'Snuiters klaskoffer' helpt leerkrachten praten over kanker met kinderen in de klas.

06-05-2026 09:29

 

 

Auteur: Mariken Veldhuis  - vrt.be

 

 

 

Foto In de koffer zitten prentenboeken, emotiekaartjes, creatieve opdrachten en een troostknuffel. Foto: Jessa Ziekenhuis

In de koffer zitten prentenboeken, emotiekaartjes, creatieve opdrachten en een troostknuffel.

 

 

 

 

 

Het Jessa Ziekenhuis en de vzw Talismanneke lanceren samen de 'Snuiters klaskoffer'. Met die koffer kunnen leerkrachten in de klas zware ziektes bespreken met de kinderen. Wanneer een ouder of naaste ernstig ziek wordt, heeft dat een enorme impact op een kind. Maar veel leerkrachten weten niet hoe ze zo'n gevoelig thema in de klas moeten uitleggen. 

 

Het project is ontstaan uit de persoonlijke ervaring van Tania Braekers, zelf mama en muziekleerkracht. Toen zij zelf door kanker werd getroffen, merkte ze hoe moeilijk het was om met kinderen hierover te spreken.

 

"Wat mogen we wel vertellen, en wat niet? Mogen we onze eigen gevoelens tonen, of doen we dat beter niet? Dat zijn vragen waar veel juffen en meesters mee worstelen als ze zo'n nieuws aan de klas moeten vertellen", vertelt Tania. "De experten in het ziekenhuis zijn broodnodig, maar zij komen niet in de klas.

 

Daar moet de leerkracht het doen met de beste bedoelingen, maar vaak zonder het juiste gereedschap."

 

 

Andere kindjes durfden niet meer bij ons thuis te spelen, ze dachten dat mijn kanker besmettelijk was

Tania Braekers, mede-oprichter van de 'Snuiters klaskoffer'

 

 

Dat merkte Tania ook toen er in de klas over haar ziekte werd gepraat. "Ik kreeg achteraf reacties van andere ouders dat hun kindjes niet meer bij ons thuis durfden te spelen. Ze dachten dat mijn kanker besmettelijk was en dan breekt je moederhart. Ik dacht: dit kan en móét beter."

 

Tania zat samen met het Jessa Ziekenhuis, de vzw Talismanneke, lotgenoten en leerkrachten. Samen bedachten ze de 'Snuiters klaskoffer', dat is een hulpmiddel om kanker en ernstige ziektes op een toegankelijke manier bespreekbaar te maken in de klas.

 

 

Emotiekaartjes, een troostknuffel en een 'huilmaardoosje'

De 'Snuiters klaskoffer' is specifiek ontwikkeld voor kinderen tussen de 4 en 12 jaar en zit boordevol materiaal dat verder gaat dan alleen een medische uitleg. Zo bevat hij prentenboeken en emotiekaartjes om gevoelens als angst en hoop een naam te geven. "Want kanker is niet alleen sterven, het gaat ook over overwinnen en nog zoveel meer", benadrukt Tania.

 

Daarnaast biedt de koffer creatieve opdrachten om samen iets te knutselen voor de zieke ouder of een ziek broertje of zusje, waardoor de hele klasgroep leert om zorg te dragen voor elkaar. Ook is er de handgemaakte troostknuffel, een zachte vertrouweling waarin leerlingen briefjes met hun zorgen kunnen achterlaten zodat de juf of meester daar op een gepast moment op kan inspelen.

 

Om de drempel nog verder te verlagen, bevat de koffer ook een 'huilmaardoosje' met zakdoekjes. "Juffen hebben soms schrik om zelf te wenen voor de klas, maar dat is juist oké", zegt Tania. "Het is een zwaar thema en tranen mogen er zijn. Dat helpt juist om de situatie menselijk te maken."

 

 

80 koffers verdeeld:

Voor het project is nauw samengewerkt met het Jessa Ziekenhuis in Hasselt, de plek waar Tania zelf haar behandeling onderging en nog steeds ondersteuning vindt. "Ik ben het ziekenhuis ontzettend dankbaar en vond het heel belangrijk dat zij mee aan de basis van dit alles stonden", benadrukt ze.

 

Die samenwerking zorgde ervoor dat er na de officiële voorstelling op 20 mei in Genk alvast 80 koffers kosteloos verdeeld kunnen worden onder ziekenhuizen en scholengemeenschappen.

 

Maar de ambitie van Tania reikt verder dan de provinciegrenzen. "Er lopen inmiddels contacten met de Stichting tegen Kanker om het project verder uit te rollen. Mijn grootste droom is dat dit over heel Vlaanderen bekend geraakt, zodat geen enkel kind of leerkracht er nog alleen voor hoeft te staan wanneer het noodlot toeslaat."

 

"Ik wil ook nog graag een dikke dankjewel zeggen aan alle lieve mensen die mij door deze intense periode hebben gesteund en die ons geholpen hebben met de koffers. Zonder de steun en inzet van de vrijwilligers was dit niet mogelijk geweest", besluit Tania.

 

 

Bron: www.vrt.be