze landgenoot.
"Ik weet het moment nog goed en zal het ook nooit vergeten ... Ik lag in het ziekenhuis, mijn vriendin was bij me en ze brachten de eerste baxter met chemo. Dan denk je echt: maak me wakker uit deze nachtmerrie."
We gaan wel met de angst moeten blijven leven de komende jaren, want elke opvolgafspraak wordt een schrikmoment.
Sam Deroo.
Al houdt Deroo zich vast aan de enige weg die hij ziet: vooruit.
"Dankzij mijn partner en mijn familie ben ik er vrij snel overheen geraakt. Nu zijn we vastberaden om de therapie te doorstaan en de draad weer op te pikken. Er is geen vezel in mij die denkt dat het een eindpunt is van mijn carrière", klinkt hij vastberaden.
"We gaan wel met de angst moeten blijven leven de komende jaren, want elke opvolgafspraak wordt een schrikmoment. Anderzijds ben ik jong en heb ik een sterk lichaam."
En een sterke achterban. Zo deelden de broer en de advocaat van Deroo al hun steun door hun haar af te scheren. "Op kerstdag verloor ik haar als ik nog maar over mijn hoofd wreef", vertelt Deroo over zijn nieuwe realiteit - opnieuw met de glimlach.
"Mijn zoontje zag me kaal en vond het 'creepy'. Dat is confronterend, maar ik heb gemerkt dat iedereen er na enkele minuten aan went en ik krijg heel veel steun."
De advocaat van Deroo toont zijn medeleven met de topvolleyballer.
Een toekomst op en naast het veld:
Deroo zal 2025 daarom voor eeuwig onthouden als het jaar met heel wat ups and downs.
"Er waren superveel hoogtepunten, zoals de derde landstitel op rij in Rusland met Zenit Kazan. Ook de start bij mijn nieuwe club, Novosibirsk, was goed. Het WK met de Dragons heeft voor een positieve vibe gezorgd in België en het geloof in eigen kunnen bij die ploeg versterkt", graaft hij naar de hoogtepunten.
"En dan was er ook de uppercut van de kankerdiagnose."
Maar net door de manier waarop zijn nieuwe werkgever in Siberië met de hele situatie omgaat, krijgt Deroo extra brandstof.
"Ik ben ook heel dankbaar voor de manier waarop ze mijn diagnose hebben gecommuniceerd. De club blijft me steunen en trekt bijvoorbeeld geen nieuwe speler aan. Dus ik hoop nog een bijdrage te kunnen leveren aan het einde van het seizoen."
Er staan met de nationale ploeg op het EK maakt me hypergemotiveerd.
Sam Deroo.
Komt dat te vroeg voor de receptie-hoekspeler? Dan richt hij zijn herstelpijlen vol op zomer met de Red Dragons.
"Met de nationale ploeg op het EK staan, maakt me hypergemotiveerd", zegt de kapitein met een sprankel in zijn ogen. "Het geeft me veel energie om dat plan te visualiseren."
Want terwijl Deroo bij zijn clubs in Polen en Rusland zowat alles gewonnen heeft wat er te winnen viel – op een Champions League-titel na – blijft zijn grote doel in zijn carrière zelfs na de diagnose ongewijzigd.
"Met de Dragons op de Spelen in LA staan. Na het WK heb ik een speech gegeven aan de jonge groep waarin ik zei dat ik er echt in geloof. Mijn knieën krijgen nu alvast even rust om mijn carrière tot dan te rekken", besluit Deroo zoals hij begon: met de lach.
Zo trekt hij positief 2026 in, waarin iedereen hem een uitstekende gezondheid en eeuwige dromen toewenst.