Superheld Cas (4) overleed aan een hersentumor: 'Altijd vrolijk en dapper'.

26-04-2026 15:47

 

 

Auteur: Imke van de Laar  - omroepbrabant.nl/nieuws

 

 

VOOR ALTIJD IN ONS HART.

 
 
Cas was gek op superhelden.
 
Cas was gek op superhelden.
 
 
 
 
 
 
 
Cas Mulder was een vrolijk ventje dat overal waar hij kwam vriendjes maakte. Maar dat veranderde ineens toen hij bijna 4 werd. Cas wilde niet meer spelen en had vaak hoofdpijn. Hij bleek een hersentumor te hebben. Ondanks alle behandelingen overleed hij negen maanden later. 
 
 
Kamiel en Karlijn, de ouders van Cas uit Oisterwijk, missen hem nog elke dag. Vol liefde blikken ze  terug op hun veel te korte tijd met hem. "Cas was een hele enthousiaste en sociale jongen", vertelt Kamiel. "Als wij 's ochtends bij het kinderdagverblijf aankwamen, dan kwamen de kinderen al naar hem toe gerend. Ze riepen dan: 'Cas, kijk Cas is er!' Dat was heel bijzonder." 
 
 
 
 
Kamiel en Karlijn met hun zoontje Cas en zijn zusje Vesper.
 
Kamiel en Karlijn met hun zoontje Cas en zijn zusje Vesper.
 
 
 
 
 
 
 
Een paar maanden voor zijn vierde verjaardag veranderde het gedrag van Cas ineens. "Hij viel overdag in slaap, terwijl hij al lang geen middagslaapje meer deed. En hij moest vaak overgeven en klaagde over hoofdpijn. Dat was vreemd, maar wij dachten dat het met de nasleep van de coronaperiode te maken had. We hadden niet het idee dat er iets ergs aan de hand was."
 

De huisarts maakte zich in eerste instantie ook geen zorgen.  Toch werden ze voor de zekerheid doorverwezen naar het ziekenhuis, onder meer voor een controle bij de oogarts. Die zag druk achter zijn ogen.

 

Daarom werd er meteen een MRI-scan gemaakt. Na de scan werd Kamiel door een arts apart genomen. "Ik zei dat ik bij Cas wilde blijven tot hij was bijgekomen, maar de arts zei dat ik meteen mee moest komen. Toen we in haar kamer kwamen, viel zij meteen met de deur in huis. 'Meneer, uw zoon heeft een hersentumor. Bel uw vrouw maar dat ze met spoed hierheen komt'. Dan moet je wel even slikken." 

 

Cas werd direct met een ambulance vanuit Tilburg naar het Prinses Máxima Centrum in Utrecht gebracht. Daar is hij diezelfde avond nog geopereerd om de druk van zijn hersenen af te halen. 

 

"We hebben Cas verteld dat er een soort bal in zijn hoofd groeide."

 
 
Kamiel en Karlijn moesten hun zoon vertellen wat er met hem aan de hand was. Maar hoe vertel je je kind dat hij een hersentumor heeft? "We hebben Cas verteld dat er een soort bal in zijn hoofd groeide", legt Kamiel uit. "En dat hij daarom naar de dokter moest. Hij accepteerde het vrij snel." 
 
 
 
 
Cas bleef bleef ondanks zijn ziekte dapper en vrolijk.
 
Cas bleef bleef ondanks zijn ziekte dapper en vrolijk.
 
 
 
 
 
 
 
Tijdens de operatie werd de tumor weggehaald en de chemotherapie werd gestart: "Natuurlijk waren we flink geschrokken, maar we kregen te horen dat er nog veel behandelopties waren." Dat veranderde twee weken na de operatie. Artsen hadden de tumor onderzocht en Cas bleek een agressieve kwaadaardige hersentumor te hebben.
 

Omdat de chemo's niet aansloegen, moest Cas voor bestralingen naar het ziekenhuis in Groningen. "Daar moest hij zeven weken blijven", blikt Kamiel terug. "Er werd een appartement voor ons geregeld. Dat was heel fijn. Cas hoefde alleen 's ochtends behandeld te worden, dus in de middag konden we samen leuke dingen doen. Het klinkt raar, maar dat was een fijne tijd."

 

 

"Bel je familie maar en iedereen die Cas nog wil zien."

 
 
 
Na die periode zou Cas weer chemotherapie krijgen, in Utrecht. In de auto was hij nog enthousiast aan het bedenken wat hij daar wilde gaan doen. Maar halverwege de dag draaide hij als een blad aan een boom en raakte hij ineens in een soort coma. "Artsen hebben toen een MRI-scan gemaakt, ze zeiden: 'Bel je familie maar en iedereen die Cas nog wil zien, want hij komt te overlijden'. Tot die tijd hielden wij een sprankje hoop, we waren nog  bezig met behandelingen. Maar het heeft dus niet zo mogen zijn."
 

Kamiel en Karlijn mochten kiezen of Cas in het ziekenhuis zou overlijden of thuis. Kamiel: "We hebben besloten naar huis te gaan. Daar is hij in de woonkamer overleden, met het hele gezin erbij, terwijl ik over zijn bolletje aaide."

 

Kamiel en Karlijn hebben allebei een tatoeage laten zetten voor Cas. "Hij was helemaal gek van superhelden. Hij wilde zelf ook heel graag een superheld zijn. Daarom hebben wij allebei het Superman logo op onze arm, waarbij de S is vervangen door de C van Cas." 

 

 

Kamiel en Karlijn hebben een tatoeage ter nagedachtenis aan Cas

Kamiel en Karlijn hebben een tatoeage ter nagedachtenis aan Cas

 

 

 

 

Ook staat er een bankje in de Oisterwijkse bossen met daarop de favoriete vraag van Cas: 'Wat gaan we morgen doen?' Want Cas bleef terwijl hij zo ziek was vrolijk en had altijd zin in de volgende dag. Het is een plek waar ze regelmatig komen en waar de zusjes van Cas - Vesper (6) en Jade (2) en Maxime (2) -  kunnen spelen. De tweeling werd precies negen maanden na het overlijden van Cas geboren: "Heel bijzonder. We zeggen wel eens: dat heeft ons menneke geregeld."  

 

 

Het bankje ter nagedachtenis aan Cas.

Het bankje ter nagedachtenis aan Cas.

 

 

 

Bron: www.omroepbrabant.nl

 

 

Terug