Auteur: Kristin Matthysen - gva.be/regio-antwerpen/zandhoven

Viersel, ZandhovenVoor sommige kindjes is de eerste schooldag nog net iets specialer dan voor anderen. De ouders van Lewis uit Viersel kregen begin oktober, vlak voor zijn tweede verjaardag, te horen dat hij leukemie heeft. Na al een zwaar behandeltraject dat nog niet afgelopen is, mocht Lewis op 1 september 2026 starten in het instapklasje van leefschool ‘t Zandhofje in Zandhoven.

Twee dagen voor zijn tweede verjaardag kregen mama Loeka (29) en papa Matthew (32) uit Viersel (Zandhoven) in oktober vorig jaar te horen dat hun zoontje aan leukemie, type ALL, lijdt. De behandeling duurt nog een jaar, maar Lewis zit nu in de onderhoudsfase, waardoor er perspectief was om naar school te gaan.

“Hij heeft al zo veel moeten missen”, vertelt mama Loeka. “Omdat Lewis een grotere kans heeft om te hervallen, krijgt hij nog elke dag thuis chemosiroop en nog één keer per maand chemo met baxters. We moeten elke week op controle en geregeld is er nog een punctie, maar het is allemaal iets lichter geworden. Lewis heeft al zo veel sociaal contact gemist. Hij heeft lang geen andere kindjes kunnen zien. Daarom werd in overleg met zijn artsen beslist dat hij in het instapklasje mag starten.”

Er zijn wel wat voorwaarden aan verbonden. Lewis heeft een lagere weerstand. Als er zieke kindjes zijn, moet hij thuisblijven. “Geen snotvalling, maar een kindje met buikgriep in de klas bijvoorbeeld is een reden om hem thuis te houden. Met de herfst en winter voor de deur wordt dat geen gemakkelijke, maar Lewis heeft ook recht op thuisonderwijs. Het is de bedoeling hem naar het klasje te laten gaan als hij zich goed voelt, en dat te combineren met thuisonderwijs. Al gaat hij maar een paar uurtjes naar de klas, op die manier kan hij toch al vriendjes maken en wennen aan school. Zo kan Lewis toch gewoon kind zijn.”

Stevige pleister:

Lewis zou normaal in de eerste kleuterklas starten, maar omdat het een kleiner groepje is, werd voor het instapklasje geopteerd. “Hij heeft een hele lieve juf, en hij kent ook al een kindje in ‘t Zandhofje, zijn buurjongetje, wat het al wat vertrouwder maakte. Ik had zijn maagsonde met een extra stevige pleister vastgeplakt, uit schrik dat andere kindjes er misschien aan zouden trekken. Maar dat is niet gebeurd. Ze staren wel, maar dat zal ook wel minderen.”

‘s Middags ging Loeka haar kleine grote held al halen. “Hij zit hier in de zetel iets te eten en gaat straks slapen. Hij is heel moe. Tot eind 2027 duurt zijn behandeltraject verder. Lewis' haartjes zijn opnieuw aan het groeien. Broze chemohaartjes, maar ik kan het toch al met wat gel in een kuifje leggen. Dat zijn voor Matthew en ik allemaal kleine gelukjes waar wij ons aan optrekken.”

Bron: www.gva.be