Auteur: Karin Wesselink - kidsweek.nl/nieuws

Karin Wesselink.

Elk jaar verliezen zo’n 500 kinderen met kanker hun haar door chemotherapie. Julie (10) vertelt hoe dat voor haar was. ‘Het hoedje heb ik nooit meer op.’

Op tafel staat een grote plastic opbergbox. Hier zitten alle spullen in die te maken hebben met haar behandeling tegen kanker, twee jaar geleden. Maar Julie weet alles nog goed. ‘Alleen praat ik er nooit over en zou ik het liever allemaal vergeten.’

Zeldzaam:

Ze had een heel zeldzame vorm van kanker. In Nederland krijgen drie kinderen per jaar zo’n tumor. ‘Bij mij zat-ie in mijn schouder. Ik moest worden geopereerd, kreeg bestraling en chemo. Ik wist al wel wat chemo was, want een vriend van mijn broer kreeg het ook. Alleen had hij geen haaruitval.’

‘De dokters en zusters in het Prinses Máxima Centrum zeiden dat m’n haar zou kunnen uitvallen door de chemo. Maar ik hoopte dat het zou blijven. Als iemand er over wilde praten, raakte ik geïrriteerd. Ik wilde er niet over nadenken.’

Waarom valt je haar uit?

Als je kanker hebt, dan heb je een kwaadaardig gezwel in je lichaam of er gaat iets mis in je bloed. Het hebben van kanker is voor iedereen anders. Een van de behandelingen is chemotherapie: een medicijn dat snel delende cellen aanvalt. Een gezwel bestaat uit zulke cellen. Net als de cellen in je haarzakjes waar je haar uit groeit. De behandeling met chemo kan die haarzakjes beschadigen en dan laat je haar los. Niet iedereen krijgt hier last van. Er zijn namelijk verschillende soorten chemo. Na de behandeling groeit je haar meestal weer terug. Niet iedereen vindt het fijn om met een kaal hoofd rond te lopen. Je kunt dan een muts of pet opzetten. Of een haarband dragen van je eigen haar of een haarwerk gemaakt van gedoneerd haar van iemand anders.

Rosalie (12) doneerde al twee keer haar aan stichting Haarwensen. Lees hier haar verhaal.

Kanjerketting:

Ondertussen telt haar zusje Lieve de kralen aan haar Kanjerketting. ‘Elke soort kraal betekent iets anders’, legt Julie uit. ‘Een wolkje is dat je onder narcose moest, rode kralen staan voor bloed afnemen en een petje voor als je je haar verliest. Bij mij gebeurde dat anderhalve week na de eerste chemo. Dat ging niet in één keer. Ik zag eerst steeds vaker haren op de grond liggen en als ik met mijn hand door m’n haar ging, dan voelde ik mijn huid. Het laatste beetje haar hebben we afgeknipt. Een kaal hoofd voelt heel zacht.’

Een vriendin van haar moeder had een haarband van haar eigen haar laten maken, door Toupim. Dat was misschien ook wel wat voor Julie. Maar ze waren te laat met het afknippen. En dus kreeg ze er één van gedoneerd haar. Dat gebeurt heel soms. Haar moeder heeft een filmpje gemaakt van toen ze de Toupim voor het eerst uitpakte en vraagt of ze het mag laten zien. Eigenlijk wilde ze nooit gefilmd of gefotografeerd worden. En voor Julie is het nu de eerste keer dat ze het terugkijkt. ‘Wel gek om mezelf zo te zien.’

Die haarband heeft ze een paar keer gedragen. ‘Het was wel echt precies de goede kleur en voelde heel zacht. Maar ik vond het te warm in mijn nek, want je kon er geen hoge staart of knot mee maken. Een paar weken geleden hebben we het teruggestuurd zodat iemand anders er nog wat aan heeft.’

Hoedje:

Julie koos ervoor om altijd een hoedje te dragen. ‘Alleen niet als ik ging douchen of slapen. Een paar vriendinnen hebben m’n kale hoofd gezien, maar van m’n hockeyteam niemand. Daar droeg ik een muts. In het ziekenhuis was een kaal hoofd heel normaal en dat was wel fijn. Daar had je het gevoel dat je niet in je eentje was.’ Het hoedje ging na anderhalf jaar definitief af na een vakantie op Corsica. ‘Ik heb het nu nooit meer op. En wat heel leuk is: ik heb nu krullen gekregen.’

Tips van Julie:

- Scheld niet met het woord kanker.

- Doe niet ineens anders tegen iemand met kanker.

- Stel niet de hele tijd vragen, want soms weet je het antwoord zelf ook niet.

- Vraag niet: waarom heb je een hoedje op? Je kunt beter zeggen: wat een leuk hoedje heb je!

Speciale dag:

Op 15 februari is het Wereldkinderkankerdag. Op die dag wordt extra stil gestaan bij kinderen die kanker hebben (gehad).

Bron: www.kidsweek.nl