SC Cambuur voert actie om schelden met kanker terug te dringen. ’Mij raakt het niet’, zegt Franka (59) uit Leeuwarden.

31-08-2026 14:10

 

 

Campagne.

 
 
LeeuwardenSchelden met kanker. Voor sommigen is het net zo gewoon als een potje voetbal kijken. Voor Franka Blaauwbroek-Van Elk ligt het net iets anders.
 
 
Schelden met kanker kan zomaar iemand naast je kwetsen, zegt Karin Smit van stichting Cambuur Verbindt. „Bij elke wedstrijd zijn hier mensen voor wie het de laatste wens is om nog een keer bij Cambuur te zijn, omdat ze binnenkort sterven aan die ziekte. Let dan op wat je roept als je hier op de tribune zit - of waar je ook maar bent.”
 
 
Zondag voorafgaand aan de wedstrijd tegen FC Twente roept SC Cambuur haar supporters op om ’geen kanker te roepen om gehoord te worden’. De aanvoerders van beide clubs en de scheidsrechter ondertekenen een speciale vlag van KWF Kankerbestrijding. „Met de oproep van de stadionspeaker en het signeren van de vlag start de landelijke collecteweek van KWF.”
 

„Mij raakt gescheld met kanker niet”, zegt Franka Blaauwbroek-Van Elk (59) uit Leeuwarden. Ze beleefde naar eigen zeggen zeven vette jaren met haar man Fokke Blaauwbroek. Daarop volgden ruim zeven magere. Hij kreeg darmkanker, uitzaaiingen, tientallen behandelingen en uiteindelijk stierf hij aan de ziekte.

 

„Als ik het gescheld hoor, denk ik: ach je weet niet waar het over gaat en dat is fijn voor jou. Jij hebt dus vast geen kanker in je omgeving. Het is gewoon een uitroep in emotie. Al vind ik gescheld op zichzelf niet kunnen. Ik vind het wel mooi dat Cambuur er zo aandacht aan geeft. Dan worden mensen toch even opgeroepen stil te staan bij de gevolgen van hun gescheld met kanker.”

 

Haar man Fokke was microbioloog en hield zich bezig met analyseren van gegevens voor waterbedrijf Vitens. „Het was een man van de cijfers, van de ratio, een echte wetenschapper en hij was autistisch. Hij hield er daarbij niet van om naar de huisarts te gaan.”

 

Op zijn 56e moest hij wel, toen hij naast bloed bij zijn ontlasting en een afwijkende stoelgang, flauwviel op zijn werk. Hij bleek een zeldzame vorm van darmkanker te hebben. Na de operatie volgden chemo’s. Ondanks de behandelingen bleven de uitzaaiingen in de loop van de tijd komen.

 

 

Vervelend mannetje:

Gescheld met kanker raakt Franka niet. Wat haar wel raakt, is als mensen zeggen dat iemand de strijd tegen kanker heeft gewonnen of verloren. „Je vecht er wel tegen, je doet van alles, maar als je toch niet geneest, is het dikke pech. Dan is het kwartje gewoon de verkeerde kant op gevallen. Ik kan er trouwens ook niet tegen als mensen zeggen dat het de wil van God is dat ze genezen zijn. Wat is God dan een vervelend mannetje, want hoe zit het met mijn man dan, vraag ik hen. Pijnlijk is dat.”

 

Fokke Blaauwbroek ging zeker de strijd aan. Door sport bleef hij fysiek zo sterk mogelijk en hij hield zich erg bezig met gezonde voeding. Ook wilde hij heel graag experimentele behandelingen aangaan. „Zijn oncoloog zei dat hij niemand kende die het zolang wist te rekken met ongeneeslijk uitgezaaide darmkanker. Niemand in de praktijk van onze oncoloog heeft meer chemo gehad dan hij.”

