Auteur: Chiara Uijtermerk - ntvo.nl

Borstkanker is de meest voorkomende kankersoort onder vrouwen. In Nederland krijgt 1 op de 7 vrouwen borstkanker, meestal op oudere leeftijd. Triple-negatieve borstkanker behoort tot de meest agressieve vormen van borstkanker en treft vaak relatief jonge patiënten. Omdat deze tumor geen hormoonreceptoren en geen HER2-expressie heeft, zijn de behandelopties beperkt. Vooral bij patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde ziekte en een positieve PD-L1-expressie bestaat nog steeds een grote medische behoefte aan effectievere therapieën. Nieuwe resultaten uit een internationale fase III-studie van onderzoekers van Harvard (Verenigde Staten), gepubliceerd in New England Journal of Medicine, bieden nu hoop op verbetering.

In een open-label onderzoek werden 443 niet eerder behandelde patiënten met PD-L1-positieve, niet-reseceerbare of gemetastaseerde triple-negatieve borstkanker willekeurig toegewezen aan twee behandelarmen. De ene groep kreeg het antilichaam-geneesmiddelconjugaat sacituzumab govitecan in combinatie met de immuuntherapie pembrolizumab (221 patiënten), terwijl de controlegroep standaardchemotherapie plus pembrolizumab ontving (222 patiënten). Het primaire eindpunt was progressievrije overleving, beoordeeld door een geblindeerde, onafhankelijke commissie.

Duidelijke winst:

De mediane progressievrije overleving bedroeg 11,2 maanden in de sacituzumab govitecan-groep, tegenover 7,8 maanden in de chemotherapiegroep (HR 0,65; 95% BI 0,51–0,84; P < 0,001). Het objectieve responspercentage was respectievelijk 60% en 53%. De mediane duur van respons bedroeg 16,5 maanden in de experimentele arm en 9,2 maanden in de controlegroep.

Responsduur:

Ook secundaire uitkomsten vielen in het voordeel van de nieuwe combinatie uit. Het objectieve responspercentage, complete of partiële tumorrespons, was 60% in de sacituzumab govitecan-groep, vergeleken met 53% bij chemotherapie. Nog relevanter is de duur van deze respons: patiënten die reageerden, bleven gemiddeld 16,5 maanden responsief, tegenover 9,2 maanden in de controlegroep. Dit suggereert niet alleen méér, maar ook langduriger tumorcontrole.

Vergelijkbaar veiligheidsprofiel:

Gegevens over de totale overleving zijn op dit moment nog onrijp en laten nog geen definitieve conclusies toe. Wat betreft veiligheid waren ernstige bijwerkingen (graad 3 of hoger) vergelijkbaar tussen beide groepen: 71% versus 70%. Opvallend is wel dat behandeling moest worden gestaakt vanwege bijwerkingen bij slechts 12% van de patiënten in de sacituzumab govitecan-groep, tegenover 31% in de chemotherapiegroep. In beide armen overleed 3% van de patiënten als gevolg van bijwerkingen.

Veelbelovende stap vooruit:

Deze studie laat zien dat de combinatie van sacituzumab govitecan en pembrolizumab leidt tot een duidelijke en significante verbetering van de ziektecontrole bij patiënten met PD-L1-positieve triple-negatieve borstkanker. Voor een patiëntengroep met beperkte behandelopties betekent dit een belangrijke stap vooruit. De lopende follow-up zal moeten bevestigen of deze winst zich ook vertaalt in een langere totale overleving, maar de huidige resultaten onderstrepen het potentieel van deze combinatie als nieuwe behandelstandaard.

Bron: www.ntvo.nl