Utrecht - Steeds meer kinderen die kanker krijgen, overleven dat. Eén van die overlevers is de Utrechtse Fleur de Veen. Bijna 24 jaar geleden kreeg zij de diagnose acute lymfatische leukemie, nu staat ze als vrijwilliger zieke kinderen en hun ouders bij.

Veel weet De Veen niet meer van de jaren dat ze ziek was. Ze was 3 jaar oud toen haar ouders opmerkten dat ze wel erg moe was voor haar leeftijd. "Tijdens het spelen viel ik in slaap." Na een hele rits onderzoeken werd duidelijk waarom: De Veen bleek kinderkanker te hebben.

'Ziekte omarmd'

Wat volgde waren jaren vol onderzoeken en behandelingen. Zo'n vijf jaar later werd ze schoon verklaard. "Ik ging toen eigenlijk de wereld in alsof er niets was gebeurd. Maar toch voelde het alsof ik er niet helemaal bij hoorde. Ik was soms wel eenzaam en alleen."

Jaren later kwam De Veen op Later-poli van het Prinses Màxima Centrum. Daar kunnen mensen terecht die als kind kanker hebben gehad. "Op die afdeling kreeg ik het advies eens met iemand te gaan praten over waar ik tegenaan liep." Zo kwam ze bij een psycholoog van het ziekenhuis terecht waar ze eindelijk haar verhaal kwijt kon. Ook kwam ze in contact met lotgenoten.

Die gesprekken hebben De Veen enorm geholpen. "Eigenlijk heb ik de ziekte nu een beetje omarmd en haal ik er juist kracht uit. Ik had het natuurlijk liever niet gehad, maar het heeft me ook veel geleerd."

Dat betekent niet dat De Veen er nooit meer last van heeft. Hoewel ze zelf zegt dat de fysieke gevolgen bij haar meevallen, is ze wel sneller vermoeid dan anderen. "Ik heb gewoon een kleinere batterij dan mensen om me heen. Daardoor moet ik soms keuzes maken en kan ik niet alles doen wat ik wil."

Luisterend oor:

Omdat erover praten voor haar zelf zoveel geholpen heeft, werkt ze nu als vrijwilliger bij de Vereniging Kinderkanker Nederland (VOX). Die organisatie heeft een aparte balie in het Prinses Màxima Centrum, waar iedereen terechtkan.

De Veen biedt daar sinds kort een luisterend oor aan kinderen, hun ouders en andere betrokkenen. "Ik hoop zo die mensen het gevoel te geven wat ik zelf heb gemist", legt ze uit.

Als voorbeeld noemt ze een vrouw die kort geleden bij de balie kwam. "Ze zei dat haar kind best vaak boos was. En ik weet van mijn ouders dat ik dat toen ik ziek was ook had. En eigenlijk is dat best goed, want dan kunnen de emoties er bij een kind ook even uit. Voor zo'n ouder is het fijn dat laagdrempelig te kunnen bespreken, niet met een arts, maar met een ervaringsdeskundige."

Nazorg voor overlevers:

Uit onderzoek van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) blijkt dat steeds meer kinderen kanker overleven. Van de kinderen die tussen 2010 en 2014 kanker kreeg, was 83,2 procent tien jaar later nog in leven. Tussen 2000 en 2004 was dat nog 77,1 procent.

De Veen is vanzelfsprekend blij dat meer kinderen de ziekte overleven. "Hoe meer, hoe beter. Hopelijk wordt het ooit 100 procent."

Maar bijna net zo belangrijk is volgens haar de zorg en aandacht die kinderen die kanker hebben overleefd na hun genezing krijgen. Niet alleen in het ziekenhuis, maar ook bijvoorbeeld op scholen. "Ik denk dat het goed zou zijn als kinderen die kanker hebben gehad wat meer in de gaten worden gehouden op school. Je hebt toch heel wat meegemaakt, maar daar is niet altijd oog voor. Bij mij tenminste niet."

Bron: www.bingofm.nl/nieuws