 

Met de oproep van de stadionspeaker en het signeren van de vlag start de landelijke collecteweek van KW

 
 
 
Tijdens zijn ziekte registreerde haar man alles. Nauwgezet noteerde hij zijn bloeddruk, gewicht, bloedwaarden, temperatuur, net zoals hij voor zijn werk als analist altijd deed. „Dit was zijn houvast. Door al die verzamelde gegevens durfde hij na een tijd te voorspellen of de tumoren gekrompen, gegroeid of stabiel gebleven waren. En eigenlijk had hij altijd gelijk. Vlak voor zijn dood gaf hij zijn registraties aan zijn oncoloog. Een student heeft ze voor onderzoek gebruikt en die data bleken van waarde.”
 

Franka is zich er zeer van bewust dat onderzoek naar kanker veel voor haar en haar man heeft betekend. „Neem alleen al het feit dat hij de tweede chemodag thuis mocht uitzitten. De eerste dag kreeg hij in het ziekenhuis het infuus. Het zakje plakten ze op zijn buik en aan het einde van de tweede dag haalde de thuiszorg die weer weg. Dat dit kon, vertrouwd was, kan alleen doordat dat onderzocht is. Zijn kwaliteit van leven ging erdoor op vooruit en daar gaat het wel om.”

 

 

Wegbranden:

Ook door onderzoek kon een tweede operatie aan de lever hem bespaard blijven. „Bij de eerste operatie haalden ze de helft van de lever weg. Na een periode van rust en herstel bleek er toch meer kanker te zitten. Door onderzoek kwamen ze erachter dat die tumoren ook kunnen worden weggebrand. Dat is toch minder heftig dan iemand opereren.”
 

Na zijn dood wilde Franka vanzelfsprekend zoveel mogelijk geld inzamelen voor kankeronderzoek. „Omdat er zoveel kan worden onderzocht, verbetert de kwaliteit van leven en de vooruitzichten van mensen met kanker. Daar is wel groot geld voor nodig en dat wilde ik graag binnenhalen.”

 

Zijn oncoloog zei dat hij niemand kende die het zolang wist te rekken met ongeneeslijk uitgezaaide darmkanker

 
 
 
Zo fietste ze de Alpe d’Huez op in het jaar na zijn overlijden. Ze zamelde bijna 18.000 euro in. „Het is overduidelijk dat alleen onderzoek ons verder helpt wat deze ziekte betreft. Een collecteweek zoals die van komende week sla ik dan ook niet over. Al doe ik liever grotere acties om het grote geld binnen te halen. Dat maakt veel meer het verschil.”
 

Overigens merkt ze hoe gemakkelijk het is om geld binnen te halen voor kankeronderzoek. „Bijna iedereen heeft ermee te maken, kent wel iemand in de omgeving die kanker heeft.”

 

 

1 op de 2 Nederlanders:

 
Dat klopt ook volgens de cijfers van KWF Kankerbestrijding. Die stelt dat inmiddels 1 op de 2 Nederlanders ooit in zijn of haar leven de diagnose kanker krijgt. Dankzij wetenschappelijk onderzoek en meer kennis is de 5-jaarsoverlevingskans inmiddels gestegen van 25 procent bij de oprichting van KWF in 1949 naar 71 procent nu.
 

Die betere overlevingskans komt door onderzoeken, zoals bevolkingsonderzoeken. Het steekt Franka als mensen daar niet aan meedoen. „Dan denk ik: je hebt geen idee wat je treft als je kanker krijgt. Zeker niet als de ziekte pas laat wordt ontdekt. Eigenlijk vind ik dat erger dan wanneer er een jongen met kanker scheldt op de tribune.”

 

Inmiddels heeft het leven van Franka nieuwe wendingen gekregen. „Fokke wilde dat ik positief bleef en verder zou gaan met mijn leven. Ook wilde hij dat ik niet alleen zou blijven. Dat vond hij namelijk het ergste. Hij droeg me op een partner te vinden, een Fries moest het zijn. Dan bleef ik mijn kop goed gebruiken.Dat is gelukt.”

 

 

Bron: www.lc.nl/regio/friesland/leeuwarden

 

Terug